สำหรับบางคน "งาน" อาจเป็นเพียง "ทางผ่าน" เพื่อนำไปสู่การได้มาซึ่ง "เงิน" ที่ถือว่าเป็น "ปัจจัย" ที่สำคัญต่อการดำเนินชีวิต ในกรณีนี้งานอาจกลายเป็นสิ่งที่ "จำเป็น" เป็น "ภาระจำยอม" ที่ต้องทำไปทั้งๆ ที่ไม่ "มีใจ" ให้กับสิ่งที่กำลังทำอยู่นั้น หากเป็นเช่นนี้ การทำงานดังกล่าวก็คงไม่แตกต่างอะไรจาก "พันธนาการ" ที่ผูกมัดเราไว้อย่างแน่นหนา ...ทำให้เราไม่มี "อิสรภาพ" อย่างแท้จริง

        เมื่อวานนี้ผมโชคดีที่ได้มีโอกาสพูดคุยกับ ดร.สวัสดิ์ พุ้มพวง ...หลังจากที่ได้คุยกันนานประมาณหนึ่งชั่วโมง ผมรู้สึกประทับใจในหลักการใช้ชีวิต การเรียนรู้ และการตัดสินใจในเรื่องงานของท่านเป็นอันมาก คำพูดๆ หนึ่งที่ยังตรึงอยู่ในใจของผมก็คือ "ผมทิ้งเงิน เพื่อไปหาชีวิต" ...ความคิด หรือคำพูดในลักษณะนี้ คงจะมีให้เห็นอยู่บ่อยๆ แต่ผมว่ามี "ส่วนน้อย" นะครับที่กล้าพอที่จะ "ทำจริง"

        วันนี้เป็นวันที่ผมได้ประจักษ์ชัดว่า "ทัศนคติที่ถูกต้อง" เกี่ยวกับการทำงานนั้น เป็นสิ่งที่สำคัญจริงๆ ผมเห็นภาพเหมือนกับว่าเรายืนอยู่ตรง "ทางสองแพร่ง" เราคือผู้ที่จะต้องเลือกเดิน ระหว่างเส้นทางที่มีป้ายเขียนไว้ว่า "งานที่เป็นพันธนาการ" กับเส้นทางที่เขียนว่า "งานที่เป็นชีวิต"

        การที่เราก้าวย่างไปอย่าง "ถูกทาง" นั้น สามารถสร้างความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ให้กับชีวิตของเราได้ ...จากการที่ผมได้ติดตามอ่านบันทึกใน GotoKnow ...ทำให้ผมได้มีโอกาสเฝ้าดูการเดินทางของหลายๆ ท่านบนเส้นทางสายนี้ ผมรู้สึกยินดีและเป็นหนี้บุญคุณท่านทั้งหลายที่ได้ก้าวไปแล้วล่วงหน้า ผมยอมรับว่า ท่านคือผู้ที่มี "จิตอิสระ" อย่างแท้จริง ท่านคือผู้ที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้ที่อยู่ข้างหลังทุกคนรวมทั้งตัวผมเอง...ขอบคุณมากครับ