ใช้ความพยายามมาสองวันครับ เพื่อให้อาการบวมที่ขายุบลงบ้าง เพราะวันนี้ต้องหอบสังขารไปให้คุณหมอดูอาการ แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจากงานเร่งอีกชิ้นหนึ่งที่ต้องเคลียร์ให้เสร็จก่อนวันที่ 8 นี้ เลยย้ายที่ทำงานจากที่บ้านไปนั่งทำงานที่คณะแทน เผือว่าสมาธิในการทำงานดีกว่า ซึ่งก็จริงครับ ได้งานเยอะกว่านั่งทำที่บ้าน แถมด้วยสามารถตามงานอื่นได้ด้วย

ก่อนไปหาหมอตามนัดวันนี้ ผมแวะไปที่ทำงานก่อนครับ เนื่องจากต้องพริ้นท์เอกสารสัญญาโครงการวิจัยการพัฒนาระบบและกลไกการประกันคุณภาพภายในฯ (ชื่อยาว ขี้เกียจพิมพ์) เซ็นต์ชื่อ แล้วก็ใส่ซอง พาไปโรงพยาบาลด้วย ฮิฮิ (เสร็จตรวจจะได้ส่ง) แต่กว่าจะเสร็จงานทั้งหมดก็เกือบสี่โมงเช้า เลยต้องรีบไปให้ทัน ไม่งั้นจะยิ่งช้าไปใหญ่หากต้องไปตรวจช่วงบ่าย

โรงพยาบาลคนเยอะจริงๆ ครับ แล้วแผนกกระดูกก็แน่นด้วยคนเจ็บครับ ครั้งนี้ดูเหมือนจะมีหลากหลายวัยมากครับ ปกติจะเจอแต่คนวัยหนุ่มกับชรา รอบนี้ไปมีเด็กๆ หลายคนครับ สำคัญจริงๆ ไอ้เจ้ากระดูกเนี๊ยะ

พยาบาลเช็คสภาพผมก่อนตรวจ เห็นว่า เท้าผมบวม เลยเตือนแบบดุๆ ว่า อย่าปล่อยให้บวมนะ ไม่ดี ! แฮะแฮะ รอบนี้สุดวิสัยจริงๆ ครับ ความจริง นั่งทำงานนานไม่บวมแล้ว แต่บังเอิญสี่วันก่อนเปลี่ยนไปนั่งในห้องประชุม แถมด้วยประชุมนานไปนิดหนึ่ง เก้าอี้ก็นุ่มไปหน่อย กลับมาบวมเลย แถมหลังจากวันนั้นก็ต้องนั่งห้อยขาต่อ เลยไม่ยอมยุบ

แต่พอหมอเห็นสภาพ พร้อมกับการดูฟิล์ม ก็ออกปากชมครับ ผมก็บอกว่าบวมนิดหน่อย (นิดหน่อยเอง) หมอบอกว่า ปกติ ไม่เป็นไร แฮะแฮะ สบายใจขึ้นเยอะครับ เลยถามผมว่า กระดูกงอกขึ้นมาบ้างหรือเปล่า หมอก็บอกว่า พอจะเห็นขาวๆ เพิ่มขึ้นนิดหน่อย อีกสักสองเดือนน่าจะเป็นปกติ

ผมก็เลยบอกหมอไปว่า ผมเริ่มไปทำงานแล้วนะครับ ฮิฮิ หมอก็ไม่ว่าอะไรครับ (รอดตัวไป)

เสร็จจากโรงพยาบาลก็เที่ยงครึ่งครับ ก็แวะไปไปรษณีย์ส่งเอกสารสัญญาวิจัย แวะทานข้าวเที่ยงที่ร้านก่อไผ่ ร้านข้าวหมกไก่ทอดชื่อดังของยะลา แต่ปรากฏไม่ได้ทานข้าวหมก เปลี่ยนเป็นข้าวมัน ก็ปรากฏว่าหมดเหมือนกัน จึงได้เมนูสุดท้ายคือ ข้าวสวยกับไก่ทอดแทน ฮือฮือ

คืนนี้จะรีบทำเอกสารประกอบการนำเสนอผลการวิจัยให้เสร็จครับ เพราะทุกอย่างต้องสำเนาแจกผู้เข้าร่วมประชุมเอง (สงสัยเสร็จช้าเกินไป ผู้จัดเลยให้ทำเองทุกอย่าง) คิดว่าจะพักวันศุกร์สักวันหนึ่ง แล้ววันเสาร์ก็จะไปขึ้นเวทีนำเสนอผลงานวิจัย งานนี้คุณภาพครับ ใช้เวลาเกือบสามปี ฮาฮา กว่าจะเสร็จ วันที่เก้านี้จะไปบอกให้ชาวประชาได้รู้ว่า ทำไมข้าพเจ้าทำงานวิจัยที่เขาให้งบเพียงปีเดียว แต่ทำกว่าจะเสร็จต้องใช้เวลาสามปี ฮาฮา

ส่วนวันอาทิตย์ จะไปเป็นวิทยากรบรรยายให้นักศึกษาป.โทฟังเรื่องการเขียนวิพากษ์หนังสือ จริงๆ เข้าใจว่าเป็นอีกสัปดาห์หนึ่ง ปรากฏวันนี้เห็นหนังสือเชิญมา อ้าว วันที่สิบหรอกหรือ............ เสร็จจากวันอาทิตย์ก็ตามด้วยกิจกรรมต่างๆ เต็มสัปดาห์ อือ คิวเริ่มเต็มอีกแล้ว แต่รอบนี้ยังไงๆ ก็จะหาวันหยุดให้ได้สัปดาห์ละสองวันครับ เย็นวันนี้เลยต้องบอกทีมงานว่า ตารางประชุมของผมต้องเปลี่ยนหน่อย ขอเป็นสัปดาห์ละไม่เกินสองงาน ไม่งั้นผมแย่ ผมต้องพักเยอะๆ

มีอีกเรื่องหนึ่งครับ ที่บ่งบอกว่า ในเดือนสองเดือนนี้งานผมจะยุ่งเยิงมากขึ้น คือ ได้ข่าวว่ามีคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการชุดหนึ่งแล้ว มีผมอยู่ในชุดนั่นด้วย แต่ตอนนี้ยังไม่เห็นคำสั่ง ถ้าจริงดังข่าว ผมคงต้อง.... (คิดไม่ออกว่าจะทำงัยดี)