โห นี่นะชีวิต หลังเที่ยงคืน
เมื่อวานนี้วันอาทิตย์เราเดินทางไปเยี่ยมยามหน่วยงานหนึ่ง เราออกเดินทางตั้งแต่ ๐๗.๐๐ น. ไปถึงที่หมายราว ๑๑.๐๐ น. ไปถึงเราก็เริ่มทำงาน ศึกษาเอกสาร สอบถามท่านที่มาช่วยให้ขัอมูล วางแผนในการสัมภาษณ์
ไม่น่าเชื่อว่าเวลาล่วงไปถึง ๑๘.๐๐ น. รวมเวลาทำงาน เกือบเจ็ดชั่วโมงเต็ม หลังจากนั้นเราก็ไปนั่งเรือทานลม ชมวิว ตั้งแต่ ๑๘.๓๐ น.
จนเกือบสี่ทุ่ม ก็เคลื่อนย้ายไปอีกสถานที่ซึ่งไม่ได้ไปเยี่ยมยามมานาน เพราะอายุอานามก็มากโข ไปเขาคงนึกว่าไปตามหาลูกลูก แต่อย่างไรเราก็ได้ไป เขาเรียกว่าเท๊ค อะไรประมาณนั้น
เข้าไปช่วงนั้นไม่ค่อยมีผู้คนเท่าไร นั่งทานน้ำเปลี่ยนนิสัย ฟังเสียงดัง มองไปมองมา เห็นแต่วัยรุ่น ดื่มไป เต้นไป นั่งไปนั่งมา เวลาเลยไปถึงเที่ยงคืน เลย ออกไปอาบน้ำนอน
เดินออกไป เห็นเด็กๆเดินสวนทางเข้าไปอีก แน่นมาก
เอ เขาไม่นอนกัน หรือมารอดูบอลโลกกับเพื่อนๆนี่
โห ชีวิตหลังเที่ยง(คืน) ชีวิตที่ไม่พอเพียง เลยนิ
JJ2008 ฅ ฅน ธรรมดา

สวัสดียามดึกค่ะ อ.J.J.
ตรงนี้ก็ชีวิตหลังเที่ยงคืนเหมือนกันค่ะ
HA HA
ชีวิตไม่พอเพียงจริงๆ ด้วยค่ะ (ปล. งกเงินค่าอยู่เวรค่ะ)
:-)
เรียนท่านตัวยุ่ง
เรียนท่านพิชชา เข้าไปแล้ว "ตาบอด หูหนวก" ครับ
เข้าไปสถานที่แบบนั้นแล้ว ทำให้อาจารย์รู้สึกหนุ่มขึ้นมัยครับ
เหอะๆๆ..เค้าว่ากันว่าคนเราเมื่อแก่ตัวไปแล้ว...
ก็จะเริ่มทำตัวเป็นเด็กอีกครั้ง..
(จิงรึป่าวคะ..อิอิ)
เรียน ท่านอาจารย์ จารุวัจน์ เข้าไปแล้ว เห็น ชีวิตเด็กๆ แล้ว คงต้อง ทบทวนชีวิต กันพอสมควร
เรียน ท่านชาดา ไปแล้ว นำภาพนี้มาให้"ได้คิด และ คิดได้" ครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ JJ
สี่ทุ่มคนยังไม่ค่อยเยอะนะครับ :)
เห็นภาพข้างบนแล้วนึกถึงโฆษณาชิ้นหนึ่งที่หนุ่มสาวเข้าผับบาร์ ดื่ม เต้นกันอย่างเมามัน ส่วนแม่นั่งสวดอิติปิโสฯอยู่ที่บ้านด้วยความเป็นห่วงลูก
เรียน ท่านข้ามสีทันดร