ภาษาอาจทำให้เราสื่อสารกันไม่เข้าใจ แต่ถ้าเรามีความตั้งใจจริง ก็จะทำให้เราเข้าใจไปเอง

        วันนี้ (14 ก.ค.51) เป็นวันที่นิสิตส่ง "สมุดแห่งการเรียนรู้" เห็นว่ามีความรู้สึกดีๆ ของนิสิต เลยนำมาบันทึกเก็บเอาไว้..และ Share ให้ท่านทั้งหลายได้อ่านกัน ดังต่อไปนี้...

  1. ศิริวรรณพรรณ นันตะวงษ์-ปู
    • (10 ก.ค. 541) ก่อนที่จะขึ้นมาเรียนวิชาการเลี้ยงผึ้ง นั่งรออยู่ใต้ตึก มีเพื่อนมาชวนไปเรียนภาษาอังกฤษ เพือนบอกว่า รู้เรื่องมากๆ เลย เรียนกับเจ้าของภาษา พอดีทางคณะวิทย์ฯ จัดสอนภาษาอังกฤษให้เรียนกันฟรี แต่ว่าส่วนมากเราจะเรียนกันช่วงค่ำ  ซึ่งพอดีเราก็มีเรียนค่ำเกือบทุกวัน เราก็เลยบอกเพื่อนไปว่า อยากไปเรียนแต่ว่าเลิกค่ำ
    • หลังจากนั้นเราก็เดินขึ้นบันไดไปกับเพื่อนที่เรียนวิชาการเลี้ยงผึ้ง เราก็คุยกับเพื่อนว่า น่าเสียดายจังเลยเราอยากฟังภาษาจากเจ้าของภาษาเขาจริงๆ เราจะได้ชินกับสำเนียงของเขา พอเรากับเพื่อนเดินมาถึงหน้าประตูหัองเรียน เราก็เห็นท่านอาจารย์ beeman ยืนคุยกับฝรั่งอยู่ และมีคนไทยอยู่อีก ๑ คน เราคิดว่าอาจารย์คงคุยธุระอยู่ เราก็เลยไม่ได้เข้าไปที่ห้อง ยืนรออยู่หน้าห้องสักพัก เราก็เห็นพี่ที่เรียนวิชาผึ้งนั่งอยู่ 2-3 คน พี่เขากวักมือเรียก เราและเพื่อน ก็เดินเข้าไปแบบ งง.งง..
    • วันนี้มันแปลกกว่าทุกวัน แปลกเพราะว่ามีชาวต่างชาติมาสอน (แบบว่าเราอยากเรียนภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษาและวันนี้เราก็ได้เรียนกับเจ้าของภาษาจริงๆ..)..
  2. สุพรรษา สาหร่าย (มิ้ม)
    • วันนี้พิเศษกว่าทุกวันคือมีนายกสมาคมผึ้งโลก ชื่อ Gilles RATIA มาบรรยายเรื่องสาเหตุการตายของผึ้งซึ่งมี 14 สาเหตุด้วยกัน...
    • เราไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า สิ่งเหล่านี้ก็มีผลกับผึ้งเหมือนกัน คิดว่าผึ้งตายแบบธรรมชาติอย่างเดียว ภาษาอาจจะเป็นอุปสรรคในการสื่อสารให้พวกเราเข้าใจ แต่เราก็ประทับใจที่อาจารย์สว่าง ปิยาภิชาต บอกว่า "ภาษาอาจทำให้เราสื่อสารกันไม่เข้าใจ แต่ถ้าเรามีความตั้งใจจริง ก็จะทำให้เราเข้าใจไปเอง"
    • แต่ก็เพราะอาจารย์ beeman มาช่วยแปลให้พวกเรา ถึงเข้าใจมากขึ้น เราดีใจมากเลยที่มีโอกาสดีๆ แบบนี้ ได้รับความรู้จากคนที่มีประสบการณ์ตรง ตอนเราเข้ามาครั้งแรก เราตื่นเต้นมากเลย แต่ก็น่าเสียดายจังที่ได้เรียนแค่ประเดี๋ยวเดียวเอง แต่ก่อนที่เขาจะกลับก็ได้ถ่ายรูปพวกเราไว้ด้วย..
    • แล้วเราก็ได้เต้นเพลง "หนอนใบชา" ให้เขาดูด้วย ตื่นเต้นมากเลย พากันเต้นผิดเต้นถูกกันหมดเลย แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกสนุกสนานดี พอกลับไปแล้ว อาจารย์ก็เล่านิทานเรื่อง "กบ 2 ตัว"....
    • หลังจากนั้นเราก็เข้ากลุ่มคิดกิจกรรมสัปดาห์วิทยาศาสตร์...กลุ่มของเราจะเอาผึ้งมาส่องกล้อง เพราะว่าจะมีสักกี่คนที่ได้เห็นส่วนประกอบของผึ้งอย่างใกล้ชิดแบบนี้..
      กว่าจะคิดเสร็จก็หมดเวลาพอดีเลย..เวลาที่เราเรียนวิชาอื่น 3 ชั่วโมงแบบนี้ เราจะต้องนั่งนับเวลาถอยหลัง ตลอดเวลาเลย ว่าเมื่อไหร่จะหมดคาบสักที แต่วิชานี้ ทำกิจกรรมเพลินๆ เดี๋ยวเดียวก็หมดเวลาโดยไม่รู้ตัว

