ป.ล.ที่ 5 อิ อิ
เด็กๆชาวค่ายทำหนังสือที่ระลึกความทรงจำมอบให้
พวกเธอมีวิธีตอบแทนและให้กำลังใจที่เก๋มาก..
สวัสดีค่ะ คุณพ่อ
หนูรู้สึกประทับใจและทึ่งในตัวคุณพ่อมั๊กๆ ไม่นึกเลยว่าตัวเองจะมีโอกาสได้มาสัมผัสอีกรูปแบบหนึ่ง ที่มีความหมายแฝงไปด้วยความรู้ ตอนแรกที่ลูกมาอาจจะถูกบังคับให้มา และนึกว่ามันเป็นแค่ค่ายธรรมดาๆ ทั่วไป แต่สิ่งที่หนูได้เจอวันแรก หนูรู้สึกประทับใจ และรู้สึกว่าชีวิตนี้มีค่า ธรรมชาติมีคุณค่า ทุกสิ่งรอบตัวล้วนมีคุณค่า แต่เรากลับมองผ่านไปโดยไม่ใส่ใจว่ามันคือทุกอย่างที่มีคุณค่ามหาศาล แต่คุณพ่อกลับมองเห็นมัน และรู้ทุกสิ่ง อันนี้แหละที่หนูรู้สึกทึ่งมาก และยินดีมากที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของค่ายนี้ มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหม่มากค่ะ ยิ่งใหญ่จนคนอย่างหนูคิดว่าหนูอาจทำไม่ได้เหมือนคุณพ่อ
สุดท้ายนะคะ ขอให้คุณพ่อรักษาสุขภาพด้วยนะคะ พ่อยิ่งต้องเดินทางไปโน้นไปนี่ หลับนอนไม่เป็นเวลา ขอให้คุณพ่อสุขภาพแข็งแรงตลอดไปค่ะ
(หน้าตาบันทึกที่ประทับความทรงจำ)
ป.ล.1 หนูชอบมากเวลาพ่อยิ้ม มันดูอบอุ่นดี
ป.ล.2 หนูอยากมาอีก..ได้ไหมค่ะ
ป.ล.3 หนูคิดถึงคุณพ่อค่ะ ตลอดเลย อิ อิ++
(หนูเห็นคุณพ่อเล่นเอ็มพิมพ์คำว่า อิ อิ)
วัยรุ่นมากค่ะ
ขอบพระคุณมากค่ะ
ด้วยความเคารพรักอย่างยิ่ง
มุกรินทร์ ทนบูรณ์ 3CA สถาปัตย์ มมส.
ป.ล.ที่4 หากไม่เป็นการรบกวน :ค่ะ


สวัสดีครับคุณพ่อ
ผมชื่อสมปองครับ
พอดีผมเป็นหนึ่งคนที่ไม่ได้เขียนความรู้สึกลงในสมุดให้คุณพ่อ
ในวันที่ไปค่ายกับชาว มมส.
แต่ที่ผมอยากจะบอกพ่อคือว่าพ่อเป็นตัวอย่างของคนที่ไม่ใช่แค่พูด
หากแต่ทำจริงให้เห็นจริง
ขอให้พ่อร่างกายแข็งแรงนะครับ
มีโอกาส (คาดว่ามีแน่นอน) ผมจะเข้าไปเยี่ยมนะครับ
สหวัดดีครับผม
สวัสดีเจ้าค่ะ พ่อครูจ๋า
พ่อจ๋า พี่ๆเขาเขียนน่ารักจังเลย พ่อนี่ เด็กติดตรึมเลยนะค่ะ เดี๋ยวน้องจิจะชวนเพื่อนๆไปบ้านพ่อมั่ง คิดถึงพ่อนะค่ะ รักพ่อค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
อย่างนี้เรียกได้ว่า ได้ทั้งความรู้ จิตใจ ความรู้สึก
ทำอย่างนี้มัน คุ้มยิ่งกว่าคุ้มในกิจกรรม รวมถึงชีวิตด้วยครับ
ขุนแผ่นดินเย็น
ขอบใจที่ส่งข่าว ..
เรื่อง "รู" กับการบันทึกแบบด่วนๆ นี่ฮากระจาย ประจำ
อิอิ เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของรู
หนูจิต้องขายความคิดกับเพื่อนๆ ดูละกัน
ค่ายเด็กวัยใส มีอะไรเกินบรรยาย ครับ
มีตัวอย่างดีๆ เยอะครับ เช่น..
..ตั้งแต่ก้าวมาสถานที่ ณ ตรงนี้ ดิฉันรู้สึกโล่งและสบายมาก เพราะได้ออกมาจากสังคมเมือง ซึ่งมีแต่ความวุ่นวาย มาที่แห่งนี้ มหาชีวาลัยอีสาน สถานที่แห่งการศึกษาเรียนรู้โดยอิสระ ที่ใครบางคนอาจมองข้ามไป รู้สึกว่าค่ายนี้ไม่กดดัน สบายๆและสนุกมากด้วย ความรู้ก็มีมากมายให้เราศึกษา และเก็บเกี่ยวได้มากที่สุด อีกประสบการณ์ที่มากมาย รู้สึกว่าคุ้มค่าทุกนาที ถ้าไม่ได้มาค่ายนี้คงเสียใจมากเลยค่ะ...
