บุพกรรมของเปรต เกิดจากเป็นผู้มีความอยาก ไม่รู้จักพออยู่ตลอดเวลา ไม่เคยรู้สึกอิ่มเอม กับสรรพสิ่งสมบัติรอบตัว บ้างก็มีการอยากที่จะครอบครอแม้กระทั่งสมบัติของผู้อื่น หรือสมบัติของกลาง ง

การอุทิศส่วนกุศลที่ริมแม่น้ำ

 

 การที่เกิดมาในวัฏฏสงสารนี้ ไม่ว่าจะภพภูมิใด

 ก็ต้องอาศัยบุญส่วนของตนที่เคยสั่งสมมา หล่อเลี้ยงตนไป

 ใครมีบุญน้อยก็อดยากยากแค้น ลำบาก ทุกขเวทนา

ซึ่งก็มีสภาพตามลำดับสูงต่ำกันไป

เปรตก็เป็นสรรพสัตว์ชนิดหนึ่ง

ที่มีภพภูมิที่อยู่ใกล้เคียงมนุษย์

เล่ากันว่า เปรตมีความสามารถแสดงตน

ให้มนุษย์เห็นก็ได้ด้วย หรือที่พบกันบ่อยก็คือในความฝัน

 บุพกรรมของเปรต เกิดจากเป็นผู้มีความอยาก

ไม่รู้จักพออยู่ตลอดเวลา ไม่เคยรู้สึกอิ่มเอม

 กับสรรพสิ่งสมบัติรอบตัว บ้างก็มีการอยากที่จะครอบครอง

 แม้กระทั่งสมบัติของผู้อื่น หรือสมบัติของกลาง

บางครั้งก็จะใช้คำว่าโกงก็ได้ 

ด้วยเจตนาที่ตั้งมั่น ในสิ่งที่กล่าวมา

 กรรมนี้มีมาตั้งแต่เมื่อครั้งเป็นมนุษย์

ครั้นเมื่อสิ้นชีวิตลง จิตที่มีแต่ความหิวกระหายอยากนั้น

จึงปรุงแต่งให้ได้อัตถาพเป็นเปรต

  รูปร่างผิดสัดส่วน น่าเกลียดน่ากลัว

ปากเล็กเท่ารูเข็ม ทำให้กินอะไรไม่เคยอิ่ม

บ้างก็เสื้อผ้าไม่มี

มือเท้าที่ถูกจิตปรุงแต่ง

ด้วยคิดอยากจะเอาอย่างเดียว

จึงมีขนาดใหญ่เท่าใบลานเพื่อเอาไว้กอบโกย

เหล่านี้เป็นต้น

ผู้เขียนก็ไม่เคยเห็นเปรตเหมือนกัน

แต่พระเจ้าพิมพิสาร พระองค์ทรงฝันเห็นเปรตเหล่านี้

มีจำนวนมากมาย รบกวนจิตใจพระองค์มาก

และไม่เข้าใจวัตถุประสงค์

การปรากฏตัวของพวกเขา

 จึงครั้งหนึ่งได้ทรงทูลถามพระพุทธเจ้า

ถึงเรื่องราวความฝันข้างต้น พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า

สิ่งนั้นคือเปรตญาติของพระเจ้าพิมพิสารนั่นเอง

ที่ปรากฏตัวให้เห็น ก็เพราะอยากจะได้ส่วนบุญ

จากพระเจ้าพิมพิสารบ้าง เพราะพระองค์

ได้บำเพ็ญพระราชกุศล มหาทานมากมาย

  พระพุทธเจ้าได้ทรงตรัสถึงวิธีที่จะช่วยเหลือเปรตเหล่านี้ได้

โดยการอุทิศส่วนกุศล ที่เราได้กระทำมา

นึกอุทิศให้ได้รับบุญที่ทรงกระทำ

แล้วบุญนั้น จะแปรสภาพ เป็นการเติมเต็ม

ส่วนขาดให้พวกเขา

เช่นหิวโหย

ก็จะได้บุญไปหล่อเลี้ยงเสมือนได้กินอาหารจนอิ่มหนำ

 หรืออุทิศบุญการให้เครื่องนุ่งห่ม

เปรตก็จะได้รับอาภรณ์ตกแต่งกายให้สวยงาม เหล่านี้

  และบุญที่มีกำลังมหาศาลนั้นคือ

 การถวายของเป็นสังฆทาน

ไม่เฉพาะเจาะจง กับเนื้อนาบุญผู้ใดโดยเฉพาะ

 จิตของผู้ให้ จึงยิ่งใหญ่

บุญที่เกิดจึงมีพลังมากมาย

 นับเป็นการเกิดวิธีการอุทิศส่วนกุศลเป็นครั้งแรก

ในพระพุทธศาสนา เป็นการส่งมอบสิ่งที่ต้องการ

ผ่านภพภูมิ อย่างง่ายดาย ได้ผลทันที

 ทุกครั้งที่มีการกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศล

พุทธศาสนิกชน จึงควรระลึกถึง

ผู้เริ่มต้น แห่งการอุทิศส่วนกุศล

คือพระเจ้าพิมพิสารนั่นเอง

 เป็นอีกเรื่องราว ของพระเจ้าพิมพิสาร

ที่ผู้เขียน เรียบเรียงจากความรู้ที่ได้รับมา

และนำมาเล่าสู่กันฟังคืนนี้

 

       ขอจงได้ภาคภูมิใจ กับการได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา

ที่มีพระบรมศาสดา ทรงชี้แนะแนวทางให้ทุกอย่าง

แม้ว่าสักวันหนึ่ง ที่ใครอาจจะได้เป็นผู้ให้

หรือ อาจตกอยู่ในสภาพผู้ขอ

ก็จะได้ล่วงรู้วิธีการ ช่วยเหลือกันระหว่างภพ

 พระเจ้าพิมพิสาร มีความ

เป็นหนึ่ง

เป็นแรก

อยู่หลายเหตุการณ์

 ผู้เขียนต้องขออนุโมทนาบุญกับพระองค์

ทุกความเป็นหนึ่งนั้น ยังจารึกในประวัติศาสตร์

และเล่าขานสืบต่อกันมา

ซึ่งในชีวิตของมนุษย์ทุกคน

ย่อมต้องการความพิเศษข้อนี้เช่นกันใช่ไหมคะ

 

 และปิดท้ายด้วยภาพเขาคิชฌกูฏ ที่ยามใดที่ได้ทัศนา

ทำให้ได้รับความสดชื่น เบิกบาน และยังเป็นภูเขาที่มีความเกี่ยวข้อง

โดยตรงกับพระเจ้าพิมพิสารอีกด้วย

อ่านเรื่องราวนี้จบ ขอให้หลับฝันดีค่ะ