เรียนรู้งานIC กับ KM

      เรียนรู้งาน IC กับ KM ได้สิ่งดี ๆ ค้นหาปัญหาและวิธีแก้ที่ไม่คิดมาก่อน

       วันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม 2551  มีนัดกับน้องพนักงานการแพทย์และคนงาน แผนกการพยาบาลอายุรกรรม

       เรานัดกันเวลา 11.00-13.30 น   เลี้ยงขนมจีนน้ำยาลาว ส้มตำ ห่อข้าวมา รับประทานร่วมกัน

      พยาบาล IC พยาบาล ICWN ประจำหอผู้ป่วย แลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการปฏิบัติของพนักงานการแพทย์ คนงาน ด้านการดูแลทำความสะอาดสิ่งแวดล้อมในหอผู้ป่วย

     มีกติกา คือไม่มีใครผิด  ทำอย่างไรให้พูดอย่างนั้น มีปัญหาอะไร ให้บอก แล้วมาช่วยกันแก้ไข  บรรยากาศเป็นกันเองมาก

      ประเด็นที่คุยกันวันนี้ คือปัญหาการทำความสะอาดหอผู้ป่วย การปฏิบัติทำได้ตามคู่มือ ระเบียบปฏิบัติหรือไม่อย่างไร

       เชื้อดื้อยาจะอยู่ในสิ่งแวดล้อม  โดยเฉพาะที่เตียงผู้ป่วย พื้น ฝาผนัง ทำอย่างไรเชื้อดื้ยาจะลดลง

  •         ที่มาของการนัดประชุมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครั้งคือ

  •         สืบเนื่องมาจากการ KM เชื้อดื้อยา จากที่ได้ตั้งกลุ่มชุมชนนักปฏิบัติและมีกิจกรรมร่วมกัน  

  •         การจัด KM ครั้งที่ 3 ได้เชิญป้า พี่คนงานและน้องพนักงานการแพทย์ มาเข้าร่วมด้วย เป็นตัวแทนแต่ละตำแหน่ง  วันนั้นบรรยากาศเครียดมาก  ป้า พี่คนงาน  ไม่กล้าจะแสดงความคิดเห็น

  •        คุณพยาบาลประจำหอผู้ป่วย  ซักถามวิธีการทำความสะอาด เวลาที่จะต้องถูพื้นเมื่อไร เก็บขยะเวลาอะไร ซักผ้าม่านครั้งสุดท้ายเมื่อไร   ป้าคนงาน พี่คนงาน  ตอบไม่ถูก จำเวลาไม่ได้ คุณพยาบาลทำกิจกรรมดูแลผู้ป่วยเสร็จ ฉันก็ถูพื้น  ขยะเก็บเป็นรอบ

      ดิฉันทำหน้าที่ผู้นำกลุ่ม คิดว่าบรรยากาศ ไม่มีความสุขกับผู้เข้ากลุ่มแล้วนะ ขอสรุปว่า ในส่วนของคนงาน พนักงานการแพทย์ จะนำไปทบทวนและนัดคุยกันอีกครั้ง

      จึงได้นัดคุยกัน ได้ประเด็นปัญหาและวิธีแก้ไขมากขึ้น

      ปัญหาที่คนงานไม่บอกหรือรายงานหัวหน้าหอผู้ป่วย

     1. อุปกรณ์มีไม่พอ ผ้าถูพื้นไม่พอ ส่งซักแล้วแลกไม่ได้

         ปัญหานี้มีมาตลอด ยังไม่ได้แก้ไข คนงานไม่กล้าพูด ไม่บอก 

        คนงานเขาเก่งนะคะ นำเสนอวิธีการทำความสะอาดหอผู้ป่วยได้เป็นอย่างดี  แยกได้ว่า พื้นที่สะอาด พื้นที่เสี่ยงต่อการติดเชื้อ พื้นที่ปนเปื้อน ป้าจะถูจากที่สะอาดไปก่อนแล้วค่อยไปถูตรงที่เสี่ยงต่อการติดเชื้อ เตียงที่ติดเชื้อแยกไว้ถูทีหลัง ผ้าถูพื้นต้องแยกถู 

