เรื่องหมาๆ
โฮ่ง...โฮ่ง......โฮ่ง......นาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มครึ่ง มีเสียงผู้หญิงตะโกนห้าม “เฮ้ย....เห่าอะไรกันลูกแม่” ครับหลายเดือนแล้ว เที่ยงคืน ตีสอง ตีสาม มันเห่าตลอดทั้งคืน สะดุ้งตื่นทุกที สงสัยเช้านี้คงต้องลาป่วยอีกตามเคย(ง่วง) ไอ้หมาเจ้ากรรมมันทำป้วน ทนไม่ได้จนต้องไปขอร้องเจ้าของสุนัข ด้วยเพราะมันชอบมุดรั้วเข้ามาขี้ในบ้าน ตกกลางคืนปากเปราะเห่าเสียงดังสนั่นหวั่นไหว คุณสุพจน์เล่าเหตุการณ์ให้ข้าพเจ้าฟังว่า คืนนั้นลูกชายจะต้องไปสอบ หมามันเห่าเสียงดังเช่นเคย จึงต้องบากหน้าเดินเข้าไปขอร้องเจ้าของสุนัขว่า ช่วยดูแลและห้ามสุนัขของคุณทีเถอะ มันเห่าเสียงดังจนทำให้นอนไม่หลับ ทันใดนั้น ยัยป้าเจ้าของสุนัขเดินออกมาในชุดนอนคล้ายนักซูโม่จากญี่ปุ่น ติดโลม้วนผมสีดำเต็มหัว ขาดก็แต่ไฝดำที่มุมปากเม็ดเดียวเท่านั้น คุณสุพจน์พยายามจะพูดจาด้วยแต่โดยดี ส่วนเขาตีสองหน้าพูดเฉไฉ กลับเถียงว่า จะให้ทำอย่างไรก็ห้ามแล้วหมามันไม่ฟัง ฝ่ายที่เดือดร้อนพยายามอ้อนวอนให้ช่วยจัดการให้ที ตอนนี้ลำบากจนเต็มทนกล้ำกลืนแล้ว ส่วนเจ้าของสุนัขได้ฟังคำวอน ก็ไม่สนใจ บ่ายเบี่ยงไปว่าอาจจะไม่ใช่หมาของตนก็ได้ มันไม่มีอะไรพิสูจน์นี่ (โธ่...ก็หลักฐานสันดานมันฟ้องอยู่ตรงหน้า คุณนายนอกจากยังเลี้ยงหมาไว้ในบ้านแล้วยังเลี้ยงไว้ในปากอีกด้วย* ? ) เธอว่า“จะให้ตูทำอย่างไร ช่วยอะไรไม่ได้โว้ย มันเป็นหมาก็ต้องเห่าเซ้” ยัยป้าเจ้าของสุนัขตัวแสบชักสีหน้าทำเสียงดัง ขึงขังว่า “พอเถอะไม่ฟังแล้ว ถ้าอยากอยู่เงียบๆไปนอนในป่าช้าโน้น ต่างคนต่างอยู่ เอางี้..เดี๋ยวจะบอกหมาให้ก็แล้วกัน ว่าให้เห่าเบาๆ ไป้.....ไป ไปนอนเถอะไป๊” กลายเป็นเธอที่อารมณ์เสียและไม่พอใจเมื่อพูดถึงบรรดาสุนัขของเธอ
ข้าพเจ้าชักสงสัยเสียแล้วซิว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร คำตอบก็คือ เหมือนเดิม หมาชนะ ส่วนคนกำลังจะเป็นโรคประสาท ด้วยแสบรูหู เช้าเธอก็เปิดประตูหน้าบ้านให้หมามันออกมาขี้ บังเอิญประตูบ้านตรงกัน หมามันก็มุดรั้วลวดหนามเข้ามา ขี้...ขี้....ขี้....ๆๆ เต็มลานหน้าบ้าน แถมยังฉี่ใส่ประตูบ้าน และล้อรถอีกต่างหาก ตื่นมาเห็นพอดี โธ่...ไอ้หมาจัญไร ยังทำหน้าเยอะเย้ยใส่เราให้เจ็บใจเล่น แหม...อีตอนนั้นจะว่าอยากจะทะเลาะกับหมาก็ไม่ผิด นี่ถ้าคืนนี้มันยังเห่าอีก กะไว้ว่าจะเอาระเบิดปิงปองไปปาใส่หน้าบ้านมันดูบ้าง ส่วนเรื่องมันชอบเข้ามาขี้ในบ้าน ทีนี้ล่ะตูก็จะขี้ใส่ถุง เตรียมไว้ตั้งแต่คืนนี้เดี๋ยวจะเอาไปขว้างใส่บ้านมันดูบ้าง ดูซิเจ้าของมันจะว่าอย่างไร มันเหลืออดจริง ๆ แล้วนะคุณ คนเราเรียนมาก็ตั้งเยอะ พูดได้ก็ตั้งหลายภาษา ทั้งไทย จีน ฝรั่ง แต่ทำไม้ ทำไม พูดจาภาษาคนกันดี ๆ ไม่รู้เรื่อง คอยดูเถ้อะ ถ้าพรุ่งนี้มาทำเลอะเทอะอีกล่ะก็เจอดีแน่ ๆ
