ในห้องกว้าง ใต้ต้นไม้ 2 คน
การเรียนรู้คงไม่จำกัดด้วยวัย เวลา สถานที่ ทุก ๆชีวิตคงเรียนรู้ได้ตามศักยภาพของตนเอง
อาทิตย์นี้ การเรียนการสอนดูจะเหงียบเหงา สำหรับทั้งครู และนักเรียน จากที่เตรียมตัวมาเพื่อจะสอน นักเรียนที่มาครบชั้น แต่......ความเป็นจริงที่เจอคือ นักเรียน 1 คน (รับได้คะ)
จึงเป็นเหตุให้ต้องปรับทั้งวิธีการสอน และสถานที่สอน (เข้าใจว่านักเรียนมีภาระ) แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือ อยากให้เขาได้เรียนรู้
ในขณะที่สอนอยู่ก็กังวลไปถึงนักเรียนที่ไม่ได้มาร่วมเรียนด้วยว่าเขาจะเรียนทันเพื่อนไหม
และ....เพื่อให้นักเรียน 1 ท่านของดิฉันได้รับความสุขในการเรียนรู้ ดิฉันจึงพยายาม(ที่สุด)เลือกสถานที่เหมาะสมในการเรียนรู้ ใน 2 บรรยากาศคือ ในห้องเรียน ( เวลาใช้อุปกรณ์ และใต้ต้นไม้(จามจุรี)อันร่มเย็น
สุดท้าย..ท้ายสุด นำความสุขให้คนอื่น เป็นความสุขที่ยั่งยืน (สิ่งที่เตือนตนเองบ่อย ๆ)
ปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งของการศึกษาผู้ใหญ่ คือมีภารกิจที่ต้องรับผิดชอบหลายอย่าง เลยไม่มีเวลามาเรียนสม่ำเสมอ
แต่นี่ ก็คือเป้าหมายที่เราจัดการเรียนรู้ในโครงการของเราไม่ใช่หรือ ??
และนี่เป็นสิ่งที่เรากำลังได้เรียนรู้ และอาจช่วยให้คิดหาทางออกที่เหมาะสมกับการเรียนการสอนสำหรับคนทำงานต่อไปในอนาคต
สำคัญอย่างยิ่งคือ เราต้องไม่ท้อในเป้าหมายของเราเอง ไม่ท้อที่จะนำความสุขให้ผู้อื่นจริงไหมจ้ะ