สำนักงานที่ผมทำงานอยู่ มีคนทำงานประมาณ 100 กว่าคน มาจากบริบทภูมิหลังที่ต่างกันทั้งการทำงานและวิธีคิด
บางคน เรียบง่าย ให้บริการดี เป็นกันเอง
บางคน เรื่องมาก เจ้ายศเจ้าอย่าง
บางคน ยึดถือระเบียบอย่างเคร่งครัด ผิดนิดเดียว ต้องกลับไปแก้
บางคน ต้องปฏิบัติตามขั้นตอน ต้องถือเรื่องย้อนไปย้อนมา
บางคน ต้อง “จับผิด” เอาไว้ก่อน
บางคน ชอบทำเรื่องเล็ก ให้เป็นเรื่องใหญ่
บางคน พูดจาไม่น่าฟัง เจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจตนเอง
บางคน ชอบทำตัวเป็นเจ้านาย ชอบแสดงอำนาจ
บางคน ชอบอวดรู้ ชอบรู้ดี
ดังนั้น ในการติดต่อประสานงานในแต่ละเรื่อง แต่ละคน ผมจะต้อง “ตั้งสติ” เอาไว้ให้ดี และ “ทำใจ” เอาไว้ให้มั่น
มิฉะนั้น อาจสติหลุด และ นำไปสู่การใช้อารมณ์ได้
คิดไปอีกอย่าง ก็ดีเหมือนกับครับ
1. คนเหล่านี้ เป็น “ครู” ทดสอบ “จิต” ของเรา
2. ฝึกการมองอย่าง “ปลง” ครับ เพราะเขาเป็นอย่างนี้ เขาจึงมีพฤติกรรมแบบนี้ “เช่นนั้นเอง”
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.
ขอบพระคุณมากค่ะ
เจริญพรนะโยม..
ต่อการพัฒนาจิตใจของเรา
สวัสดีคะท่าน ผอ.
เห็นด้วยอย่างยิ่งนะคะ เป็นประโยชน์มากคะ ที่ว่าจะต้องรู้ว่าใครเป็นอย่างไรจะได้เตรียมตัวได้
ตอนนี้ผมจะพยายามไม่เผลอ และ ไม่หลุด
ต้องทำการบ้านไปก่อนครับ ว่าจะไปคุยกับใคร เริ่องอะไร ผลจะออกมาอย่างไร
ก็พอตัวรอดไปได้
ขอบคุณครับ
ทุกครั้งที่จะติดต่อประสานงานกับคนอื่น ผมต้องเตรียมกำลังสติให้พร้อมครับ ถ้าเอาชนะตัวเองไม่ได้ ก็ยากที่จะเอาชนะคนอื่น อย่างที่พระคุณเจ้าว่าไว้
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับที่เข้ามาเยี่ยม
บางครั้งผมก็เกือบจะหลุดไปเหมือนกันครับ
ต้องนับ 1 - 10 ตามที่โบราณว่าไว้ ก็พอช่วยได้