หลังจากมีโอกาสได้เดินทางร่วมกันที่วังเวียง ซึ่งการเดินทางครั้งนั้นเป็นมากกว่าการเดินทางเพื่อท่องเที่ยว แต่เป็นการเดินทางเพื่อเรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างร่วมกัน ยิ่งไปกว่านั้นการเดินทางในครั้งนั้นยังทำให้เราได้มีโอกาสเรียนรู้ตัวเองมากขึ้นด้วยครับ...
เมื่อวานเย็นก็เป็นอีกครั้งครับสำหรับการเดินทางมาพบเจอกัน เพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยน เรียนรู้ มุมมองต่าง ๆ ในการดำเนินชีวิตและการทำงาน ตาม "วิถี" ที่แตกต่างของแต่ละคนครับ โดยสถานที่ที่เรานัดเจอกันในครั้งนี้คือที่ "ท่าพระจันทร์" ครับผม...
คุณกะปุ๋มมาถึงตั้งแต่บ่ายเพราะว่ามีบรรยายแค่ช่วงเช้า เลยมาถึงเป็นคนแรกครับ สักพักเพื่อนเอกก็ตามมา ส่วนผมมาเป็นคนสุดท้ายครับผม พร้อมหน้ากันก็ประมาณหกโมงเย็น ตรงลานปรีดีที่มหาลัยธรรมศาสตร์ พูดคุยทักทายกันสักพัก เราก็เริ่มออกเดินเพื่อไปหาร้านอาหารนั่งทานและพูดคุยกันครับ...
เดินหากันไม่นานเราก็มาหยุดอยู่ที่ร้าน S&P ครับ บรรยากาศของร้านโอเคเลยครับ อยู่ริมเจ้าพระยา พอมาถึงร้านผมก็รีบเปลี่ยนไปใส่เสื้อ Give Care Share ของฝากที่คุณกะปุ๋มหอบหิ้วมาจากขอนแก่นเลยครับ ประมาณว่าเห่อของใหม่ครับผม..
...บรรยากาศการพูดคุยและมีอะไรเกิดขึ้นบ้างที่นี่ ไว้ติดตามอ่านจากบันทึกต่อไปของเพื่อนผมทั้งสองท่านนะครับ...
ดีจังค่ะ..
ชอบการเดินทาง...แต่ไม่ค่อยได้เดินทาง เพราะทุกอย่างย่อมมีเหตุผลในตัวเอง
การเดินทางคือ การเรียนรู้แห่งชีวิตค่ะ
ไม่ว่าจะเป็นทางตรง หรือทางโค้ง ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป ค่ะ
น้องตรงตรง
ที่พี่หนิงฝากจัดการหรือยังคะ อิอิ
ครับ...คุณสายธาร
...
เห็นด้วยครับว่า "การเดินทาง คือ การเรียนรู้แห่งชีวิต"
และ "ไม่ว่าทางตรงหรือทางโค้งชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป" ครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...พี่หนิง
...
ทันทีที่นายตรงตรงเจอคุณกะปุ๋มก็จัดการอย่างที่พี่หนิงฝากทันทีครับผม...
มีความสุขกับการทำงานวันนี้นะครับพี่หนิง...
ขอบคุณครับ...
ขอบคุณมิตรภาพระหว่างเส้นทางครับ...
ยินดีและดีใจที่ได้พูดคุย สร้างเสริมปัญญา แลกเปลี่ยนเรียนรู้
เป็นโอกาสที่ดีมากๆสำหรับผมครับ
ขอบคุณเพื่อนๆมากครับ
ครับ...เพื่อนเอก
ทุก ๆ การเดินทางเกิดการเรียนรู้ใหม่ ๆ เสมอ...
ทุก ๆ การเรียนรู้ก่อเกิดประสบการณ์ใหม่ ๆ ...
เหนือสิ่งอื่นใดคือมิตรภาพดี ๆ ที่ยังคงอยู่เสมอครับ...
ขอบคุณเช่นกันครับ...
... วังเวียง ถึง ท่าพระจันทร์ ...
... น่ารัก จังเลยค่ะ ทั้งสามหนุ่มสาว
... คิดถึง วังเวียง คิดถึง ท่าพระจันทร์
... อยากเจอตัวเป็นๆ ทั้งสามท่านเช่นกันค่ะ
... จนกว่าเราจะพบกัน ผ่านการเดินทาง ...
ขอบคุณค่ะ ...
ครับ...คุณปู
...
จนกว่าจะเจอกันผ่านการเดินทางครับผม...
นำภาพที่เพื่อนเอกถ่ายริมเจ้าพระยาบริเวณร้านมาฝากครับผม...
ขอบคุณครับผม...
(^______^)
เพิ่งลงจากเครื่องเข้าอาศรมน้อยก็รีบเปิดเครื่องเพื่อเข้ามาทักทายค่ะ...
"การเดินทางที่ดูเหมือนไม่ใช่การเดินทาง".... หอบแรกที่ได้รับคือ ความคิดถึงจากพี่หนิงพี่สาว ขอบพระคุณมากนะคะ...
