แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

วันนี้หลังจากเดินทางไปเรียนที่สงขลา ได้เรื่องที่ต้องกลับมานั่งคิดอีกแล้ว (บอกได้คำเดียวครับแค่คิดก็เหนื่อยแล้ว) ช่วงนี้มีงานเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ก็อย่างที่เคยบ่นๆทั้งงานราษฎร์ งานหลวง ผมว่าถ้าจะลาออกไปเป็นนักเขียนอย่างเดียวก็คงจะดีนะ แต่ก็นั่นแหล่ะคงจะทิ้งความฝันของตัวเองที่อยากเป็นครูตั้งแตเด็กคงจะไม่เห็นเป็นการควร

  เกริ่น (บ่น) มาตั้งนาน เข้าเรื่องดีกว่า คือว่า วันพุธ ที่ 16 กรกฎาคม นี้ ผมเองต้องเดินทางไปร่วมออกเก็บข้อมูลภาคสนาม ทางด้านการใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ ของชาวไทยมุสลิมที่ อ.ปะเหลียน จงตรัง เป็นเวลา 5 วัน(กับ อ.ดร.ฉันทัส ทองช่วย ผู้เชี่ยวชาญทางด้านภาษาถิ่น คนนึงของเมืองไทย คงต้องยกว่าระดับต้นๆของประเทศ ครับคนนี้) เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลความแตกต่างของภาษาที่ใช้แตกต่างกับภาษาไทยมาตรฐาน ที่บอกว่าแค่คิดก็เหนื่อยเพราะผมเพิ่งกลับมาจากสงขลา พรุ่งนี้ 6 โมงเช้าต้องรีบเดินทางไปสอนที่มหาวิทยาลัย ตอน 7 โมงเช้าจนกระทั่ง 6 โมงเย็น ไม่รู้จะพักหายใจตอนไหน มีสอนถึงวันพุธ ครับที่ว่าเหนื่อย ก็เพราะว่าผมมีคาบสอน ถึงเที่ยงวันพุธ สอนเสร็จต้องรีบเดินทางกลับมาปัตตานี เพื่อเตรียมสัมภาระ เดินทางไปให้ถึงสงขลา เวลา 17.30 น. ตามเวลานัดหมาย และรุ่งเช้าวันพฤหัส 6 โมงเช้าจะออกเดินทางไปยัง จ.ตรังต่อ (ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย เหนื่อยเกิน) แต่ทำไงได้ครับ คงต้องอดทนอย่างเดียว เพื่อความสำเร็จที่ อัลลอฮฺ จะทรงประทานให้ (อินชาอัลลอฮฺ)

   ที่ผมเป็นห่วง ก็เห็นจะเป็นลุกศิษย์ ตาดำๆของผมครับ เคยเป็นนักศึกษา พออาจารยืไม่มาจะดีใจ แต่ลูกศิษย์ผมไม่เป็นอย่างนั้นครับ แต่ละกลุ่มพอรู้ว่าอาจารย์ไม่มา ก็โวยวายครับ ไม่ได้ประท้วงนะครับ แต่เขากระหายที่จะเรียนมากกว่า (ไม่เชื่อถามได้ครับ อิอิอิอิ) ผมมีความสุจทุกครั้งที่ได้สอนลูกศิษย์ผม เพราะเขามีใจรักที่จะเรียนมาก ใครมาว่า ว่าเด็กเราอ่อน ไม่มีประสิทธิภาพ ผมจึงจำเป็นต้องเถียงครับ เพราะเท่าที่ผมเจอบรรยากาศ การเรียนการสอนสนุกมากครับ มีการโต้ตอบ มีรอยยิ้ม และที่สำคัยมีความสุขทั้งผู้เรียนและผุ้สอนครับ (เอะ เข้าการเรียนการสอนอีกแล้ว กะว่าจะบ่น)

   ผมว่างานนี้ วิทยานิพนธ์ ผมคงหนีไม่พ้นทางด้านภาษาศาสตร์แน่ครับ แต่ยังไงๆ ความไม่แน่นอน คือสิ่งที่ค่อนข้างแน่นอนครับ เพราะฉะนั้นก็ติดตามกันตอนต่อไปครับ จะอยู่หรือจะไป หรือจะเป็นไปในทิศทางใด แล้วจะนำผลการเก็บข้อมูลลงพื้นที่ มาเล่าสู่กันฟังนะครับ...อินชาอัลลอฮฺ