GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

KM ในบ้าน : พ่อสอนลูก

ทุกที่ ทุกเวลา ทุกวงสนทนา เกิดความรู้ได้ทั้งสิ้น "ด้วยสุนทรียสนทนา" และ "การคิด"
   ในวงสนทนาของครอบครัวเรา เย็นวันหนึ่ง น้องยิ้มเปิดประเด็นเรื่องขำๆที่อ่านพบในอินเตอร์เนท
   ลูกค้าคนหนึ่งโทรศัพท์ไปปรึกษาพนักงานขายคอมพิวเตอร์
   ลูกค้า "สงสัยคอมพ์ผมจะเสียแล้ว เมาส์ไม่ยอมขยับเขยื้อนเลย เพิ่งซื้อมาได้เดือนเดียว เองนะ !!"
   พนักงาน "ใจเย็นๆก่อนค่ะ..ช่วยบอกดิฉันหน่อยซิคะ ว่าบนจอตอนนี้มีอะไรบ้าง?"
   ลูกค้า "... ก็มีต้นแคทตัสที่แฟนผมซื้อให้น่ะ แล้วมันเกี่ยวกับคอมพ์เสียตรงไหน???"
   พนักงาน "...................งง...งง"
   เรื่องน่าจะจบลงด้วยดี กับเสียงหัวเราะของทุกคน แต่คุณพ่อก็สร้างสุนทรียสนทนาใหม่ขึ้นมาจนได้ 
   พ่อ "อย่าเพิ่งจบ...ลูกควรจะคิดต่อให้ได้ด้วยว่า เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นได้เพราะอะไร แล้วมีวิธีป้องกันหรือแก้ไขได้อย่างไร
   ยิ้ม " ก็เขาพูดไม่รู้เรื่อง คนถามก็ถามไม่ชัดเจน คนตอบก็อาจจะกำลังหงุดหงิด"
   พ่อ "แล้วถ้าลูกเป็นพนักงานขาย ลูกจะพูดว่าอย่างไร?
   ยิ้ม "... อึ้ง..(คิด....)"
   พ่อ "..คนขายน่าจะพูดว่า ช่วยบอกหน่อยว่า ขณะนี้ที่หน้าจอคอมพ์มีข้อความใดแสดงอยู่บ้าง"
   คราวนี้เรื่องจบลงจริงๆแล้วค่ะ แต่คุณลิขิตอย่างพี่เม่ยไม่ยอมจบค่ะ วิ่งไล่จับประเด็นอย่างชุลมุน  ได้มาหลายประเด็นค่ะ....
   1. การพูด/ฟัง ด้วยอารมณ์ โมโห หงุดหงิด อาจทำให้เกิดความผิดพลาดได้
   2. คำถามที่ กำกวม ทำให้ไม่ได้คำตอบอย่างใจคิด
   3. ทุกที่ ทุกเวลา ทุกวงสนทนา เกิดความรู้ได้ทั้งสิ้น ด้วย "สุนทรียสนทนา"และการ "คิด"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ในบ้านบ้านของเรา
หมายเลขบันทึก: 19271
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)