บางคนกรอกข้อสอบตามครูสอน

ผู้คุมสอบรอบห้องต้องตาแล                             เสียงลมแอร์สามเครื่องดังช่วงเช้า

เสียงกระดาษปากกาว่าบางเบา                         ล้วนมีเราและผู้สอบชอบคิดทำ

บางคนนั่งนึกคิดจิตหนักแน่น                          บ้างดูแผ่นข้อสอบชอบแล้วขำ

จะผิดถูกอย่างไรใจจดจำ                                    นึกบทนำจำคำสอนของคุณครู

บางคนนั่งนึกคิดคิ้วผูกโบว์                                มีโมโหจำไม่ได้จนเช้าตรู่

จากเช้าสายบ่ายเย็นท่องจำดู                              หน้าอดสูหลงลืมคำตอบมา

มือค้ำคางถ่างตาหาคำตอบ                 ตามใจชอบเขียนในวงกลมหนา

ถ้าเขียนผิดลบใหม่ได้อีกครา                             อนิจจาหาข้อให้ถูกใจ

จากสิบโมงถึงเที่ยงวันกันเลยนี่                        เราต้องมีใจแน่วแน่กว่าสิ่งไหน

ไม่ประมาทการสอบชอบข้อใด                         กาลงไปให้ถูกหนาข้าขอชม

บ้างแต่งองค์ทรงงามตามใบหน้า                     บ้างก็คว้าหาหวีมาแต่งผม

บ้างหมุนแท่งปากกาพาเกลียวกลม                  น่าดูชมผู้เข้าสอบหลายท่าทาง

ก้มหน้ามองตรองตรึกนึกคิดนาน                     บ้างก็อ่านในใจให้กระจ่าง

นึกทบทวนบทเรียนเขียนไปพลาง                   จนจิตว่างช่างเตรียมตัวกลัวไม่จำ

บ้างลบข้อเขียนผิดให้ถูกต้อง                            บ้างนั่งมองนอกหน้าต่างวางท่าขำ

เกาโน้นนั้นนี้หนอพอให้จำ                              บ้างหมัดค้ำขมับหลับกันเพลิน

แคะขี้เล็บเจ็บไม่จำทำไม่หยุด                            จับแล้วหลุดไข่วคว้าบ้างอายเขิน

มองผู้คุมจ๊ะเอ๋เท่ห์แล้วเมิน                 ก็ขอเชิญตามสบายหายง่วงนอน

บางคนหลับเอาจริงหรือว่าหลอก                     บางคนกรอกข้อสอบตามครูสอน

ชีวิตคนเรานี้เหมือนละคร                                 บทบางตอนสอนใจคนคุมสอบ...เอย.