น้องปูสักวัน...เราจะได้พบกันนะคะ...
เมื่อเช้าเจอป้าแดง...เจอพี่แหว๋ว-พัชราภา พี่แก้ว... พี่ติ๋ว ... และ blogger อีกหลายท่าน..ปิติ...มาก
เดียวขอจัดการกิจส่วนตัวก่อนจะนั่งเขียนบันทึก....เรื่องราว นะคะ
จาก "วังเวียง" ถึง "ท่าพระจันทร์" คือมิตรภาพที่งดงามเสมอค่ะ ขอบพระคุณกัลยาณมิตรทั้งสองท่านอีกครั้งนะคะ
(^_____________^)
กะปุ๋ม
ครับ...คุณกะปุ๋ม
...
ทุกสิ่งทุกอย่างประจวบเหมาะกับเงื่อนไขของเวลาและสถานที่...
ขอบคุณอีกครั้งครับสำหรับเสื้อ Give Care Share และหนังสือ "ระลึกถึงความตายสบายนัก"
ขอบคุณครับผม...
วันนี้วุ่นๆมากเลยครับ เปิดห้องเรียน หลักสูตรเสริมสร้างสังคมสันติสุข เป็นวันแรกครับ มีการติดต่อประสานงานกันมากมาย ...
มาอ่านบันทึกนี้ทำให้คลายวุ่นใจลงเยอะเลย บรรยากาศสบายๆริมน้ำ อาหารอร่อยๆ
ขอบคุณกัลยาณมิตรทั้งสองอีกครั้งครับ สำหรับมิตรภาพดีๆที่มีให้กันครับ
อีกครั้งครับ...เพื่อนเอก
บรรยากาศสบาย ๆ แบบผ่อนคลายริมเจ้าพระยา...
มีความสุขกับวันวุ่น ๆ ของการทำงานครับเพื่อน...
ขอบคุณครับผม...
เข้ามาร่วมปิติด้วยจ๊ะ
มิตรภาพเป็นสิ่งสวยงามจริงๆด้วยค่ะ
ปล. ดีใจมากที่เจอและคุยกับ น้องกะปุ๋ม น่ารักๆๆๆๆ
ครับ...ป้าแดง
...
ขอบคุณมาก ๆ นะครับสำหรับความห่วงใยที่ไต่ถามถึงผมผ่านคุณกะปุ๋ม...
ผมยังฝากความระลึกถึงป้าแดงไปกับคุณกะปุ๋มด้วยครับ...
ด้วยความระลึกถึงครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
อีกหนึ่งภาพงาม ๆ ฝีมือเพื่อนเอกครับ...
ป้าแดงขา...งานนี้หากไม่ได้เจอจะบุกถึงท่าบ่อ โทษฐานป้าแดง...แอบไปและแอบมาแบบไม่บอกค่ะป้าขา..(ทราบจากอนุทิน พอตอนเช้ารีบโทรแต่เช้าตรู่เลย กลัวพลาดไม่ได้เจอป้าแดง)
...
ดีใจมากเลยค่ะ ได้เจอป้าแดง ได้เจอพี่แหวว... ได้เจอพร้อมหน้าพร้อมตา...เสมือนเป็นญาติมิตร.. บอกอีกครั้งว่าดีใจจริงๆ ค่ะ หากทราบก่อนจะจูงแขนป้าแดงไปท่าพระจันทร์เลยค่ะ พี่ติ๋วก็เกือบถูกกะปุ๋มดึงขึนรถแล้วนะคะเนี๊ยะ เหลือพี่แก้วอีกคน...555
กะปุ๋มได้ทำสิ่งที่หวังและตั้งใจแล้ว คือ กราบและกอด "ขอบพระคุณ" ป้าแดงแบบแน่นๆ ค่ะ
(^__________^)
ฝากอีกหนึ่งบรรยากาศนะครับ
ใช้กล้องเล็กถ่ายภาพกลางคืน ...อาจไม่ค่อยแจ่มมากแต่เห็นบรรยากาศยามค่ำคืนครับผม
งอน ไม่ชวนศิษย์พี่แห่งวังเวียงเลย : (
ครับ...คุณกะปุ๋ม
เพื่อนเอก
แอนด์ ซูซาน
...
ผมก็อยากเจอป้าแดงเหมือนกันครับคุณกะปุ๋ม...
ขอบคุณสำหรับภาพงาม ๆ ครับเพื่อนเอก...
เห็นว่าศิษย์พี่ปวดหัวเลยไม่ได้ชวน ศิษย์น้องผิดไปแล้ว สมควรตายอย่างยิ่ง...
ขอบคุณสหายทั้งสามท่านเป็นอย่างยิ่งครับ...
ศิษย์พี่ซูซาน..ศิษย์น้องผิดไปแล้วเจ้าค่ะ...
ทราบมาแว่วๆ ว่าศิษย์พี่จะไปหาหมอหรือกะไรไม่แน่ใจนัก...หากรู้ว่าไป meeting กับพี่ใหญ่(พี่ติ๋วคนสวย) เราจะยกโขยง (สามคน) ไปสมคบด้วยเจ้าค่ะ...
(^______^)