ถ้าเราตัดตัวแปรที่สำคัญที่สุดนั่นก็คือ "ตัวเรา" ออกไป สมการที่ได้ ก็คือ สมการแห่ง "ความว่าง" นั่นเอง

            ช่วงนี้ชีวิตผมเจอเรื่องงง ๆ หลายเรื่องครับ เป็นเรื่องงง ๆ ที่ทำให้ผมงงจริง ๆ นะครับ ผมพยายามเรียบเรียงเรื่องราวต่าง ๆ เป็นสมการเพื่อจะได้หาคำตอบของเรื่องงง ๆ ที่ผมกำลังเผชิญอยู่ แต่ผมพบว่าไม่มีค่าคงที่ใด ๆ ในสมการนี้ที่ผมจะเชื่อมั่นได้เลย ทุกอย่างเป็นตัวแปรหมด...

            ตัวแปรตัวที่หนึ่ง ตัวแปรตัวที่สอง ตัวแปรตัวที่สาม และตัวแปรตัวที่สี่ ผมพยามทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ จนผมได้คำตอบว่ามีแค่ตัวแปรเพียงสองตัวที่เกี่ยวข้องกันในสมการนี้ แต่เมื่อผมทบทวนอีกครั้งกลับพบว่าคำตอบสุดท้ายของสมการนี้มีเพียงตัวแปรเดียวคือ "ตัวเรา"...

                                               

            เรื่องราววุ่นวายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับชีวิตคนเรา บางครั้งเรามักจะหาคำตอบของความวุ่นวายเหล่านี้ไม่ได้ เนื่องจากเราไม่สามารถตัดตัวแปรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องออกไปได้หมด ทุกสิ่งทุกอย่างมันดูเกี่ยวข้องและสัมพันธ์กันไปหมดจนดูเหมือนจะแยกออกจากกันไม่ได้...

            ส่วนมากเรามักจะมองว่าปัจจัยภายนอกต่าง ๆ ส่งผลกระทบต่อชีวิตเราโดยเฉพาะคนที่อยู่รอบข้างตัวเรา เป็นคนสร้างความยุ่งยากวุ่นวายให้เกิดขึ้นกับตัวเรา โดยที่เราลืมนึกไปว่าตัวแปรที่สำคัญที่สุดที่ส่งผลกระทบและมีอิทธิพลมากที่สุดที่แท้จริงก็คือ "ตัวเรา"...

                                                

            ในเมื่อคำตอบสุดท้ายของสมการนี้คือ "ตัวเรา" การเรียนรู้และเข้าใจตัวเราเองอย่างถ่องแท้ย่อมเป็นทางออกของการแก้สมการชีวิตสมการนี้ นั่นหมายถึงตัวแปรภายนอกอื่น ๆ ซึ่งหมายถึงบุคคลที่อยู่รายล้อมเรา ย่อมไม่อาจมามีอิทธิพลเหนือตัวแปรหลักที่สำคัญคือ "ตัวเรา" ได้...

            ยิ่งไปกว่านั้นสมการชีวิตของเราจะไม่ยุ่งยากวุ่นวายเลย ถ้าเราตัดตัวแปรที่สำคัญที่สุดนั่นก็คือ "ตัวเรา" ออกไป ปล่อย "ตัวเรา" ให้เป็น "ความว่าง" เมื่อตัวเราว่างแล้ว สมการชีวิตสมการนี้ก็ไม่ต้องการคำตอบใด ๆ เพราะสมการชีวิตสมการนี้ก็คือสมการแห่ง "ความว่าง" นั่นเอง...