ในภาษาอังกฤษนอกจากจะมีวิธีอ่านที่ไม่เหมือนกันแล้วยังมีการใช้คำที่มีความหมายเหมือนกันแต่ใช้คนละคำ อาทิเช่น คำว่าศูนย์ หากคนทั่วไปก็จะแปลคำนี้ว่า zero แต่ถ้าเราไปถามคนที่เรียนภาษาอังกฤษที่อังกฤษหรือคนจากอังกฤษที่มาเรียนไทยจะแปลศูนย์ว่า nought หรือ naught ซึ่งก็แปลว่าศูนย์เหมือนกัน

ผลไม้ที่พวกเราอาจรู้จักกันว่าแคนตาลูปเป็นคำทับศัพท์ที่ชาวอเมริกันใช้ แคนตาลูปมาจากคำว่า cantaloupe แต่หากเราไปออสเตรเลียแล้วบอกคนขายแคนตาลูปว่าขอ cantaloupe เค้าจะไม่รู้เรื่องเลย เราต้องบอกเค้าว่า rockmelon (ผมก็ไม่รู้ทำไมเค้าเรียกว่า rockmelon ไม่เห็นเหมือนก้อนหินตรงไหนเลย...) Rockmelon เป็นคำที่ชาวอังกฤษกับชาวออสเตรเลียใช้สำหรับผลไม้ที่เราเรียกกันว่าแคนตาลูป

ในภาษาอังกฤษเมื่อเราจะเขียนอะไรก็ตามต้องดูว่า audience ของเราคือใคร เป็นคนจากไหน ถ้าเราเขียนอย่างนี้เขาจะเข้าใจง่ายรึเปล่า ลองสมมุตว่าเราเขียนเรื่องด้วยคำยาวๆยากๆเกี่ยวกับมนุษยศาสตร์หรือวิทยศาสตร์ให้เด็กอนุบาลอ่าน เขาจะอ่านได้มั้ย (ต้องสมมุตด้วยว่าเขาไม่มีสมองเหมือน Einstein นะไม่งั้นไม่เวิร์ก) ขอให้งงกันแค่นี้สำหรับบันทึกนี้นะครับ

ป.ล. นี้เป็นครั้งที่ 2 ที่เขียนนี้ จอมันปิดไปเอง

ป.ป.ล. ปีนี้ปีจอครับ