ไม่มีใครแทนใครได้...ไม่มีเราเขาทนได้...ไม่มีเขาเราขาดใจ...ไม่มีใครไม่เป็นไร...ไม่มีใครใจเหมือนเดิม..!!!
รัก..ทุกข์...สุข...เจ็บปวด...เหงา...เศร้า...
อ้าว..!!แล้วจะมีรักทำไม..?
หลายครั้งหลายหนที่เราเจ็บปวดเพราะรัก...เพราะรักเป็นทุกข์นั้นหรือ...
หากมองให้ดี ๆ รักอาจจะไม่เป็นตัวกำหนดทุกข์นั้นได้..
แต่เป็นการคาดหวังจากฝ่ายหนึ่งมากกว่า...ลองย้อนถามตัวเองซิว่า
"ทุก ๆ ครั้งที่เราร้องไห้ เราผิดหวัง เป็นเพราะเรารักเขาหรือเป็นเพราะว่า
เขาไม่รักเรามากอย่างที่เราต้องการกันแน่"
ความรักไม่เคยทำร้ายใคร... แต่เป็นความคาดหวังจากความรักนั้นมากเกินไป...
ความรักที่เราคาดหวังมากจะย้อนกลับมาทำร้ายเราทุกครั้งที่เราคาดหวังสูงเกินไป..
ไม่มีใครในโลกที่สามารถเป็นอย่างเจ้าชาย...เจ้าหญิงในฝันของเราได้...
การเรียกร้องจากอีกฝ่ายรังแต่จะทำให้เจ็บปวดกันทั้งคู่...
เมื่อใดที่รู้สึกท้อแท้หรือหมดกำลังใจ...จากการร้องหาความรักจากผู้อื่น ...
ลองมองย้อนกลับมาที่ตัวเราเอง...
แล้วลองสร้างความรักให้เกิดขึ้นภายในของตัวเองดูบ้าง...
ไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายได้รับอยู่ตลอดเวลา ...
ความรักภายในตัวของตัวเอง...ไม่ต้องใช้เงินใช้ทองซื้อมา...
หากแต่ก่อขึ้นมาง่าย ๆ ...และมีล้นเหลือมากพอที่จะแบ่งปันให้ผู้อื่น...
โดยไม่จำเป็นต้องคาดหวังจะได้สิ่งตอบแทนมา ...
เมื่อใดที่รักใครสักคน...ลองให้ความรักแก่เขาเท่าที่เราจะทำได้...
โดยไม่ต้องคาดหวังถึงสิ่งที่จะได้รับกลับมา
ไม่จำเป็นเลยที่เรียกร้องให้เขารักเราตราบเท่าเทียมที่เรารักเขา...
เพียงแค่แบ่งปันรักในใจเท่านั้น...
เราก็จะสัมผัสจากคำว่าความสุขจากความรัก...จากการให้อย่างแท้จริง
นอกจากนี้เราจะสามารถควบคุมความสุขของตัวเองให้อยู่ในมือของตัวเองได้...
ไม่จำเป็นต้องให้ความสุขของเราอยู่ในมือของคนอื่นที่แล้ว ๆ มา...
เพราะเขาเองเป็นบ่อเกิดของความรัก...
เป็นคนให้มิได้เป็นฝ่ายรับ..
และยิ่งให้มากเท่าไร...เราก็ยิ่งได้ความรักกลับคืนมากเท่านั้น...
เมื่อเราบริสุทธิ์ใจที่จะให้รักกับใครก็ตาม...อีกฝ่ายก็จะรู้สึกสบายใจที่จะให้รักแก่เรา...
โดยไม่ต้องคำนึงว่าเราต้องการอะไรตอบแทนจากเขากันแน่...
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด...คือ...
ความรักและการให้เป็นบ่อเกิดของความสุขได้ด้วยตัวของมันเอง ...
ไม่จำเป็นต้องใช้ใครก็ตามเป็นคนสร้างความสุขให้เราอีกแล้ว...
เพราะทั้งความรักและความสุขทั้งหมด...มันอยู่ที่เรานั่นเอง...
" ไม่มีใครเป็นทุกอย่าง...สำหรับใครได้ "
แต่รักที่ยิ่งใหญ่
คือใคร..ก้อน่าจะรู้ดี
12 สิงหากรุณากราบตักแม่
นะจ๊ะจะบอกให้..!!!
แล้วพบกันใหม่นะจ๊ะ...
ขอบคุณข้อมูลดีๆจากน้องหนอนจ้า
กัสจัง..........
ใช่แล้ว ความรักที่คาดหวังมากเกินไป จะกลับมาทำร้ายเราทุกครั้ง
ถ้าอย่างนั้น อย่าไปรักเลย เศร้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ใช่ค่ะความรัก เป็นบ่อเกิดแห่งความสุข
ไม่ว่าจะเป็นรักแบบใด
เพียงแต่...
เราต้อง...รู้จักรัก ค่ะ
แวะมาทักทาย...มีแต่สิ่งดีๆ นะคะ
รักเอย ความรักคืออะไร
ใครหนอใคร ให้คำตอบได้บ้างหนา
แต่ที่รู้ๆ ..รักแม่ครับ..
(คุณกัสจัง กระตุ้นต่อมจิตสำนึกให้ทำงานครั้งที่สองในรอบหนึ่งเดือน (^_^) ขอบคุงคับ
คุณ..บัวปริ่มน้ำ จ๊ะ..ตนเอง เป็นผู้กำหนดค่าของ ความรัก ฟังดูดีจังเลยค่ะ..กัสจังจะจำไว้นะจ๊ะ..เวลามีความรักอ่ะ...อิอิ..ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ..รักแม่ม๊าก..มาก
ชอบจังเลยค่ะ..คุณ..@..สายธาร..@ ที่บอกว่า...ความรัก เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขเราต้อง...รู้จักรัก.. ขอบคุณค่ะที่ทำให้รู้จักคำว่ารักมากขึ้น..แล้วก้อขอบคุณที่แวะมาทักทายกัสจังค่า
พี่..ลิ้มศรี จ๊ะ..รักได้แต่รักให้เป็น..ไม่คาดไม่หวัง...ก็ไม่มีจุดมุ่งหมาย...ไม่มีฝัน...คาดแล้วก้อหวังเถอะแต่ไม่เกินจริง..อิอิ..น้องอาวจายช่วย..หุหุ
คุณ...บุรุษนิรนาม..จ๊ะ..รักหนอรักเจ้าเอย...หรือไม่ก้อ...รักเอย...อืม...ลองฟังดู..คิกๆ...คนที่จะให้คำตอบเรื่องความรักได้ดี..คือ..ตัวเรานี่แหละ..เชื่อเถอะ..!!...ขอบคุณที่ได้มีส่วนสร้างสรรค์สังคม..อิอิ..ดีใจค่ะที่ทำให้คนอีกคนหนึ่งรู้สึกดีๆกับความรัก...รักแม่เหมือนกัลลลลลลล..!!