  3. สุดาวรรณ คำภิระแปง (รอร่า)
    • เย็นวันพฤหัสบดีที่ 10 กรกฎาคม 2551 เดินเข้าประตูห้องเรียนมา ข้างในห้องก็มี อ.beeman กับชายหน้าตาแปลกไม่เคยเห็นมาก่อนอยู่ 2 ท่าน มองจากลักษณะภายนอกแล้ว ในจำนวน 2 ท่านนั้น ก็มี 1 ท่าน ท่าทางน่าจะเป็นคนต่างชาติ พอมานั่งที่ อ. beeman ก็แนะนำให้รู้จักกับ อ.สว่าง และอีกท่านหนึ่งคือ Gilles RATIA...
    • โอกาสดีที่วันนี้มีแขกมาเยือนห้องเรียนวิชาการเลี้ยงผึ้ง และก็เป็นที่น่ายินดีที่มีชาวต่างชาติมาสอนเกี่ยวกับเรื่องผึ้ง ตอนนั้นความรู้สึกของฉันเหมือนกับว่า ฉันโชคดีกว่าคนที่ไม่ได้อยู่ในห้องเรียนนั้น ที่ได้เรียนกับผู้ที่มีความรู้และเชี่ยวชาญเรื่องผึ้งเพิ่มอีกหนึ่งท่าน (ท่านแรกคือ อ.beeman)
    • และการนำเสนอของ Gilles RATIA ก็เริ่มขึ้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับ ปัญหาการตายของผึ้ง ระหว่างที่ท่านบรรยาย ก็จะมี อ.beeman คอยแปลจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยให้นิสิตฟัง โดยสรุปก็มี 14 สาเหตุที่ทำให้ผึ้งตาย ซึ่งมักจะเกิดกับประเทศที่มีการพัฒนา เพราะว่าประเทศที่พัฒนา มักมีสิ่งแวดล้อมที่เป็นมลพิษเป็นส่วนใหญ่...
    • แยกย้ายกันตามกลุ่มเพื่อระดมความคิดว่าจะทำกิจกรรมอะไรในวันสัปดาห์วิทยาศาสาตร์ (คิดคนเดียวคงคิดไม่ออก ไม่เหมือนกับการเข้ากลุ่ม) การรวมกลุ่มได้อะไรหลายอย่าง เป็นการเข้าสังคมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ฝึกการเข้าสังคม ฝึกอะไรหลายๆ อย่าง...
  4. วาธิณี เมณฑ์กูล (กุ๊ก)
    • วันนี้เสร็จ Lab ไว เลยขึ้นมา คนแรก เห็นอาจารย์กับใครก็ไม่รู้อีก 2 คน เป็นชาวต่างชาติคนหนึ่ง ตอนแรกก็งงๆ อาจารย์บอกว่าวันนี้เรามีบรรยายพิเศษจากผู้เชี่ยวชาญ แล้วเราก็ไปนั่งรอในห้อง เห็นอาจารย์คุยอะไรก็ไม่รู้กับ 2 ท่านนั้นเป็นภาษาอังกฤษ เราก็พยายามฟังแต่ก็ไม่รู้เรื่อง (อิอิ)...
    • รู้สึกว่าเป็นโอกาสที่ดีมาก ซึ่งน้อยคนจะได้มีโอกาสที่ดีเช่นนี้ อย่างในตอนแรกก็ไม่คิดว่าเรียนผึ้งจะได้อะไรมากกว่าที่เราคิด เพราะตอนแรกบางคนก็บอกว่าทำไมถึงเลือกเรียนผึ้ง มันไม่น่าเบื่อเหรอ แล้วจะเรียนไปทำไม เราก็ไม่ได้ตอบอะไรเค้ามาก
    • แต่พอมาได้เรียนวิชานี้แล้ว เราก็รู้สึกว่ามันได้อะไรกลับมามากมายกว่าที่เราคิดไว้ในตอนแรกเสียอีก อย่างการได้ฟังบรรยายเช่นในวันนี้ก็เช่นกัน ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีมาก ซึ่งน้อยคนนักที่จะมีโอกาสที่ดีเช่นนี้
    • เวลามีคนมาถามว่า เรียนผึ้งแล้วเป็นไงบ้าง เราก็บอกว่าดีนะ สนุกด้วย อยากรู้ก็ลองมาเรียนดูซิ...
  5. สายสมร พันเชียง (หมอน)
    • รู้สึกดีมากที่ได้รับฟังการบรรยายในครั้งนี้ ตื่นเต้นดี เพราะได้เป็นการเรียนรู้ภาษาอังกฤษไปในตัวด้วย (2 Language) และอีกอย่างหนึ่งคือ ได้ทราบว่ายังมีคนอื่นอีกจำนวนมากที่ต้องการศึกษาเรื่องผึ้ง...
  6. ฉัตรกมล จีนใจเย็น (บลู)
    • ผลิตภัณฑ์ผึ้งในปัจจุบัน ผึ้งนำเกสรและน้ำหวานมาจากพืชที่ได้รับสารปนเปื้อนจากมนุษย์ ซึ่งส่งผลต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์ จะเห็นว่าการที่มนุษย์ใช้สารเคมี ส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่ผึ้ง
    • การที่มีวิทยากรต่างชาติมา ทำให้เห็นแจ้งว่า ผึ้งมีความสำคัญระดับโลก มีผู้คนมากมายที่ให้ความสำคัญ และตระหนักถึง "ชีวิตของผึ้ง" ที่ได้รับผลกระทบจากการกระทำของมนุษย์...

 

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)