ก่อนจบหลักสูตร สจว. นายแพทย์ชัย  เพชรชสุวรรณ หรือหมอเต้ ได้นำบทลำตัด สจว. ๑๐๓ ตามมาให้เผยแพร่ แต่เสียดายไม่ได้ร้องให้ฟังด้วย ใครร้องเป็นก็ช่วยทดลองร้องกันดูนะครับ สำหรับลำตัดนี้หวังเต้เราตั้งใจเต็มที่จะไปแทนที่หวังเต๊ะ ราชาลำตัดในอดีต....

 

สจว. ร้อยสาม เลื่องชื่อระบือนาม เรามีความภูมิใจ  (ซ้ำ)  ได้มาทำความรู้จัก เอ๊ย ได้มาทำความรู้จัก  มีความสุขยิ่งนัก รักกันตลอดไป ........(เป๊ก..พ่อ)

 

                เรารุ่น 103 เขตคาม สจว.                                  นำโดยคุณพ่อ รูปหล่อเหนือใคร

ท่านมียศพลตรี     มีนามกรว่า                                           ท่าน  “ธงชัย”นี่หนา ท่านเป็นนายพลใหญ่

                ท่านใจดีเหลือแสน ยิ้มแป้นอยู่ตลอด              ไม่เคยทิ้งทอด พวกเราไปไหนไกล

คอยเป็นห่วงดูแล มิได้ทำแชเชือน                                  แม้สักนิดมิบิดเบือน เป็นทั้งเพื่อน ทั้งพี่ชาย

                เรามีแม่สองคน คอยพร่ำบ่นคอยพร่ำว่า         คนที่หนึ่งนั้นหนา รู้ไหมว่าชื่ออะไร

อ๋อ “แม่ติ๋ว” นั้นเอง พวกเราทั้งเกรงทั้งกลัว                ทำเป็นขำยิ้มยั่ว แต่น่ากลัวเหลือใจ

คอยนั่งจับเวลา เวลาเราไปห้ามน้อง                ท่านจะนั่งจดจ้องเราจะเข้าห้องมาตอนไหน

ใครเข้าห้องมาช้านิด เป็นความผิดแสนมหันต์             ไอ้พวกนี้มันน่ายัน เอาให้ตกบันได

แม่อีกคนชื่อ “แม่ติ่ง” สวยเพริศพริ้งงามเหลือ           คอยเกื้อกูลหนุนเกื้อช่วยเหลืออยู่ใกล้ๆ

สอนให้เราเต้นรำ ขับลำนำร้องเพลง                              สอนให้พูด สอนให้เบ่ง เป็นกันเองนี่กระไร

                ทั้งพ่อทั้งแม่ ทุกทุกคน....เอ่อ เอ้อ เออ เอยยย...ท่านทำตนมีประโยชน์

หากลูกศิษย์ลุแก่โทษ...อย่าถือโกรธ..นะดวงใจ (เป๊กพ่อ).......

(สร้อย)

                เรามีพี่น้อง เพื่อนพ้อง 69 คน                          มีความสุขเหลือล้น เริ่มต้นที่พี่ชาย

ชื่อ “ดร. บำรุง” เป็นคุณลุง เป็นหัวหน้า                      ท่านรับอาสา ขับนาวา ให้แล่นไป

                แต่พวกเราทั้งหลายก็มิได้นำพา                        ปล่อยให้สจว.นาวา ลอยมาลอยไป

ลอยวนอยู่ในอ่าง ขึ้นข้างล่างขึ้นข้างบน                         “พี่ บำ” ก็ไม่เคยบ่นให้ทุกคนเสียน้ำใจ

                ช่างน่ารักเสียจริงๆ...... เอ่อ เอ้อ เอิง เอย   อย่าทอดอย่าทิ้งท่านนะเพื่อน

ช่วยกันพาย ช่วยกันเคลื่อน เดี๋ยวครบเดือนแล้วปะไร (เป๊กพ่อ)

(สร้อย)

                ในรถคันนี้ มีมา 2 รองหัวหน้า        รองคนนี้นั้นหนามีนาวาลำใหญ่

จากราชนาวีมียศ นาวาเอก                                “อนุวัต” เป็นพระเอกมาจากกองทัพไทย

                รูปหล่อ พ่อรวย....อ๊ะ “พี่ป้อม”..ใหญ่ด้วยหรือป่าว   อันนี้พวกเรา ก็มีพักจะทราบได้

ทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์ ให้พวกเราทั้งชั้นปี                เป็นโฆษกฝีปากดี ท่านยินดีคอยรับใช้

