ข่าวลือ ความหวาดระแวง ไม่ทำความจริงให้ปรากฎ ต้นกำเหนิดตัวอุบาทว์

  เดือนสิงหาคมปีนี้ อบต. หลายแห่งปรับยกฐานะมาเป็นเทศบาลตำบล เพื่อนๆหลายคนเข้าสู่วังวนของการเลือกตั้ง  หลายๆตำบลมีการแข่งขันกันสูงมาก  เพื่อนๆนักทำงานชุมชนกับชาวบ้านบอกว่าช่วงนี้ทำงานยาก เพราะมีการแบ่งฝ่ายถือข้าง  อ้างเข้าพวก  มีการกล่าวหาโจมตีฝ่ายตรงข้าม รวมไปถึงการสร้างข่าวลือต่างๆนาๆ  พาให้เกิดหวาดระแวงทั่วชุมชน

  พูดถึงความหวาดระแวง นึกถึงนิทานเรื่องตัวอุบาทว์ ชานหมากนักพรตที่ได้รับฟังมานานแล้ว

  เรื่องมีอยู่ว่า  สมัยพุทธกาลมีเมืองๆหนึ่งอยู่เย็นเป็นสุขมาตลอด  ต่อมามีข่าวลือต่างๆนาๆว่ามีตัวอุบาทว์ออกอาละวาด  ชาวบ้านไม่กล้าทำมาหากิน ร้อนถึงพระราชาประกาศหาให้จับตัวอุบาทวืให้ได้  โกลาหน -อนลหม่านทั่วบ้านทั่วเมืองก็หาไม่พบ  ปราชญ์ชาวบ้านชี้ช่องบอกทางให้ไปหานักพรตบำเพ็ญเพียร ตะบะแก่กล้า  ให้ช่วยหาตัวอุบาทว์ 

           ทหารดั้นด้นสืบค้นจนพบนักพรต ก็แจ้งข่าวเป้าประสงค์จนชัดเจน  นักพรตให้ทหารตัดไม้ไผ่ทำเป็นกระบอกมาให้  แล้วเคี่ยวหมากบ้วนชานลงไปในกระบอก  ส่งให้ทหารช่วยกันแล   ต่างคนต่างแล ต่างคนต่างเห็น นำบอกต่อว่าตัวอบาทว์ เหมือนกระรอก  บ้างว่าเมือนตัวตุ่น บ้างว่าเหมือนชานหมาก เขียวๆแดงๆ ดำๆ หาข้อสรุปไม่ได้ 

   นักพรตให้ทหารผ่ากระบอกไม้ไผ่ให้เห็นพร้อมกัน ที่แท้มันคือชานหมาก แล้วอธิบายความให้ฟังว่า ตัวอุบาทว์ ที่แท้จริง คือเจ้าความคิด ความเห็นที่ไม่ตรงกัน นำไปถกเถียงขยาย หาพวก ไม่ทำความจริงให้ปรากฎ

     ตัวอุบาทว์น่าจะสูญพันธ์ไปเมื่อพระพุทธเจ้าประกาศความจริงให้ปรากฎเมื่อสองพันห้าร้อยปีที่ผ่านมา

แต่เหลือเชื่อวันนี้ตัวอุบาทว์ยังอาละวาดมาถึง อบต .บ้านเรา