ต้องทำยังไง
หลายวันมานี้มีงานเข้ามาเยอะมาก โดยเฉพาะงานที่เรียน ประดังเข้ามาชนิดที่เรียกว่า ถ้าหากขอได้คงไม่ขอเรียนด้วยทั้งทำงานด้วยเพราะกลัวว่ามันจะไม่ดีสักอย่าง
สุดท้ายแล้วความเครียดก็ลงกระเพาะครับ...
เคยเป็นบ้างไหมครับ ไม่รู้จะทำอะไรก่อน อยากหยุดพักแต่ถ้าหยุด ก็มีเส้นตายรออยู่ข้างหน้า แล้วเวลาที่มีอยู่จะทำอะไรก่อน ถ้างานที่ต้องทำสำคัญพอๆๆกัน
ขอบคุณ
1. โก๊ะจิจัง แซ่เฮ ^๐^!
มากครับ
ความจริงงานไม่ทำให้ท้อแท้หรือเครียดหรอกค่ะ คนรอบข้างซิคะ.. อย่าท้อแท้เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอบคุณ คุณ
3. อาภรณ์ ศรีแสงทอง มากครับที่ให้กำลังใจ
อืม.... ทำงานด้วย สอนด้วย คงไม่ได้เป็นปัญหามาก หากสอนไม่มาก แต่เท่าที่ติดตามอ่าน เหมือนอาจารย์ก็ต้องสอนเยอะมากด้วย อันนี้เข้าใจเลยว่า คงยากที่จะดูแลทั้งสองอย่างได้ดี
แต่เรื่องเครียดแล้วลงกระเพาะ อาจจะเพราะว่า กระเพาะเรา sensitive ก็เป็นได้
คือว่า ส่วนตัวแล้ว เวลาตัวเองเครียด จะลงผิวหนังค่ะ มันจะคันมากกกกกกก ไม่มีผื่น ไม่มีอะไร แต่คัน...เคยตกใจ นึกว่าแพ้อะไร แต่พอไปหาหมอ หมอก็บอกว่า เราเครียด
เอาเป็นว่า ไม่ว่าจะเครียดอย่างไร อย่าลืมกินอาหาร ดูแลร่างกายให้ดีละกันนะคะ เดี๋ยวจะเดี้ยงแล้วมันจะแย่
ส่วนเรื่องที่ว่า ไม่รู้ว่าจะทำอะไรก่อนหลังดี อันนี้ถ้ามันสำคัญเท่าๆกัน ก็เลือกอันนี้ deadline ใกล้ที่สุด ไล่ๆไปตามนั้น แต่ถ้าเลือกว่าอันไหนสำคัญกว่าได้ก็ดี
คือว่า ถ้าเยอะมากๆ อาจจะเลือกว่า อันไหน ที่ถ้าไม่ทำก็ไม่เป็นไร อันนี้ควรตัดก่อนเลย (แต่คงไม่มีเท่าไหร่)
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
อัสลามูอาลัยกุม
อาจารย์ การทำงานใกล้วันเส้นตายนะ ทำให้ชีวิตกระชุ่มกระชวยนะครับ ฮิฮิ
ปกติยิ่งเวลารัดตัวเท่าไร ผมจะทำงานได้เสร็จตามกำหนดขึ้น ชอบผลัดวันประกันพรุ่ง ประเภทไม่เห็นโลงศพข้างหน้า ทำงานไม่เสร็จหรอก ฮาฮา
ถ้าอาจารย์มีอารมณ์การทำงานแบบผมละก้อจะไม่เครียดสักกะงานหนึ่งครับ แถมเสร็จทุกงาน (ดีไม่ดีอีกเรื่องหนึ่ง)
ขอบคุณ อ.ซอบีเราะห์มากครับ ใช่ครับถ้าสอนไม่มากไม่เป็นไรครับ อีกอย่างมันเป็นเพราะว่าหากผมจะทำอะไรต้องทำให้ดี่สุดครับ เลยเกิดอาการอย่างที่ว่านิดหน่อย ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ขอัลลอฮฺทรงตอบแทนครับ
และขอบคุณ อ.
6. จารุวัจน์ มากครับ ก็อย่างที่บอกข้างบนครับ ทุกอย่างผมตั้งมาตรฐานเอาไว้ก็เลยจะจริงจังกับมันครับ ไม่รู้ผมคิดถูกคิดผิดที่ไปเรียนที่นั่น เพราะดูๆๆแล้วมีแต่งานมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ผมว่าผมอ่านเองได้เยอะกว่าครับ เพราะคิดแย้งกับอาจารย์ก็เป็นเรื่อง ทั้งๆที่พอเขาอธิบาย ก็ความคิดของเรานี่แหละ มนุษย์หนอมนุษย์ ขอัลลอฮฺทรงตอบแทนครับ