รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเลยค่ะ ที่มีใครตอบบันทึกที่เราเขียน เปิด msn ไว้ ก็จะมีข้อความพร้อมเสียงโผล่มาบอก ว่ามีคนตอบบันทึกเรา

รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้ง..เลยค่ะ..ที่มีข้อความพร้อมเสียงโผล่มาบอกว่า..มีคนตอบบันทึกให้..และรู้สึกว่า  นั่นเป็นกำลังใจ ทำให้รู้สึกดีๆ และมีพลังใจมากมาย..เวลาเปิดโปรแกรม msn ไว้ ถ้ามีคนตอบบันทึกเรา สี่เหลี่ยมเล็กๆ ก็จะโผล่มา..แสดงให้ทราบ ผู้เขียนก็สมัคร โดยมีโอกาสอบรมการทำบล็อกตามที่เขตจัด ตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน 2550 แต่ก็ไม่ค่อยมีเวลาได้เรียนรู้การใช้เพิ่มเติมมากมายนัก 

 

ปีนี้ถึงไม่ค่อยมีเวลา แต่พอลองเรียนรู้แล้ว  รู้สึกดีๆ

ก็เลยเริ่มลองผิดลองถูก ประมาณเดือนพฤษภาคม 2551

มิถุนายน ก็พอใช้เป็นมากขึ้น

กรกฎาคม ก็พอเข้าใจมากกว่าเดิม

แต่บางอย่างก็กำลังลองเรียนรู้ 

ที่ๆแห่งนี้ มากมายด้วยความรู้

มากมายด้วย..ข้อคิด..ประสบการณ์ดีๆ 

มากมายด้วย..ความรู้สึกดีๆ 

มากมายด้วย..กำลังใจ

 

เข้าไปอ่านบันทึกหลายๆบันทึก

แต่บางที ก็อยากตอบ แต่ไม่กล้าตอบ

เพราะเกรงจะตอบไม่ได้ความ 

ผู้เขียนไม่ถนัดเขียนเรื่องเล่า

ชอบเขียนสิ่งที่คิด ตามมุมมอง

ถนัดหาความรู้ มาแบ่งปันมากกว่า 

ให้ความสำคัญเรื่องหัวใจ

เพราะคิดว่าการดำเนินชีวิต...เริ่มต้นที่หัวใจ

ใจนำพา การกระทำ  

 

ขอทุกๆท่าน  ทุกๆลมหายใจ มีแต่สิ่งดีๆ

มีกำลังใจ อันเปี่ยมล้นในการก้าวเดินบนเส้นทางชีวิตต่อไป

:) นะคะ :)