วันที่ ๒๘-๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๑ ที่ผ่านมานี้ ผมพร้อมด้วยสมาชิกอีก ๓ ท่าน เราเดินทางโดยรถตู้ของคณะฯไปงานประชุมวิชาการ "เปิดขอบฟ้าคุณธรรมจริยธรรม" เพื่อไปเรียนรู้อะไรบางอย่าง ที่ต้องการมากคือ งานวิจัยคุณธรรมจริยธรรม และไม่พลาดหวังเมื่อได้ฟังแนวทางการทำงานวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้

http://gotoknow.org/file/nmintra/IMG_7323.jpg

  ในงานนี้มีการแสดงนิทรรศการด้วย โดยกลุ่มโรงเรียนที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนที่ดีในการเสริมสร้างนวัตกรรมคุณธรรมจริยธรรม

http://gotoknow.org/file/nmintra/IMG_7326.jpg

   วันแรกเดินศึกษาไปเรื่อยๆ ไม่ได้ถามอะไรจากใคร วันที่ ๒ เตรียมเครื่องบันทึกเสียง (โทรศัพท์) และกล้องถ่ายภาพไป โดยหวังว่า จะไปพูดคุยกับเด็กๆ เหล่านั้นหน่อย ด้วยว่า ผมเป็นคนที่แพ้เด็ก เห็นเด็กๆทำเรื่องดีมีสาระแล้วให้รู้สึกปลื้มใจ วันที่ ๒ คนน้อยกว่าวันที่ ๑ (วันที่ ๑ ทราบว่า ประมาณ ๓๐๐๐ คนกระมัง) แต่เสียงของวันที่ ๒ ดังกว่าวันที่ ๑ เพราะมีการแสดงคอนเสิร์ตช่วงพักจากนักเรียนวัยใสด้วย

http://gotoknow.org/file/nmintra/IMG_7344.jpg

   ผมเดินไปเรื่อยๆ ไปสะดุดเข้ากับโรงเรียนปากน้ำชุมพรวิทยา

http://gotoknow.org/file/nmintra/IMG_7333.jpg

   "โอ๊ะโอ๋ เมื่อวานทำไมไม่พบ" จึงเข้าไปสัมภาษณ์ทันที พร้อมกับเตรียมเครื่องบันทึกเสียง เสียงการให้สัมภาษณ์แข่งกับเสียงคอนเสิร์ต (มาเปิดตอนหลัง เสียงชัดดี)

http://gotoknow.org/file/nmintra/mr001.jpg

 

  การที่ผมเป็นคนยั่วยวนกวนโอ๋ย ทำให้เด็กพึมพำออกมาว่า "เขี้ยวจริงๆพี่คนนี้" หรือ "เคี่ยวจริงๆพี่คนนี้" ไม่รู้คำไหนดี ยังไม่สามารถเปิดพจนานุกรมได้ในตอนนี้ คำนี้หมายถึง "กวนจริงๆ" ระหว่างที่ฟังการสัมภาษณ์ก็มองดูผลงานของเด็กๆไปด้วย เหลือบไปเห็นขอบกินบางชนิด จึงต้องเก็บภาพไว้ "นานแล้วสินะ นานมากทีเดียว ที่ไม่ได้เห็นไอ้ลูกแดงเป็นพวงนั้น...ตลอดถึงขี้ปลาเออะ"

 

http://gotoknow.org/file/nmintra/IMG_7330.jpg

http://gotoknow.org/file/nmintra/IMG_7331.jpg