ฉันทำ งานมาก เหลือทน แต่สุข ใจจน จักโลด จักเต้น เผ่นผยอง
ทั้งนี้ เพราะจิต คิดปอง เพียงว่า เราครอง ชีพอยู่ เพื่ออยู่ ตามธรรม
ตามเหตุ ตามปัจ จัยนำ อันเป็น ตามกรรม สมส่ำ ไว้เอง เพรงกาล
หากตาย เหมือนได้ หยุดงาน หลับหนึ่ง รัตตกาล พักผ่อน หย่อนใจ ไว้ที
รุ่งขึ้น จับงาน ขมี ขมัน ทันที สืบต่อ งานค้าง ปางบรรพ์
วันใหม่ คือเกิด ใหม่, นั่น แหละช่าง ตรงกัน ทุกวัน สุขสนุก เพราะงาน
คัดจากหนังสือ “ธรรมะในฐานะวัฒนธรรม” พุทธทาส อินทปัญโญ หน้า ๑๖ ซึ่งคัดจากหนังสือ “อสีตสังวัจฉรายุศมานุสรณ์” จากพุทธทาส ภิกขุ หน้า ๖๐๙
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์หมอ
มีความสมัคีกัน