บทที่ ๑๖ ของหนังสือ Teach Like Your Hair's on Fire, Penguin Books, 2007 ที่เขียนโดยครู Rafe Esquith เป็นเรื่องการเรียนจิตอาสา
▒ “พบกันวันที่ ๒๔” คือประโยคที่รู้กันสำหรับคนในชมรมจิตอาสาของชั้น ๕๖ โดยเฉพาะที่เป็นศิษย์เก่าของห้อง ที่เติบโตไปเป็นนักเรียนชั้น Middle และ High School แล้ว
▒ วันที่ ๒๔ ธันวาคม (วันก่อนคริสต์มาส) ของทุกปี นักเรียนชั้น ๕๖ ไปเลี้ยงคนไร้บ้าน และเล่นดนตรีให้ฟังที่โบสถ์ในละแวกนั้น กลายเป็นประเพณีที่รู้กันหลังจากเมื่อ ๒๐ ปีก่อนมีคนที่ทำงานรับใช้สังคมชวนครู Rafe ให้พาเด็กไปร้องเพลงให้คนไร้บ้านที่มากินอาหารเที่ยงฟรีในวันก่อนคริสต์มาส แล้วทุกคนติดใจ
▒ เป็นกิจกรรมที่เด็กได้เรียนรู้เข้าใจสภาพความเป็นจริงของชีวิตและสังคม ที่เขาไม่คุ้นเคย นักเรียนได้เรียนรู้ที่จะกล้าใกล้ชิดกับคนไร้บ้านซึ่งตามปกติเขาจะหลีกเลี่ยง แต่เด็กก็ได้เรียนรู้ความจริงว่าคนไร้บ้านบางคนก็ร้ายจริงๆ
▒ เด็กจะซ้อมดนตรีตลอดปี เพื่องานนี้
▒ กิจกรรมนี้กลายเป็น “โครงงาน” ที่เด็กอาสาทำกันเอง แบ่งงานกันทำ และมีการวางแผนอย่างดี
▒ แต่ละคนมีการออมเงินสำหรับซื้อของขวัญให้แก่คนไร้บ้าน
▒ เป้าหมายสูงสุด คือการขึ้นสู่ “ระดับ ๖” ของพัฒนาการด้านจิตวิญญาณ
วิจารณ์ พานิช
๑๐ มิ.ย. ๕๑
