หลังๆ นี่ไปงานศพ มักจะเป็นคนใกล้ตัวเข้ามาทุกทีๆ เหมือนจะบอกเราว่า ความตายไม่ได้อยู่ห่างไกลเราเลย
ครั้งนี้เป็นพี่ที่เคยเป็นผู้บังคับบัญชาเรามา แม้จะไม่ขึ้นโดยตรง แต่โดยสายงาน ทำให้เกี่ยวข้องกันโดยตลอด
ได้รับแจ้งเรื่องนี้ทางโทรศัพท์เมื่อ ๙ พ.ค. ๕๑
พี่เขาอายุ ๕๑ ปีเองครับ แกเป็นคนจริงจัง นัยน์ตาจะออกขวางๆ ตลอด แต่เป็นคนมีเหตุผล และคิดสุดโต่ง
แอบสืบประวัติ พี่เขาเรียนโรงเรียนประจำ วชิราวุธ เลยหล่อหลอมเป็นแบบนี้
ทำงานเป็นพวกขาลุย ไม่ใช่สั่งอย่างเดียว ถึงหน้างานตลอด
เรื่องน้ำใจ มีให้น้องๆ เสมอ
แล้ววันนี้พี่เขาก็เสียแบบทันด่วน ด้วยโรคหัวใจวาย
เคยได้ทำงานด้วย
พี่สอนเราหลายเรื่อง ตั้งแต่การทำงาน การใช้ชีวิต
สิ่งที่เห็นเสมอคือแกจะถือหนังสืออยู่ตลอด และจะเป็นหนังสือภาษาอังกฤษด้วย
แอบชื่นชม
แกชอบดูหนังเหมือนกันนะครับ ๒ เรื่องที่แกเคยแนะนำคือ Apollo 13 และ Ratatouille
ตอนผมแต่งงาน พี่ดนัยก็มาเป็นคนอวยพรฝั่งเจ้าบ่าว ก็ได้แง่่คิดหลายอย่าง
หลายเรื่องที่ไม่ถูกต้อง แกชนไม่ถอยเลยครับ ชื่นชมในขนาดหัวใจ
ตอนหลังพี่ก็ลาออกไปทำงานส่วนตัว ออกจากองค์กรของเราไป
เลยไม่ทราบข่าวนานพอสมควร
มาทราบข่าวพี่มาเสียที่ประเทศปากีสถาน ขณะไปปฏิบัติงาน เศร้าเลย
ได้แต่ปลงอนิจจัง ชีวิตไม่เที่ยงจริงๆ
และไม่ยาวนานมากนักหรอก คิดทำอะไร ต้องเตรียมอะไร ก็รีบทำนะครับ
"มนุษย์เอ๋ย เวลาผ่านไปๆ ท่านทำอะไรอยู่" คำนี้แว่วขึ้นมาในหูครับ
ทุกเรื่องที่พี่สอน และทำเป็นตัวอย่างให้ดู จะอยู่ในความทรงจำตลอดไป ดีใจที่เจอคนดีๆ อย่างพี่ครับ
ขอให้ดวงวิญญาณของพี่ดนัยสู่สุขคติครับ
ขอร่วมอาลัยคนดีครับ
ทำงานเป็นพวกขาลุย ไม่ใช่สั่งอย่างเดียว ถึงหน้างานตลอด
...........................................
ขอร่วมไว้อาลัย
รักอาลัยคุณ ดนัย บัวเลิศ
คิดถึงเพื่อนเสมอ
ขอบุญกุศลใดๆที่สร้างได้ส่งผลให้ดนัย
ประสบสุข ตลอดไปด้วยครับ
อาลัยรักเสมอ