หลายท่านคงมีประสบการณ์ทำนองคล้ายนี้ ขอกราบเรียนว่าการใช้กำลังหรือความรุนแรงมันไม่ดีหรอก แช่งดีกว่ามั้ง! ในกรณีท่านที่เป็นเจ้าของที่ดิน หรือมีที่ดินข้างเคียง ก่อให้เกิดปัญหาคล้าย ๆ เช่นนี้ ผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนย่อมมีสิทธิ์เป็นโจทก์ฟ้องให้เขาปฏิบัติเพื่อให้หยุดหรือจัดการสิ่งที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญนั้นให้หมดสิ้นไป ตามประมวลกฎหมายแพ่งมาตรา 421 และมาตรา 1337 โดยมาตรา 421 กล่าวไว้ว่า การใช้สิทธิ์ซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่บุคคลอื่นนั้น ท่านว่าเป็นการมิชอบด้วยกฎหมาย ส่วนมาตรา 1337 กล่าวว่า บุคคลใช้สิทธิ์ของตนเป็นเหตุให้เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินที่ควรคิด หรือคาดหมายได้ว่าจะเป็นไปตามปกติ และเหตุอันควร ในเมื่อเอาสภาพและตำแหน่งที่อยู่มาคำนึงประกอบไซร้ ท่านว่าเจ้าของอสังหาริมทรัพย์มีสิทธิ์ที่จะปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนให้สิ้นไป ทั้งนี้ไม่ลบล้างสิทธิ์ที่จะเรียกเอาค่าทดแทน ตรงนี้หมายความว่า ถ้าบริเวณอาณาเขตดังกล่าว โดยปกติเป็นที่อยู่อาศัยใช้สำหรับพักผ่อนหลับนอนในเวลาค่ำคืน บ้านหลังไหนเอาหมามาเลี้ยงแล้วเห่าเสียงดังตลอดคืน เช่นนี้ถือว่าได้กระทำการให้เกิดความเดือนดร้อนเกินกว่าปกติวิสัย ทั้งเหตุเหล่านี้ผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนยังสามารถแจ้งต่อเทศบาล หรือผู้ที่รับผิดชอบพื้นที่ให้ความช่วยเหลือได้อีกประการหนึ่ง ส่วนเจ้าของสุนัข นอกจากจะมีความผิดตามกฎหมายแล้ว ยังมีความเห็นแก่ตัวและไม่รับผิดชอบต่อสังคมด้วยอีกเป็นประการที่สอง คงลืมไปแล้วว่าวัฒนธรรมอันดีที่บรรพบุรุษเคยพร่ำสอนไว้ว่า ความเกรงใจคือสมบัติของผู้ดี ส่วนท่านจะรู้ได้เองหรือไม่ว่าก็สุดแล้วแต่บุญกรรม สังคมเรานี้ให้เสรีภาพเสมอภาคเท่าเทียมกัน ใครอยากเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวก็ไม่มีใครห้าม แต่การใช้สิทธิ์ของตนไปกระทบกระเทือนหรือสร้างความเดือดร้อนรำคาญให้กับผู้อื่น แล้วจะมาอ้างว่า “บอกหมาแล้วมันไม่ฟัง จะให้ทำอย่างไรอีก” โธ่เอ้ย.....ไอ้สัตว์ _เดรัจฉาน เขาว่าดูแลกันดี ๆ สอนมันก็ยังรู้ภาษาคน งานนี้เห็นทีจะเป็นที่เจ้าของเสียมากกว่าที่ยังดื้อดึง วิธีการแก้ปัญหามีอยู่เยอะแยะ รู้อยู่เต็มอกแต่ไม่ยอมแก้ไข ไม่แน่พรุ่งนี้อาจเจอ ขี้ x อุ้ยไม่ใช่พูดผิด “ไม่แน่พรุ่งนี้อาจเจอดี” มีคนส่งของขวัญสักถุง ที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนไปให้ท่านที่บ้านบ้างก็ได้นา ก๊าก......ๆๆๆๆๆ
