เมื่อวานนี้ ที่ทำงานของผู้เขียนมีการเสวนาแลกเปลี่ยนในรูปแบบ KM แบบบ้านๆตามสไตล์ของชาวเรา ในเรื่อง trigger tool เรียนรู้สู่การปฏิบัติและค้นหา AE จากเวชระเบียน  เนื่องจากว่ายังมีความเข้าใจไม่ตรงกันในเรื่องกระบวนการ/วิธีการทบทวน

การเป็น moderator ของผู้เขียนครั้งนี้เหนื่อยอีกแล้ว เหนื่อยหนักกว่าครั้งก่อนๆ เพราะครั้งนี้คุณหมอประธาน PCT ต่างๆเข้ามากันเพี๊ยบเลย แต่ไม่ตื่นเต้นอะไรมากนัก เพียงควบคุมกลุ่มลำบากเล็กน้อย เกือบจะใกล้เคียงการจับปูใส่กระด้ง เนื่องจากว่า หลักการการทำกลุ่มของเราคงยังไม่ชัดเจนนั้นเอง กว่าจะลงเอยและเข้าใจตรงกันเวลาก็ล่วงเลยไปมากกว่าที่กำหนดไว้

ท้ายสุดเราได้บทสรุปกันว่า การค้นหาเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์(adverse event : AE) ของเราทำกันอย่างไรบ้าง ดังนี้

1. ใช้ trigger ที่ทาง พรพ.แนะนำประมาณ 26 ตัวและ trigger หรือปัญหา ที่แต่ละ PCT สนใจค้นหา เป็นตัวนำไปสู่การค้นหา AE จากเวชระเบียน

2. ทีมผู้ทบทวนค้นหา AE ประกอบด้วยคุณพยาบาล 2 ท่าน คุณหมอ 1 ท่าน

3. ลักษณะการทบทวน  คุณพยาบาล 2 คน ทำการทบทวนเวชระเบียนแต่ละฉบับคนละครั้งและบันทึกในแบบฟอร์มที่กำหนด โดยต่างคนต่างทำ หากผลการทบทวนแตกต่างกันมากและตัดสินไม่ได้ คุณหมอจะเป็นผู้ตัดสินให้ว่าเป็น AE หรือไม่

4. การสุ่มเวชระเบียน ต้องเป็นทะเบียน ผู้ป่วยใน นอนโรงพยาบาลอย่างน้อย 24 ชม.และจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลไม่น้อยกว่า 1 เดือน บันทึกรหัสโรคและสรุป chart เรียบร้อยแล้ว การสุ่มต้องมีหลักการ เช่น สุ่ม HN AN ที่ลงท้ายด้วยเลขคู่หรือคี่ หรือมาโรงบาลทุกวันที่เท่าไร เป็นต้น

5. จำนวนเวชระเบียน สุ่มเวชระเบียนอย่างน้อยครั้งละ 20 ฉบับ

6. ช่วงของการทบทวน ทบทวนทุก 3 เดือน

7. แบบฟอร์มในการทบทวน   ประกอบด้วย trigger - background/intervention - Outcome - AE - level of harm

8. การคำนวณและวิเคราะห์ เทียบค่าอัตรา AE ต่อ 1000 วันนอนของผู้ป่วยทั้งหมดในเดือนที่ทบทวน แล้วเปรียบเทียบดูแนวโน้ม

9. การขยายผล

    -มี AE ตัวไหนที่พบมาก หรือ ระดับความรุนแรงสูง แตกต่างจากที่ใช้ระบบรายงานความเสี่ยงหรือไม่ น่าจะมีโอกาสป้องกันหรือหลีกเลี่ยงได้หรือไม่ 

   - มี trigger ตัวใดที่มักพบ AE บ่อย

   - มีระบบการดูแลรักษาใดที่เกี่ยวข้องกับ AE ที่พบบ่อยและรุนแรง ซึ่งควรทบทวนกระบวนการดูแลรักษาที่เกี่ยวข้อง

 

 

การใช้ trigger  tool เป็นการใช้เครื่องมืออีกอย่างหนึ่งในการค้นหาเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทางด้านคลินิก ซึ่งคาดว่าระบบรายงานความอุบัติการณ์ทางด้านคลินิกอาจจะมีการรายงานที่ไม่ครบหรือยังขาดการรายงานหรือรายงานกันน้อยไม่ใคร่จะรายงานกัน

ดังนั้นหากการทบทวนแล้วได้จำนวน AE ใกล้เคียงกับการรายงานอุบัติการณ์ความเสี่ยงก็นับว่าระบบบริหารความเสี่ยงของเรากลายเป็นวัฒนธรรมความปลอดภัยตามเป้าหมายที่ต้องการของทีมบริหารความเสี่ยง

 

 

AE คือ เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์หรือผลลัพธ์ไม่พึงประสงค์ การบาดเจ็บ/อันตราย/ความเสียหายต่อร่างกายและจิตใจของผู้ป่วยที่เกิดเกี่ยวเนื่องจากการดูแลรักษา โดยไม่ได้เกิดจากการดำเนินโรคตามปกติ เป็นมุมมองด้านผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริงๆกับผู้ป่วย เช่น การตกเลือดจากการผ่าตัด

Trigger หรือ ตัวส่งสัญญาน หมายถึง ลักษณะ/สถานการณ์บางประการในกระบวนการดูแลรักษาผู้ป่วย ที่มีแนวโน้ม/ความล่อแหลมที่จะเกิด AE บางอย่าง เช่น มีการใช้ anticoagulant ค่า INR มากกว่า 6 อาจจะทำให้เลือดออกในกระเพาะอาหาร อย่างนี้เป็นต้น