ในการดำเนินชีวิตของคนเราคล้ายกับเดินทางในป่าเพื่อไปให้บรรลุเป้าหมายที่วางไว้ บางครั้งเราต้องพบกับตอไม้บ้าง หลุมบ้างและบ่อบ้าง ถ้าเราจะต้องตัดตอ กลบหลุมหรือบ่อทุกอย่างที่ขวางหน้าแล้วเราจะไปไม่ถึงจุดหมายปลายทางของเราเป็นแน่ ความเป็นจริงในสังคมมนุษย์นั้นมีขวากหนามและตอไม้มากมายที่คอยขัดขวางเป็นเรื่องกวนใจให้ต้องวิตกกังวลอยู่ตลอดเวลา ถ้าเราเข้าใจ ทำความคิดให้ถูกต้องแล้วเราจะเห็นว่าอุปสรรคเหล่านี้เราหลบได้ก็ควรหลบเสียบ้าง อ้อมได้ก็ควรจะอ้อมให้พ้นไปเสียบ้าง บางคนอาจมองว่าหลบปัญหา แต่ความเป็นจริงในสังคมชีวิตมีปัญหาร้อยแปดพันประการให้แก้ไขกันอยู่แล้ว บางอย่างหลบได้ก็หลบ บางอย่างหลีกได้ก็หลีกหนีเสียเพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่า คนเราส่วนมากที่ไม่ประสบผลสำเร็จก็เนื่องจากยุ่งไปทุกเรื่องไม่ว่าเรื่องเล็กหรือใหญ่ แยกแยะไม่เป็น เจอหลุมก็ต้องกลบหลุมก่อน เจอตอก็ต้องตัดตอให้ได้ก่อนจึงจะผ่านไป อย่างนี้เราก็ไปไม่ถึงดวงดาวเสียที สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ จึงเขียนเอาไว้ว่า
“...โง่ไม่เป็น เป็นใหญ่ยากฝากให้คิด
ทางชีวิตจะรุ่งโรจน์โสตถิผล
ต้องรู้โง่ฉลาดปราดเปรื่องตน
โง่สิบหนดีกว่าเก่งเบ่งเดี๋ยวเดียว...”