        ผ้าดันฝุ่นมีไม่พอ ส่งซักทุกวันไม่ได้  ต้องส่งซักทุก 7 วัน      แปลกใจและสงสัยมาก    ผ้าสกปรกแน่นอน เชื้อโรคสะสม

        ICN   (Infecious control nurse's) นำเรื่องมาประสานกับหน่วยซักฟอกต่อ คำตอบที่ได้คือ ไม่จัดซื้อผ้าถูพื้นให้หอผู้ป่วย   ยอดเงินใช้จ่ายของหน่วยซักฟอกจะสูง 

        ให้หน่วยงาน ทำเรื่องจัดซื้อเอง  แปลกใจมาก ครั้งที่ 100   คิดกันเรื่องเงิน  เรื่องงบประมาณของหน่วยงานตัวเองยอดจะสูง    แต่ไม่ได้แจ้งให้หน่วยงานหรือผู้เกี่ยวข้องที่ต้องใช้    มีการจัดเตรียม  จัดซื้อให้เพียงพอ

     ข้อนี้คงแก้ที่ระบบ  ได้รายงานผู้บริหารที่เกี่ยวข้องไปแล้ว    ตอนนี้ก็ให้คนงานใช้เท่าที่มี และให้ส่งแลกทุกวัน  ผ้าดันฝุ่นไม่ให้ใช้ซ้ำจนถึง  7 วัน

      2. ถุงมือ มีไม่พอ มีคนละคู่ ใช้ไม่สะดวก ถุงมือแห้งไม่ทัน คัน แพ้  

         ปัญหานี้เกิดจากความประหยัดของคุณแม่บ้านหอผู้ป่วย ต้องการให้มีการประหยัด        ไม่เบิกมาให้คนงานใช้อย่างเพียงพอ   คนงานก็เลยใช้ถุงมือผิดประเภท โดยนำถุงมือที่ใช้ใส่เวลาดูแลผู้ป่วยมาใช้ซึ่งบางและสั้น  การป้องกันของมีคมก็ไม่ได้  โอกาสที่มือคนงานจะปนเปื้อนเชื้อโรค   สิ่งสกปรกมีมาก

        เมื่อเบิกถุงมือยางสีสัม ได้สีเขียว ซึ่งเป็นถุงมือที่ยาวและรัดแขนมาก  พัสดุไม่จัดถุงมือยางสีส้มมาให้

        ข้อนี้แก้ปัญหา โดยหน่วยควบคุมโรคติดเชื้อมีถุงมือยางสีส้มสำรองไว้ให้คนงาน ฝึกการใส่ มาเบิกไปใช้ก่อนนะคะ คนหนึ่งควรจะมีถุงมือยางของตัวเองอย่างย้อย 3 คู่ ได้ข้อปฏิบัติ เทคนิคการใช้ถุงมือยาง

         คู่ที่ 1 ไว้ใส่เก็บขยะรอบเช้า  เก็บขยะเสร็จ แล้วซักด้วยน้ำผงซักฟอก ล้างด้วยน้ำสะอาด ผึ่งแดดให้แห้งไว้ใช้รอบบ่าย

         คู่ที่ 2 ไว้ใช้ถูพื้น

         คู่ที่ 3 ไว้สำรอง เมื่อถุงมือที่ซักไว้ไม่แห้ง ใช้หมุนเวียนกันไป

        จากการประชุมในครั้งนี้ คนงานเห็นความสำคัญของตัวเขาเองที่มีความสำคัญ เป็นคนหนึ่งที่มีความชำนาญด้านการทำความสะอาดสิ่งแวดล้อม  เขามีส่วนช่วยผู้ป่วยป้องกันการติดเชื้อดื้อยาได้

        ส่วนเรื่องของพนักงานการแพทย์ จะมาเล่าให้ฟังใหม่นะคะว่าได้ประเด็นปัญหาอะไร วิธีการแก้ไข   ข้อปฏิบัติการทำความสะอาดเตียงที่มีเทคนิคเฉพาะ