แม่คะ

 

ช่วงนี้พายุพัดพาผ่านบ้านเรา ทำให้ฝนตกพร่ำๆ โปรยปราย ทั้งวันและทั้งคืน สวนข้างบ้านของแม่เจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน ต้นหญ้าและวัชพืชต่างๆงดงามอย่างรวดเร็ว ดูรกและไม่สวยงาม หากแม่ยังอยู่ด้วย แม่คงทนเห็นสภาพแบบนี้ไม่ได้

 

น้อยหน่าที่แม่กับพ่อปลูกไว้ให้ลูกๆกิน ซึ่งลูกๆๆไม่ค่อยสนใจหรือใส่ใจ เพราะคิดว่าเป็นผลไม้บ้านๆ หันไปนิยมผลไม้นอก ไม่ว่าจะเป็นแอ๊ปเปิ๊ล ลูกไหน ลูกพลับ กินเป็นบ้างไม่เป็นบ้าง ก็เก๊กเอาเท่ห์เข้าไว้

 

ตอนที่แม่ไม่สบายมากๆๆ ความดันวัดไม่ได้ เหลือแค่ลมหายใจ อากลางบอกว่า “เราต้องทำพิธีซื้อต้นไม้จากแม่ เพราะหากไม่ทำพิธี ต้นไม้จะค่อยๆตายไป” แล้วเราก็ยุ่งๆไม่ได้ทำพิธี

แต่แม่คะต้นไม้กลับงามผิดปกติ โดยเฉพาะน้อยหน่า ที่เหลืออยู่ต้นสองต้น แต่ปีนี้ลูกดกมากๆ  หนูแปลกใจว่า ทำไมปีนี้หนูจึงชอบกินน้อยหน่ามากขึ้นกว่าทุกปี วันนี้หนูกินไป 3-4 ลูกได้ มันหวานชื่นใจดีจังค่ะ

 

หนูเริ่มเห็นคุณค่าต้นไม้ที่แม่ปลูกไว้  กล้วยน้ำหว้า หนูก็เริ่มมาสนใจกินมัน แต่ลูกมันเล็กมาก ก็ดีไปอย่าง หนูจะได้กินหลายๆลูก เสียดายก็แต่ขนุน รากเน่าและตายไปสองต้นแล้วค่ะ ปีนี้อดกินขนุนหวาน คงปัญหาเรื่องที่บ้านเราเป็นที่ลุ่ม น้ำใต้พื้นดินอยู่ตื้นมากไป ทำให้ต้นไม้รากเน่า

 

หนูเริ่มหาต้นไม้ มาปลูกในบ้านมากขึ้น อย่างเช่น ชมพู่มะเมี่ยว  กระท้อนปุยฝ้าย  และกำลังอยากได้ฝรั่งไร้เมล็ด แต่อีกไม่นาน รากก็คงเน่าอีกเหมือนเดิม แต่ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะหันมาสนใจผลไม้ แบบ บ้านๆแล้วละค่ะ เพราะ มันหวานหอมชื่นใจ โดยเฉพาะเป็นต้นไม้ที่แม่ปลูกไว้ให้กิน เวลากินรู้สึกภูมิใจอย่างประหลาดค่ะ

 

 

สุขสันต์วันแม่จ่ะ

ลูก

12 สิงหาคม 2551 : 21.05 น.

ที่ทำงาน QIC