ประดู่
วันเดียวก็ร่วงไม่ถ่วงกิ่ง
บานมาเพื่อทิ้งซะยังงั้น
ไม่รู้จะรีบไปไหนกัน
กวีชมงงงัน เงียบรำพึง
เมื่อผลิก็แอบมาในราตรี
อรุณท่วมสีเหลืองนึกมิถึง
ไร้สังหรณ์ ในฝันค่ำคืนคะนึง
แต่ตื่นพบมันก็ตรึงฤทัยพลัน
ยามร่วง ชวนกันโรยโปรยทั้งกิ่ง
เอกภาพเนียนนิ่ง หนึ่ง มิ่งขวัญ
ไปในแดด ฝน ลม จรจรัล
มิรู้ โศก? หฤหรรษ์ กำนัลดิน
ไม้หนึ่ง ก. กุนที
------------------------------------------------------------------------------
ครบรอบฤดู ประดู่บาน
ครั้งแรกที่ได้เห็น
สงสัยอยู่ครามครัน - - - ไอ้ดอกเหลืองๆนี่มันต้นอะไร?
<p>ตอนเช้าๆยังเห็นแต่งกิ่งสวยสะพรั่ง</p>
เลิกงานตอนบ่ายๆ
ไหงร่วงลงมาระบายสีให้พื้นดินซะแล้ว.
<p> </p>
วันเดียวก็ร่วงไม่ถ่วงกิ่ง
เป็นข้อคิดได้ดีทีเดียวค่ะ
ธรรมชาติสอนมนุษย์ได้ดีทีเดียว