ภาวนา คือชีวิต เชียงใหม่นี้ ช่างแสนดี ได้ค้น สิ่งที่ฝัน ได้ไล่ล่า จิตเรา ให้รู้ทัน แต่ใยมัน แสนซน ทะโมนไป

ภาวนาคือชีวิต ณ เชียงใหม่ 19-24  สิงหาคม 2551

 

(ภาพจาก http://vichak.blogspot.com/ )

ภาพจาก http://vichak.blogspot.com/ )

ภาวนา คือชีวิต เชียงใหม่นี้

ช่างแสนดี ได้ค้น สิ่งที่ฝัน

ได้ไล่ล่า จิตเรา ให้รู้ทัน

แต่ใยมัน แสนซน ทะโมนไป

เริ่มจากที่ ครูตั้ม สอนให้นั่ง

นั่งเพื่อนั่ง ยังยาก สุดทนไหว

ตามมาด้วย ให้ผ่อนคลาย ในจิตใจ

ทุกส่วนไป ในกาย ที่เรามี

Body work ช่างจ๊าบ แสนสุดสุด

หลับอุตลุต ทุกคน ขมันขมี

เป็นช่วงที่ ทุกคน อยากให้มี

หลับแสนดี  พาเรา หัวเราะกัน

เปิดสิบจุด ก็แสน จะน่ารัก

เปิดแล้วพัก หลับไป แสนสุขสันต์

ตื่นขึ้นมา ตามครู เกือบไม่ทัน

ช่างหัวมัน ค่อยแอบ ค่อยลัดเอา

เปิดสามจุด พร้อมจุดดินดูง่ายนัก

ก็หยุดพัก หลับอีก ไม่อยากเล่า

แต่แสนดี ได้ผ่อนคลายทั้งกายเรา

ทำให้เบา ทั่วร่าง หากตามทัน

Earth breathing ก็แสน จะมันดี

จมแต่ละที ครูตั้ม ไม่ยอมหัน

พวกเราหรือ มัวนับหลัก กิโลกัน

ตามไม่ทัน เหมือนเป็นเต่ากันทุกที

Tonglen นั้น แสนจะ พิสดาร

ให้เจือจาน take and give เป็นวิถี

ให้เราทำ ในสิ่ง ที่ดีดี

ให้เป็นศรี ในใจ อย่าร้างลา

เหล่ามวลมิตร กัลยา ที่มาร่วม

ที่มารวม ร่วมภาวนา ครั้งนี้หนา

ต่างหลากที่ หลายแห่งแหล่งที่มา

สุขหรรษา ที่ได้มา ร่วมค้นกัน

พี่วิเชียร พี่ไพโรจน์และน้องป๊อน

แลน้องดอน อีกสองอ้อม ที่สดใส

หมอสุพัตร รวมทั้งเก่ง พี่สุนัย

โอมไฉไล พร้อมกับแอ้ แลนกยูง

พี่ต่ายมา พร้อมสุริยาและชวนชื่น

ช่างชื่นมื่น เอ็มก็มาเกียวมาด้วย

เหล่าทั้งผอง มาร่วม กันรุ่มรวย

เพิ่มความสวย เพิ่มน้ำหนักแบ่งปันกัน

ส่วนครูตั้ม หวังว่า ไม่ปวดหัว

ลูกศิษย์มั่ว โน่นนี่ ไม่ขยัน

ครูลูกศิษย์ คงจะ พอๆกัน

ไม่อย่างงั้น คงไม่ได้มาเจอะเจอ

ถึงวันลา ที่ทุกคน ต้องลาจาก

แต่ไม่พราก สัญญา ที่ใจมั่น

ต่างคนต่าง ได้ต่าง สิ่งต่างกัน

ค่อยแบ่งปัน กันใน คราวต่อไป

ลาแล้วลา ขอให้ สวัสดี

ให้ได้มี สุขในใจ ไม่หวั่นไหว

ทำทุกอย่าง ให้ได้ ดั่งตั้งใจ

คงชื่อไว้ ว่า  นักรบชัมบาลา


เยี่ยมชมบลอกของคุณวิจักขณ์ พานิช ได้ที่      http://vichak.blogspot.com/