.." รู้ไหมว่าครูคนนี้เขาเครียดเรื่องอะไร?"อ่าน น.ธรรมส่องใจ จึงรู้ว่า ,,,, ใจที่หลงกับสิ่งต่าง ๆ ถ้าใจเข้าใจโดยสมมติ สิ่งทั้งหลายมีความหลง มีอวิชชาครอบงำ เขาจะไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ยึดติดล้วนแต่สร้างทุกข์มากกว่าสุข เพราะมองความรู้สึก ความต้องการของตนเป็นใหญ่"

"......ฉันน่ะไม่มีทางเป็นอย่างนั้น  ทุกวันนี้พ่อฉันขายที่ได้ทีไร  ก็ให้ลูก ๆ คนละล้าน,,, ลูกสาวฉัน สองคนมันก็เรียนเก่ง ไม่จำเป็นที่จะต้องไปกับเพื่อนมากนัก  .....  โอ้ยเรื่องเกมเหรอ.. ลูกเขาเล่นบ้างแต่ก็อยู่ในสายตาตลอด......"

เพื่อนครูคนนี้เล่าเรื่องส่วนตัวอยู่นานมาก จึงส่งสัยว่าแล้วเขามาเล่าให้เราฟังทำไม.?....อื้อ..ฟังต่อไป...

" แต่นี่ พี่เขาซิ อยู่บ้านนะดูแต่หนังสือ งานบ้านไม่ทำ  หญ้ารกรอบบ้านเลย   เขาสอนลูกว่า ต้องทำอย่างพ่อซิลูก งานของพ่อได้รับคำชมเชยจากผู้ใหญ่ตลอด  ไปไหนๆใครก็รู้จัก  .... พี่เขารักลูกและคอยดูลูกอ่านหนังสือทุกวัน...เราไปทำงานด้วยกันไปพร้อมกันทุกวัน  ... แต่พีเขาจน  พ่อแม่ฉันนะไม่ชอบพี่หรอก  ...  เดี๋ยวนี้รู้แล้วว่าครอบครัวที่ต้องหย่าล้างตอนแก่นะเพราะอะไร..."

อื้อ  พี่ก็ดูมีความสุขดีนี้ครับ  ... "...จะสุขได้อย่างไงละ  ในโรงเรียนนี้  ถ้าไม่มีพี่กับสามี ผลงานโรงเรียนก็คงไม่เกิด   ผอ.หรือ ไม่ขัดพี่หรอก รองผอ.ที่มาใหม่ทั้งสามคนเขาบริหารไม่เป็น  พวกครูๆ หรือก็อยู่กันไปวันๆ  พี่กับแฟนต้องไปแต่เช้า  กลับทีหลังเขาทุกวัน  งานพี่ก็เอาไปทำที่บ้าน  น้องรู้ไหม? "

....อื้อ ... งง... น้องรู้ไหม....???  เลยถามตัวเองว่า .." รู้ไหมว่าครูคนนี้เขาเครียดเรื่องอะไร?"

อ่าน น.ธรรมส่องใจ  จึงรู้ว่า ,,,, ใจที่หลงกับสิ่งต่าง ๆ  ถ้าใจเข้าใจโดยสมมติ  สิ่งทั้งหลายมีความหลง มีอวิชชาครอบงำ  เขาจะไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ยึดติดล้วนแต่สร้างทุกข์มากกว่าสุข  เพราะมองความรู้สึก ความต้องการของตนเป็นใหญ่"