อาจารย์ เพื่อน ๆ พี่ ๆ และน้อง ๆ ที่รัก,อ่านแล้ว หากเห็นด้วย
โปรดบอกต่อไปถึงคนที่ท่านรู้จักให้ได้รับรู้กันมาก ๆ
ก็จะเป็นประโยชน์ต่อพวกเขา ขอบคุณครับ
เมื่อไม่นานมานี้ มีเพื่อนมาทานอาหารที่บ้าน
เพื่อนซื้อกับข้าวที่มีผักกาดหอมและถั่วฝักยาวเป็นเครื่องเคียงมาด้วย
เมื่อทานกันไม่หมด จึงเอาผักนั้นไปวางเป็นปุ๋ยไว้ที่โคนต้นไม้ สิบวันต่อมา
เมื่อกลับมาบ้านอีกครั้ง ผักที่วางไว้ที่โคนต้นไม้
ท่ามกลางอากาศค่อนข้างร้อน ยังเขียวสด ใบยังแข็งตึง
แทบจะหยิบมากินอีกได้ หยิบขึ้นมาพิจารณาดูก็เห็นว่าไม่มีทีท่าจะเหี่ยวเน่าเลย
แม้กระทั่งหลายวันมานี้ (ซึ่งก็คือผ่านไปนานถึง 12 วันแล้ว ก็ยังเป็นเช่นนั้นอยู่)
ผักนั้นน่าจะถูกแช่มาอย่างแรงด้วยสารอะไร?อยากให้ทุกท่านลองนึกภาพเมื่อผักหรือ
ผลไม้ในสภาพเช่นนี้เข้าไปอยู่ในกระเพาะของคนทำงานเร่งรีบ
และปกติก็ย่อยยาก อย่างคนเมืองเช่นพวกเรา
ลองนึกต่อไปถึงสารสะสมที่ร่างกายจะเก็บไว้ จากที่ผัก ผลไม้
และเนื้อสัตว์แช่สารพิษเหล่านั้น ทิ้งไว้ในร่างกายของเราในระยะยาว
แล้วลองถามตัวเองว่า คนทำงานเสียภาษีจำนวนไม่น้อยเช่นพวกเรา
ควรทนต่อไปหรือไม่?หากจะพูดกันว่าคุณภาพชีวิตคนกรุงเทพฯ
กำลังอยู่ในสภาพย่ำแย่กว่าของชาวต่างจังหวัดเป็นอย่างยิ่งนั้น
ต้องบอกว่าไม่ผิดเลย แต่ทำไมพวกเราต้องทนกับสภาพเช่นนี้
อาหารที่พวกเราซื้อกินกันอยู่ในกรุงเทพฯ ทุกวันนี้นั้น มันแย่พอ ๆ กับขยะ
ไม่ให้ประโยชน์กับร่างกายน่ะยังไม่เท่าไหร่
แต่ยังแถมโทษให้อีกด้วยนี่เป็นเรื่องไม่น่าทนอีกต่อไปแล้ว
แม้ผักที่ชื่อว่าปลอดสารพิษก็น่าจะลองซื้อมาวางตากแดดกันดูบ้าง
