ความพอดีของเราก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเอง

ภาคกลางวันวันนี้ได้รับการติดต่อทางโทร. เชิญไปกินข้าวข้างนอก  เรามีกัน 4 คน ผมมีหน้าที่ขับรถนำเพื่อน ๆ ไปที่ร้านอาหารกินกันพออิ่มท้องตบท้ายด้วยของหวานคนละถ้วยแบบบ้าน ๆ กินกันไปคุยกันไปตามประสาคนภาควิชาเดียวกัน 

 มีเรื่องรถเข้ามาแทรกตอนปีที่แล้วมีเรื่องเล่าในรถว่าขับรถออกจากงานเลี้ยงแล้วชนเสาไฟฟ้า ต้องเสียค่าซ่อมไปสองแสนบาทเลยขายทิ้งไป   ผมถามสาเหตุอาจารย์ที่เล่าก็บอกว่ามาจากการเมาแล้วขับรถกลับนึกว่าไม่เป็นอะไรแต่พอโดนแอร์เย็น ๆ เลยหลับในดีนะที่คาดเข็มขัดนิรภัย  ก็ดีเหมือนกันนะนี่จะได้สั่งสมประสบการณ์ตรง... 

 แล้วกลับมาใช้เครื่องคอม ฯ ที่ห้องทำงานคือผมก็ยังต้องเรียนรู้การพิมพ์อีกเยอะละเพราะไม่ค่อยเป็นทางด้านนี้นะ  แต่ก็อาศัยเพียงแค่เข้ามาบันทึกใน Gotoknow คือพอพิมพ์ได้นะนี่  ท่ามกลางอากาศร้อนตอนกลางวัน 

อย่างนี้ได้เข้าไปอยู่ในที่เย็น ๆ ก็สบาย  ใจไปอีกแบบหนึ่งนะครับ  สังเกตดูว่าถ้าเรากินอาหารกลางวันมากจะง่วงนอน  แต่ถ้ากินให้พอดีจะสบาย ๆ ในความรู้สึกนะครับ  ความพอดีของเราก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเอง  แต่ละคนก็มีความพอดีของใครของมันนะนี่  ฮิ ฮิ ฮิ