ความรู้ในตัวคน เป็นสิ่งที่น่าค้นหาอย่างยิ่ง

ถ้าอยากรู้ว่าเป็นยังไง มีอะไร ก็ต้องหาวิธี หาเวที หากิจกรรม ให้แสดงความรู้

สิ่งที่รู้ ถ้าได้ดู จากการกระทำ..จะชัดเจนและสนุก

อุบายถ่ายเทความรู้ที่ลานสวนป่าใช้ประจำก็คือ

“รายการทำอาหาร”

 

..เราทำอาหารให้รับประทานตามปกติอยู่แล้ว สำหรับผู้มาเยือน

ถ้าต้องการใช้รายการอาหารเป็นตัวต่อแต้มกระบวนการ

เราก็จัดช่วงเสนอเมนูอาหารแปลกๆใหม่ ทำให้ดูสดๆร้อนๆข้างๆโต๊ะอาหาร ณ บัดเดี๋ยวนั้น!

ได้ผลครับ ได้เรื่อง ได้กลิ่น ได้อาการ ได้ตื่นเต้น ได้บรรยากาศ และได้กระบวนการครูบาชวนชิม

ได้อธิบายในประเด็น..

“ทำเรื่องง่ายๆให้อร่อย”

“ทำเรื่องธรรมดาให้เป็นเรื่องพิเศษ”

“ทำเรื่องเร็วๆร้อนๆสอดรับกับสภาพการณ์”

“ยั่วให้คิด ยั่วให้ทำ นวัตกรรมอาหาร”

 

   อาหารมื้อเย็นสนุกมาก

ทุกกลุ่มได้รับการบ้านว่าจะต้องช่วยกันทำอาหาร1เมนู

เราเตรียมวัตถุดิบให้ตามที่ร้องขอ

แต่ทุกกลุ่มก็พยายามเอาพืชผักที่มีอยู่ในสวนมาใช้

โดยเฉพาะมะนาวหล่นเกลื่อนตามพื้น

อาหารจึงมีรสเปรี๊ยวจี๊ดจ๊าดถึงใจ

   

          (ซุปเปอร์มาเก็ตในสวนควรทำให้ปราฏ ไปเก็บ ไปหา มาทำอาหารได้อย่างอร่อย)

   บรรยากาศช่วงที่ทำอาหาร .. เราจะเห็นการใช้ความรู้ในตัวตนอย่างเต็มที่

เนื่องจากโจทย์ดลใจ ทุกคนมีความชอบ ความถนัดอยู่แล้ว

จึงลงขันความคิด ความรู้ ทักษะมีเท่าไหร่งัดลงหม้อจนสิ้นใส้สิ้นพุง

ในเวลา1ชั่วโมงทุกอย่างก็พร้อมชิม

ทุกกลุ่มลำเลียงอาหารมาจัดวางเต็มโต๊ะละลานตา..

ช่วยกันอธิบายความรู้ด้านโภชนาการ

บอกเล่าว่า..ได้ใช้วัตถุดิบที่มีอยู่อะไรบ้าง และอะไรคิอสิ่งที่พลิกแพลง

เช่น การใช้น้ำเสาวรสแทนมะนาว ก็ได้รสชาติกลมกล่อมไปอีกแบบ

เดินไปเจอใบชะพลูเต็มสวน ก็นำมาคิดทำเมี้ยงปลาทูที่หน้าตาอร่อย

เอาสเต๊กทั้งร้านมาแลกก็ไม่ยอม..นั่นแหละขอรับ

 

   อาหารมื้อเย็นอลังการมาก..ที่จริงแล้วก็คือกระบวนลงขันความรู้เชิงประจักษ์นั่นเอง

ยิ่งแม่ครัวพ่อครัวหัวป่าส์อย่างนี้ด้วยแล้ว

มันบรรเจิดมากเลยละขอรับ

ทางสวนป่าต้มหน่อไม้ใส่กระดูกสุกร

หน่อไม้พันธุ์หมาจูสดๆสับจากกอมาลงหม้อ เคี่ยวในน้ำซุปจนได้ที่ แม่คุณเอ๋ย

คุณน้าแห่งชาติ ครูสุ หนูราณี ได้ซดมาแล้วรู้ดี อิ อิ.

 

   เราเริ่มรายการโดยจัดเรียงอาหารแบบบุปเฟต์

หลังจากแนะนำวิธีปรุงและคุณสมบัติทางโภชนาการแล้ว

เขาเชิญผมเป็นผู้นำร่องชิมไปทีละอย่างๆ ทีละอย่าง..

ทุกเมนูอาหารที่ชิมก็จะมีเสียงแซ็งแซ่ถาม..อร่อยไหม อร่อยไหมคะ

ตอบตามความเป็นจริง..อร่อยมาก อร่อย อร่อย

 

                  (รีๆข้าวสาร สองทะนานข้าวเปลือก)

     อิ่มแล้วมีรายการบันเทิงต่อ..แต่ละกลุ่มแสดงละครย่อย

     ร่วมกันร้องเพลง ..ความเป็นกันเองเกิดขึ้นโดยไร้กำหนดกฎเกณฑ์

     ทุกอย่างดำเนินไปเหมือนการทำอาหาร

     ร่วมทำ ร่วมอิ่ม ร่วมอร่อย ร่วมแสดง ร่วมร้องรำทำเพลง ร่วมครื้นเครง

     ไม่ต้องมานั่งตีความเรื่อง การมีส่วนร่วม การทำงานเชิงรุก การเอื้ออาทรความสุข

     ผมหลับไปท่ามกลางเสียงฝนตกและเสียงเพลงของเหล่าชาวปูนซีเมนต์

     ตื่นมาตี3 นักร้องเก็บเครื่องดนตรีขึ้นห้องไปเฝ้าพระอินทร์กันหมด

     ชีวิตผ่านไป1คืน อย่างชื่นมื่นตื่นตาตื่นใจ