                ลูกประดู่ ดอกแดง เอ่อ เออ เออ เอย  มีตำแหน่งติดบั้ง  เป็นรองหัวหน้าน่ารักจัง

มีแฟนหรือยังครับพี่ชาย (เป๊กพ่อ)

(สร้อย)

                รองหัวหน้าแสนสาว ขาวสวยหมวยอึ๋ม         ไม่เคยทำอึมครึม ยิ้มหวาน อยู่ร่ำไป

พูดจาก็ไพเราะ ดูเหมาะเจาะไปหมด              “ดร.อัญชลี” ที่งามงด แสนสดแสนใส

                มาจาก ม.สยาม มาทำความรุ่งเรือง                 ให้103 เรา ประเทืองเฟื่องฟูไปไกล

รับดูแลทุกสุกข์ หาขนูกหาขนม                       ทำหน้าที่ปฎิคม ด้วยความเต็มใจ

                มาวันนี้ ท่านวาง เอ่อ เอ้อ เอง เอย วางก่อนวิชาการ  มาเล่นท่าวิชามาร

เบิกบานหฤทัย (เป๊กพ่อ)

(สร้อย)

          มากล่าวถึงเพื่อนพ้อง พี่น้อง 103                    จะกล่าวถึงคนงาม นามว่า “มณหทัย”

เดิมทีเป็นหมอฟัน ดูท่ามันจะไม่รุ่ง                                คุณเธอเลยหมายมุ่ง มายุ่งกับเรื่องใหญ่ๆ

                มาเปิดร้านรักษาสิว ก็เลยลิ่วรุ่งโรจน์               เอา คอกอดอ มาโจษเอามาโฆษ-ษะ-ณา ให้

เป็นหัวหน้าปฏิคม คอยก้มๆเงยๆ                                    จะเอาอะไรบอกได้เลย จะจัดหามาให้

                เธอนั่งอยู่ตรงนี้ เอ่อ เอ้อ เออ เอย    อยู่ที่ตรงกลาง ใครอยากนั่งตักบ้าง

หรือจะนั่งกลาง “มณหทัย” (เป๊กพ่อ)

(สร้อย)

 

                คนต่อไปคนนี้ เหลือที่จะบอกกล่าวเพราะเรื่องเธอมันยืดยาว เสียยิ่งกว่ารถไฟ

เกิดมาไม่เคยกลัว ไม่ว่าผัว ว่าลูก                                      มนุษย์สัมพันธ์ พันผูก เธอทำถูกทุกสิ่งไป

                เป็นหัวโจกฝ่ายหญิง ทำทุกสิ่งเพราะลูกยุ      บางครั้งดูมุทะลุ แต่ก็ดูน่ารักใคร่

เป็นทหารอากาศ วางมาดเป็นผู้ชาย                มากู้ระเบิด จนเกือบตาย ร้อง“ว๊าย แม่”หนูโตะใจ

                กลัวเสียงระเบิดเกิดตัวสั่น ... เอ่อ เอ้อ เออ เอย.....คือใครกันบอกฉันซิ

คงเดาออกนะคนดี.... น้อง “ติ๊นา” นั่นยังไง

(สร้อย)

 

          มาจะกล่าวบทไป ถึงสาวใสสดสวยวันนี้เธอมาด้วย นั่งอยู่ซะห่างไกล

ถามอยู่ได้ทุกวัน ว่าฉันสวยไหมคะ                 คนนั่งข้างบอกว่า ก็พอจะใช้ได้

                แต่เธอสวยจริงๆแม่ยอดหญิง ยาหยี มาเป็นดาวเด่นของรุ่นนี้ เธอมีชื่อว่า “น้องใหม่”

เป็นน้องใหม่ของ 103 แสนงามซะจริงๆ      เธอชอบเดินเหมือนจะวิ่ง ดูตุ้งติ้งน่ารักใคร่

                มาใหม่อยู่แถวนี้  เอ่อ เอ้อ เออ เออ......ใหม่ที่สจว ....แต่โทษทีนะคุณพ่อ

เคยเข้าหอแล้วดวงใจ (เป๊กพ่อ)

(สร้อย)

 

 

          มาเกี้ยวสาวอีกซักคน เธอแสนซนน่ารัก        สวัสดีค่ะ ร้องทักทุกครั้งที่เดินผ่านไป

ตาเธอโตลุกวาว เหมือนดวงดาวสวยเด่น       เห็นแล้วอยากจะเป็น ผืนแผ่นฟ้ารองไว้ให้

                นามเธอนั้น คือ “กระแต” แหมคุณแม่ช่างตั้ง  สมกับชื่อที่กล่าวอ้าง เสียนี่ช่างกระไร

กระแตจ๋า บอกพี่หน่อย ว่าหนูน้อยตัวนี้         ทำไมชอบของฟรี โดยเฉพาะรูปถ่าย

                มันมาแล้ว.....ยายกระแต...เอ่อ เอ้อ เออ เอย........วิ่งแร่มาโน่น

ไม่รีบกดชัตเตอร์เธอจะโดน...แย่งซีนโดยฉับไว

                                                                (สร้อย)

