น้องจิเกิดมาลืมตาดูโลกก็ประมาณ 17 ปี...ตอนที่น้องจิลืมตามาครั้งแรก...น้องจิเห็นโลกสดใส...น้องจิภูมิใจที่น้องจิได้เกิดในแผ่นดินไทยที่สงบสุขและร่มเย็น...เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักความสามัคคีของทุกๆคนที่น้องจิคิดว่าเขาคือคนไทย

                สยามเมืองยิ้ม...ในบทเพลงที่หนูเคยฟัง...." ทั่วโลกกล่าวขาน ขนานนาม...ให้ว่าสยามเมืองยิ้ม "....น้องจิคิดว่า สยามจะยิ้มได้..เพราะความอยู่ร่วมกันด้วยความรักและความสามัคคี...

                สยามยิ้ม.....เพราะทุกคนเห็นอกเห็นใจกัน

                สยามยิ้ม.....เพราะทุกคนมอบความรักให้แก่กัน

                สยามยิ้ม.....เพราะเป็นเมืองที่งดงามไปด้วยวัฒนธรรม

                สยามยิ้ม.....เพราะสยามไม่เครียด..เลยยิ้ม

                    แล้วตอนนี้ล่ะ...ในมุมมองของเด็กคนหนึ่ง...สยามคงจะยิ้มไม่ออกซะแล้วมั่งค่ะ...ถึงยิ้มก็ยิ้มแบบฟันหัก..หรือฟันโยก...ยิ้มแบบทรมาน....

                 ทำไมสยามถึงยิ้มไม่ออก.....เพราะความอบอุ่นความเห็นอกเห็นใจเริ่มหายไป

                 ทำไมสยามถึงยิ้มไม่ออก.....เพราะความงดงามทางจิตใจเริ่มหายไป

                 ทำไมสยามถึงยิ้มไม่ออก.....เพราะสยามกลัวระเบิด...?

                 ทำไมสยามถึงยิ้มไม่ออก.....เพราะสยามยังคงมีพวกคิดจะถอดฟันชาติบ้านเมืองอยู่..ล่ะซิ?

                 ทำไมสยามถึงยิ้มไม่ออก.....เพราะฟันคงจะหักแล้วถ้ายิ้มคงจะไม่สวยเหมือนเก่า..

         แล้วน้องจิจะต้องรอไปอีกนานแค่ไหน...กว่าสยามจะยิ้มเหมือนเดิม...รอจนฟันจะขึ้นสวยงามเหมือนเดิมหรือ?....แล้วฟันจะขึ้นเมื่อไหร่..ถ้ามีแต่คนคิดจะถอนฟัน....ถ้าขึ้นมาแล้วจะสวยงามเหมือนเดิมและกล้ายิ้มออกมาไหม?

                 น้องจิอยากเห็นสยามเมืองยิ้ม...ที่เคยยิ้มอย่างงดงามและภาคภูมิ...อยากเห็นความรักความเอาใจใส่ต่อกัน....ยิ้มกันด้วยความจริงใจ....

                  รักสยามเมืองยิ้มที่สู๊ดดดดดดดดดดด------>น้องจิ ^_^