เรื่องมันก็มีอยู่ว่า รถตุ๊ก ๆ เป็นครูสอนวิชาฟิสิกส์ สอนอยู่ที่โรงเรียนในสุพรรณฯ (ตัวเองเป็นคนจังหวัดอ่างทอง..เหน่อเหมือนกันแต่น้อยกว่า) เมื่อถึงเวลาทำการทดลองก็ให้นักเรียนในห้องทำตามปกติ(ม.4) เมื่อทำแล้วก็ต้องเขียนรายงานการทดลอง หลังจากใช้เวลาตรวจอยู่สักพักหนึ่ง ก็จะมีมาเรื่อย ๆ ภาษาเขียนที่แปลก ๆ คงจะแปลกสำหรับเรา แต่สำหรับเด็กเขาคงคิดว่าธรรมดาไม่เห็นมีอะไร เช่น การดาษ copy เขาก็เขียนมาว่า กระดาษ ก๊อบปี่ (มีไม้เอกด้วย) เมื่อพิจารณาดูแล้วลองผันเสียงดูก็ถึงบางอ้อ ... มันเขียนเหน่อนี่หว่า
อีกคำหนึ่งที่เจอวันนี้ คำว่า แทบ คงไม่แปลกถ้าอยู่คำเดียว แต่จริง ๆ แล้วมันมาจากคำว่า แถบกระดาษ
หรือคำว่า เสื่อ คงไม่ผิดถ้าหมายถึงสิ่งที่เราเอามาปูพื้น แต่จริง ๆ แล้ว เด็กเขาหมายถึง เสือ (ตัวที่อยู่ในป่าน่ะ)
อีกคำหนึ่ง "ขั่วแม่เหล็ก" จากคำเดิมว่า "ขั้วแม่เหล็ก"
โอ๊ยลูกศิษย์ฉัน พูดเหน่อแล้วยังเขียนเหน่ออีก แถวอ่างทอง เมืองกาญฯ ราชบุรีมีมั๊ยเนี่ยแบบนี้น่ะ ... ไว้วันหลังจะเอาลูกศิษย์มาเผาให้อ่านเล่น ๆ คลายเครียดนะคะ
ดอนเจดีย์บ้านเรา
ในน้ำมีปลา
ในนามีกุ้ง
อิอิ หนูมะขามอยู่เมืองกาญจน์จ้า แต่ว่าเหน่อไม่เท่าสุพรรณ มาอยู่สุพรรณใหม่ ๆ เวลาสอนนักเรียน เมื่อนักเรียนตอบมา ต้องทวนกันหลายหน แบบว่าฟังไม่ออก แต่ว่าตอนนี้ไม่แตกต่างค่ะ อาจะเหน่อกว่านักเรียนด้วยซ้ำอิอิ
อยากเรียนภาษาสุพรรณจัง