เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ได้กลับไปบ้านอีกแล้วค่ะ.... อากาศก็ร้อนมากในเวลากลางวัน เมื่อตกช่วงเย็นมา อากาศสบายดี  เพราะฝนตก ตกหนักมาก  ไม่มีฟ้าร้อง   ฝนตก 2 วันติดต่อกัน  นอนหลับสบาย รู้สึกดีใจแทนชาวนา  ฝนฟ้าเริ่มเป็นใจ ประทานฝนมาให้ข้าวตามทุ่งนา  ข้าวคอยฝน  ข้าวก็เขียวขจี ปีนี้ น่าจะได้ข้าวเต็มเม็ดเต็มหน่วย และแถวบ้าน ยังมีบางครอบครัวทำนายังไม่เสร็จ  เมื่อฝนตกเมื่อไหร่  ก็จะต้องจ้างคนงาน ไปดำนา ค่าแรงวันละ 200 บาท เวลาตั้งแต่เช้า จน ค่ำ  ไม่ค่อยได้ดูนาฬิกา  จะใช้ดวงตะวันเป็นนาฬิกา  

และได้พูดคุยกับป้าคนหนึ่งว่า เป็นอย่างไรบ้างไปรับจ้างดำนา เหนือยไหม  เขาพูดว่า เหนือย แต่ก็สนุก เพราะ หลายคน ได้พูดคุย  หยอกล้อกัน  ทำให้สนุกสนาน และพี่คนหนึ่งพูดแทรกมาว่า  อาชีพทำอะไรก็ไม่รู้ การดำนา  มีแต่ถอยหลัง  ไม่เคยได้เดินหน้าเลย ทำให้เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนๆได้

ก็เป็นความสุขอีกมุมหนึ่งของแต่ละอาชีพ  แต่ละแต่ละครอบครัว ก็ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพหกันไป แต่ก็เห็นใจชาวนา ข้าวของแพง ปุ๋ยแพงมาก กระสอบละ 1000 กว่ามาก  ที่ราคาถูกๆก็ผสมอย่างอื่นเยอะ ปุ๋ยเม็ดโตมาก  คนไมซื้อชักจะไม่แน่ใจว่า  กลัวถูกหลอก   ต้องลงทุนสูง ค่าตอบแทนก็ได้บ้าง แต่ก็ไม่คุ้มทุน 

มานั่งคิดเหมือนว่า คนอีสานเป็นคนที่ขยันมาก  ตื่นนอน ตี4 ตี 5 เตรียมหุงหาอาหาร สายหน่อยไปวัด ไปทำบุญ  ไปไร่ไปนา  กลับมาจาการทำงานก็เกือบ 6 โมงเย็น กว่าจะได้นอนเกือบ 4 ทุ่ม ชีวิตจะเป็นแบบนี้

แต่เขาก็มีความสุขในการดำเนินชีวิต และฐานะก็ธรรมดา พอเลี้ยงชีพตนเองได้ ก็เคยถามเหมือนกันว่าทุกวันนี้ ทำไปเพื่ออะไร ก็ทำเพื่อที่จะไม่ได้ว่างงาน และเลี้ยงปากท้องตนเองและครอบครัว มีใช้ไปวันๆๆ   ถ้าชาวเกษตรกร ไม่มีหนี้สิน  เขาจะอยู่อย่างมีความสุข ตามวิถีชีวิตของชาวไทอีสาน 

ที่เขียนบันทึกอยากจะสะท้อนถึง วิถีชีวิตส่วนหนึ่ง  ของคนกลุ่มหนึ่งของชาวอีสาน  ที่ผู้บันทึกได้ไปคลุคลีและสัมผัสเท่านั้นเอง ขอเป็นกำลังใจให้ "กระดูกสันหลังของชาติ"  ทุกคนค่ะ