ผู้เขียนมีหนี้ที่ต้องชำระที่ค้างมาจากบันทึกที่เปิดประเด็นไว้ตั้งแต่ต้นปีการศึกษา ที่ฝากไว้หลังบันทึกว่า มีคำพูด ประโยค เด่น ๆ ที่สามารถสะกิดให้เรามองย้อนดูการดำรงชีวิตของตัวเราเอง เป็นสิ่งที่เราทำเป็นประจำ และอาจจะไม่ทันที่จะฉุกคิด ...มาฝากครับ

วิทยากรนอกจากจะเป็น อาจารย์โสภณ สุภาพงษ ( รางวัล แมกไซไซ ) แล้วยังมีคุณพ่อสุทธิชัย บุญเผ่า ( บาทหลวงในคริสศาสนา นิกายโมนคาทอลิก แต่ผู้เขียนเป็นพุทธครับ) ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญและรอบรู้ในเรื่องการให้แนวความคิดที่จะเข้าให้ถึงจิตใจของวัยรุ่น ซึ่งท่านมีข้อคิดดี ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดูแลนักเรียน ....ผู้เขียนอยากนำมาฝากท่านผู้อ่านครับ

*** ครู ต้องมีเป้าหมายที่ชัดเจน เป้าหมายที่ชัดเจนจะนำครูไปสู่ความสำเร็จ และ ความตั้งใจจริงจะเป็นแรงผลักดัน ให้เป้าหมายบรรลุผลได้ เพราะฉะนั้นครูต้องมีความตั้งใจจริงที่จะมุ่งไปสู่จุดหมายที่ชัดเจน

*** ครู ตำแหน่งในหน้าที่การงานเป็นตัวบังคับเรา ให้ปฏิบัติในสิ่งที่ควร ขุมทรัพย์อันมหาศาลอยู่ในตัวครูเอง ครูต้องคนหาให้พบและนำออกมาใช้ให้เป็น นำมาใช้กับลูกศิษย์ให้ถูกทาง

*** ทุกคนมีเกียรติ การให้เกียรติที่จะรับฟังความคิดเห็นของเด็กเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการอบรมเด็ก ถ้าท่านให้เกียรติเด็กท่านจะได้อะไรจากเด็กมากกว่าคำว่าครูและศิษย์

*** สื่อ ผลักดันมนุษย์ให้เดินไปข้างหน้า ครูก็ถูกผลักดันจากสื่อเช่นกัน บางครั้งทำให้มีผลกระทบโดยตรงกับจิตใจที่จะก่อให้เกิดความรุนแรง ใจร้อนตามเทคโนโลยีบนสังคมแห่งการแข่งขัน เพราะฉะนั้นครูต้องควบคุมจิตใจตนเองให้ได้อย่างสนิทจึงจะสามารถสอนให้เด็กเรียนรู้ที่จะควบคุมจิตใจตนเองอย่างได้ผล

*** ครูต้องสอนให้เด็กเรียนรู้ที่จะแก้ไขไม่ใช่จ้องที่จะแก้ตัว

*** สอนเด็กอย่าสอนวิชาความรู้อย่างเดียวต้องสอนความเป็นมนุษย์ด้วย เพราะฉนั้นถ้าเด็กมีพฤติกรรมและการแสดงออกที่ผิด ๆ อย่าพึ่งตัดสินว่าเขา ผิดหรือถูก ต้องศึกษาปัญหา และพื้นฐานทางครอบครัวและสังคมของเด็กอย่างถ่องแท้ก่อน จึงตัดสินและหาทางแก้ไข

*** ครู ต้องมองโลกในแง่ดี มองทุกสิ่งทุกอย่างในแง่ดีทั้งในฐานะครูและในชีวิตประจำวัน คิด พูด ทำ ในแง่บวกและออกมาจากใจจริงๆ ทุกคนไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือเพื่อนร่วมงานทุกคนไม่อยากให้ข้อผิดพลาดเกิดขึ้น เพราะฉะนั้น อย่าซ้ำเติมเด็กหรือเพื่อนร่วมงานเป็นอันขาด

ท้ายบันทึกนี้อยากประโยคสั้นๆ ให้ครูไปคิดเล่น ๆ ครับ