 

                แม่สาวน้อยคนสวย คือคุณหมวยคนนี้            เป็นสุภาพสตรี เป็นศรีกองทัพไทย

สมัครมาหลายหน ก็ไม่โดนเลยสักครั้ง          เพราะสวรรค์สรรสร้าง ให้มานั่งข้างน้องชาย

                คนอะไรก็ไม่รู้ อยู่ๆก็มีลูกเป็นสุนัขที่สุดแสนจะน่ารัก ทั้งสุนัขและเจ้านาย

เป็นพันเอกพิเศษ เหมือนผงพิเศษร่มชูชีพ                    ใครๆก็รุมจีบแต่เธอเชิดใส่ไป

                มาถึงเวลาตอนนี้......เอ่อ เออ เออ เอย.... “พี่ตุ๊ดตู่”  คนดี

เปิดรับสมัครอีกที ขอคนนี้แค่เป็นชาย

(สร้อย)

 

 

          ข้าเจ้าเป็นสาว มาจากเมืองสามหมอก            ถึงแม้จะไม่บอก ว่าเธอนั้นคือใคร

เป็นดาวเด่นอีกดวง ที่ช่วงโชติโรจน์รุ่ง                          ก่อนจะมาเมืองกรุง เธออยู่เวียงเจียงใหม่

                เนื้อนวลนุ่มนิ่ม ยิ้มซ่านหวานซึ้ง                    หวานหยดปานน้ำผึ้ง ต้องตลึงละลายไป

แม่ “ดอกอ้อ” คนสวย เธอมาด้วยในวันนี้                    ไหนลองยืนให้ดูที ให้พี่นี้ชื่นใจ

                อยากเป็นพระพายโชยพัด....เอ่อ เอ้อ เออ เอย.......โบกสะบัด แม่นวลน้อง

ให้ดอกอ้อ แม่เนื้อทอง แกว่งตามลมไป

(สร้อย)

 

          ผู้พิพากษา แสนสวย แสนซุกแสนซน            เธอมาอยู่ปะปน อยู่บนรถคันใหญ่

ผู้ต้องหาหนุ่มรุมตอม พร้อมจะเป็นจำเลย                     ให้ท่านประหารตามเสบย เป็นเชลยก็ยังได้

                “น้องปุ้ม” จ๋า ช่างน่ารัก นั่งพนักบัลลังก์ศาล              อยากเห็นเยาวมาลย์ในชุดครุยตัวใหญ่

ว่าจะดูน่ากลัว หรือว่าน่าเกรงขาม                   อยากเห็นตอนว่าความ คดีไทยรักไทย

                ประหารมันซะให้สิ้น...เออ เอ้อ เออ เออ ....ไอ้พวกหนักแผ่นดินเช่นนั้น

นะน้องนะมาช่วยกัน.....ยึดมั่นกษัตริย์ไทย

(สร้อย)

                ขวัญใจ สว. อ๋อต้องแม่คนนี้              อาจารย์ระเด่น มนตรี ต้องศรรักปักใจ

เพียงสบตาแม่เนื้อนวล กระบิดกระบวนนิดๆ               อาจารย์ต้องประชิดตามติดเข้ามาใกล้

                คำสองคำก็“วันดี”เอ๊ะวันนี้มันแปลกแปลก   พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรกแปลกที่ตรงหัวใจ

ทำยังไง น้องตุ๊จ๋า ไหนลองมาเฉลยอย่าปกปิดพี่พี่เลยรีบเอื้อนเอ่ยออกไป

                ทำเสน่ห์ น้ำมันพราย .......เอ่อ เออ เออ เอย....... หรือว่าใช้ภูตผี

เป็นบุษบามาเกิดอีกที เอ๊ะน้องวันดีนี่เป็นใคร

(สร้อย)

 

          คนนี้คนพิเศษ แม่นัยเนตรนวลน้อง               ได้นั่งกับแม่เนื้อทอง หนึ่งมิตรชิดใกล้

วันแรกที่สบตา พี่ผวาในดวงจิต                        ตาน้องแดงนิดๆ เอ๊ะจะมาติดเราหรือไม่