ยอดเยี่ยมจริงๆภูมิปัญญาชาวบ้านไทย

ดอกอ้อหรือดอกหญ้าที่บ้านฉันเรียกกัน ในทุกปีที่ดอกหญ้าบานแม่จะนำมาทำไม้กวาด (แม่ฉันอายุ76ปีแล้ว ยังแข็งแรงและมีสุขภาพดี) เมื่อก่อนตอนที่เตี่ย(พ่อ)ฉันยังมีชีวิตอยู่ เตี่ยเป็นคนทำไม้กวาดเองแม่เป็นแค่มือสมัครเล่นเรียนทำไม้กวาดกับเตี่ย(เตี่ยจากไป3ปีกว่าแล้ว)จนเดี๋ยวนี้แม่เป็นมือชั้นเยี่ยมไปแล้ว ถ้าปีไหนทำได้มากก็เอาไปขาย แต่ถ้ามีน้อยก็แบ่งให้ลูกเอาไปใช้กัน ปีนี้ได้ไม่มากเท่าไหร่ แต่ก็ได้นำไปขายด้วยเหมือนกันพี่ชายฉัน(จ่าศักดิ์)เอาไปขายเพื่อนๆที่ค่ายเขาตูมปัตตานีด้ามละ50บาท ส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้าประจำสั่งกันทุกปี มันเป็นสิ่งที่น่าภูมิใจในความเป็นไทยและภูมิปัญญาชาวบ้านที่เก็บเอาดอกหญ้าที่งอกงามสองข้างทางมาทำเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาดได้ใช้สอยโดยที่ไม่ต้องซื้อหา แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับสังคมเมืองที่หาไม้กวาดได้ตามห้างสรรพสินค้า ครอบครัวฉันเป็นครอบครัวใหญ่มีน้องหลายคน พี่ชายของฉันคนหนึ่งทำงานอยู่กทม.ครั้งนั้นกลับบ้านมาเยี่ยมแม่ ได้ฝากจากแม่เป็นไม้กวาดดอกหญ้าห่อกระดาษถือขึ้นเครื่องบินเท่ไปเลยค่ะ ส่วนฉันเองก็ไม่ต้องซื้อไม้กวาดเหมือนกันใช้จนครบปีแล้วยังดีอยู่เลย ยอดเยี่ยมจริงๆภูมิปัญญาชาวบ้านไทยและนี่คือไม้กวาดฝีมือแม่ค่ะ