...ถ้ามีโอกาสหนูจะมาอีกค่ะ
ขนิษฐา วิทยาลัยการเมืองการปกครอง
ตอบกามนิต
..ครั้งแรกที่มาค่ายนี้ ถือว่าเป็นครั้งที่สำคัญ และมีค่ามหาศาล
ถึงหนูไม่ได้ตั้งใจที่จะมา..แต่มาแล้วก็รับเอาสิ่งต่างๆที่พ่อให้มา
..ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง หวัง่าคงไม่ลืมพวกเรานะคะ
กระถิน
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมือง และนฤมิตศิลป์
ชั้นปี3คะ
ตัวอย่าง นิดๆ..
... ขา2ขา ที่พาหนูเดินป่า
...มือ2มือที่พ่อทำไข่เจียวให้หนูกิน
...หนูไม่รู้ว่าจะไปสัมผัสบรรยากาศแบบนี้ได้ที่ไหน?
ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง หนูจะกลับมาที่นี่ค่ะ
...ชอบที่นี่
...รักที่นี่
รักษาสุขภาพด้วนะคะ..
o นริสรา ประไพศรี
ปี2 สาสุข ค่ะ
..ขอบคุณค่ะพ่อ
จะเขียนบล็อกมาคุยด้วยบ่อยๆค่ะ
"อนาคตครู"
หนูจะสอนให้เด็กได้เรียนรู้ "วิชาการ" ที่แฝงอยู่ใน "วิชาฅน"
จิตนา ทองนาคะ
พ่อครับ
ผมรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้
เขียนบันทึกความทรงจำให้พ่อครู
เดี๋ยวผมจะเอารูปที่ถ่ายกับพ่อ
ขึ้นในเวปให้ดูนะครับ
ได้เล๊ย ส่งมา ...
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ คุณพ่อครูบา คุณพ่อสบายดีไหมค่ะ อยากบอกจังเลย
.....อยู่ที่มหาชีวาลัย กินข้าวอิ่มครบ 3 มื้อ
.......แต่อยู่ที่ มมส. กินข้าว 2 มื้อ อิ่มเต็มที่พ่อเชื่อไหม
.....อยู่ที่มหาชีวาลัยได้สนุกสุดเฮฮากับทีมไหล
.......แต่อยู่ที่ มมส. ฮาไม่ได้เพราะอาจารย์สั่งงาน ไม่ว่างเว้น
.....อยู่ที่มหาชีวาลัยเรียนรู้คู่ธรรมชาติ
.......แต่อยู่ที่ มมส. เรียนรู้คู่กับฝุ่น และความวุ่นวาย
.....อยู่ที่มหาชีวาลัยใช้ความคิด คิดสิ่งที่ไม่รู้ .
......แต่อยู่ที่ มมส. อาจารย์ยัดไม่เคยสน ได้คิดน้อย ชี้แจงจนกระจ่าง ไม่ใช่ไม่รัก มมส.นะค่ะพ่อ แต่ว่ามันเป็นแบบนี้จริงๆๆๆ ค่ะ เปรียบเทียบให้พ่อเห็นความแตกต่างค่ะ คิดถึงมหาชีวาลัยค่ะ พ่อดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ
เจ้าตัวเล็กเอ๊ย
ชีวิตคือการเรียนรู้
จะอยู่ที่ไหน เรียนกับใคร
เราก็ควรปรับตัวเข้ากับสิ่งนั้น สถานภาพนั้น กลไกอันนั้น
เราต้องเนียน และยังไงก็ได้ ตามระเบียบ
อยู่ในระเบียบ นอกระเบียบให้ได้ อย่างมีเหตุมีผล มีภูมิคุ้มกัน
เพราะเรายังอยู่ในวาระที่ถูกกำหนดโดยคะแนน
เอาไว้ผ่านตรงนี้ให้ได้ก่อน เราก็จะมีอิสระขึ้น แกร่งขึ้น
สู้ๆๆๆนะเจ้าตัวเล็ก...อย่างสร้างเงื่อนไขให้ตนเอง
สวัสดีค่ะคุณพ่อ
ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจ ไม่ว่าจะอยู่สังคมใด สิ่งที่สำคัญเราต้องไม่สร้างเงื่อนไขให้ชีวิตเรา แล้วเราจะมีความสุข
คุณพ่อค่ะมีเบอร์ อ. ปลาบู่ไหนค่ะ คือว่า หนูสนใจเกี่ยวกับการเลี้ยงปลาที่คณะ มมส.ไปแวะดูก่อนกลับค่ะ หนูอยากขอคำแนะจาก อ.ปลาบู่ค่ะ เพราะพ่อขอหนูท่านเป็นเกษตรกรเต็มขั้น แต่ในบางครั้งท่านก็มีความคิดสับสนในบางเรื่อง และที่นาของหนูก็มีบ่อน้ำ 2 บ่อที่ไม่ค่อยมีปลาหรอกค่ะ และอีกอย่างระแวงบ้านของหนูทุกคนก็มีบ่อปลานะค่ะ แต่ก็ไม่มีใครได้กินปลาจากบ่อหรอกค่ะ หนูก็เลยคิดว่าแทนที่จะปล่อยให้มันว่างเปล่าอย่างนี้ ก็ทำให้มันมีอาหารกินจะไม่ดีกว่าหรอกค่ะ หนูอยากช่วยพ่อหาเงินอีกแรงค่ะ ตอนนี้ภาระก็เยอะอยู่ด้วย
หวังว่าคงจะไม่รบกวนพ่อมากไปนะค่ะ พ่อดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ ว่างๆหนูอยากพาพ่อของหนูไปเยี่ยมมหาชีวาลัยจัง อย่างให้พ่อเห็นท่านคงจะชอบมากค่ะ