อตีตกาลผ่านไปไม่กลับหลัง อนาคตก็ยังไม่มาถึง ปัจจุบันสำคัญควรคำนึง ตรองให้ซึ้งคุณความดีมีหรือยัง (ปธิปุณโณ)

แม้ความตายจะเป็นเรื่อง ที่ทุกคนปฏิเสธไม่ได้ หลีกหนีไม้พ้น แต่การเฝ้ารอวันที่คนที่เป็นที่รักตายนั้นมันทรมานอย่างยิ่งโดยเฉพาะลูกๆ หลานๆ  บรรยากาศเยี่ยมยายหลงวันนี้เป็นไปด้วยความเศร้ายิ่งนักแต่ก็ต้องทำตัวสดชื่นอยู่เสมอเพราะเราไม่ได้บอกกับยายหลงว่าท่านป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายพวกเราบรรดาลูกๆ หลานๆ ที่ไปเยี่ยมมองหน้ากันด้วยแววตาที่เศร้าลึกเกินคำบรรยาย

ความรู้สึกแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้เขียนอีกเลยนับตั้งแต่ย่าเสียชีวิตไป จำได้ว่าวันเผาศพย่าผู้เขียนไปมองดูย่านอนอยู่ในโลงเป็นครั้งสุดท้ายมือไม้อ่อน หัวใจหวิวๆ เหมือนใจจะขาดร่างผอมๆมีแต่หนังติดกระดูก ดวงตาหลับสนิทปากอ้าเล็กน้อย เป็นภาพที่ติดตามาจนถึงทุกวันนี้ สงสารย่าเหลือเกิน

 เมื่อถึงเวลาที่ยายหลงต้องพักผ่อน พวกเราก็ได้ออกมานั่งคุยกันข้างนอก ผู้เขียนได้นำบทความนี้จากในอินเทอร์เนตปริ้นซ์ไปแจกให้บรรดาลูกของยายอ่านเพื่อจะได้ปฏิบัติอย่างถูกต้องถึงวาระสุดท้ายของชีวิตยายหลง

 

หลวงพ่อฤษีลิงดำ แห่งวัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานีได้เขียนเป็นคำสอนแก่บรรดาญาติๆว่าคนใกล้จะตายควรจะแนะนำอย่างไรเห็นว่าเป็นประโยชน์จึงได้นำมาลงในบันทึกนี้ให้ได้อ่านกัน ดังนี้ค่ะ

"..ถ้าป่วยใหม่ๆ อาตมาแนะนำให้ทำดังนี้คือ

๑) ให้นำพระพุทธรูป ผ้าไตรจีวร พร้อมอาหารและของใช้ที่จำเป็น นำไปให้ผู้ป่วยเห็นและให้ตั้งจิตอธิษฐานว่า "ของทั้งหมดนี้ขอถวายเป็นสังฆทานแก่พระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา เพื่ออุทิศส่วนกุศลผลบุญทั้งหมดนี้ให้เจ้ากรรมนายเวรของผู้ป่วยได้โมทนาและอโหสิกรรมให้ผู้ป่วยด้วย"

แล้วญาติก็นำของทั้งหมดไปถวายพระเป็นสังฆทานจิตใจของผู้ป่วยจะได้สบายเพราะได้เห็นพระพุทธรูปและได้ทำบุญ

๒) ถ้าจะให้ดีขึ้นไปอีก ก็ควรนำเงินจะมากหรือน้อยตามแต่ศรัทธา ให้ผู้ป่วยถือเงินไว้และให้ตั้งจิตอธิษฐานว่า "เงินจำนวนนี้ขอถวายชำระหนี้สงฆ์ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันถ้าเคยไปหยิบหรือนำของสงฆ์มาโดยเจตนาหรือไม่ได้เจตนาก็ตาม"

๓) ในระหว่างที่นอนป่วยอยู่ ควรนำพระพุทธรูปมาตั้งไว้ให้ผู้ป่วยได้มองเห็น อย่าไปตั้งไว้ในที่ผู้ป่วยเห็นไม่ถนัด ผู้ป่วยลืมตาขึ้นมาเมื่อใดก็จะเห็นพระทันทีจิตของผู้ป่วยจะได้จับอยู่ที่พระใจจะสบายช่วยให้คลายจากทุกขเวทนาได้บ้างและถ้าตายเมื่อใดก็จะไม่ลงนรก

๔) ถ้าป่วยมากมีทุกขเวทนามาก ควรแนะนำสั้นๆให้นึกถึงพระพุทธเจ้า หรืออย่างใดอย่างหนึ่งดีกว่าถ้าไปแนะนำยาวๆ จะเกิดอาการกลุ้ม

๕) ถ้าต้องการให้ผู้ป่วยตายแล้วไปพระนิพพาน ให้นึกภาวนาว่า "นิพพานัง สุขัง" ถ้าคิดว่าป้องกันไม่ให้ลงนรกก็ให้ภาวนาว่า "พุทโธ" ให้บอกสั้นๆ อย่าบอกยาว

๖) ถ้าผู้ป่วยภาวนาไม่ไหว ก็ให้นึกถึงพระพุทธรูปองค์ใดองค์หนึ่งก็ได้ ให้นึกถึงพระไว้หรือจะนึกถึงพระสงฆ์ก็ได้ อย่าไปแนะนำยาวๆ เพราะเวลานั้นทุกขเวทนามากจะทำให้กลุ้ม ดีไม่ดีจิตใจเขาดีอยู่แล้วถ้าแนะนำไม่ดี พูดมากไปเขาจะกลุ้มจะทำให้ลงนรกไป ให้ดูตาคนป่วย ถ้าตาลอยๆ ตาปรือๆอย่าไปพูดมาก


ฉะนั้น การแนะนำคนป่วยก่อนตาย ต้องระมัดระวังให้ดี.."  (หลวงพ่อฤษีลิงดำ วัดท่าซุง)

                                                      คติธรรม

                                             ยศลลาภหาไปไม่ได้แน่                      

                                            มีเพียงแต่ต้นทุนบุญกุศล

                                            ทรัพย์สมบัติทิ้งไว้ให้ปวงชน                 

                                            แม้ร่างตนเขาก็เอาไปเผาไฟ

 

                                           เมื่อเจ้ามามีอะไรมาด้วยเจ้า                

                                           ใยมัวเมาโลภลาภทำบาปใหญ่

                                           เจ้ามามือเปล่าแล้วเจ้าจะเอาอะไร          

                                           เจ้าก็ไปมือเปล่าเหมือนเจ้ามา

 

                                           ควรเร่งสร้างกรรมดีหนีกรรมชั่ว           

                                           ไม่พาตัวพาใจใฝ่ตัณหา

                                           หมั่นเจริญศีลสมาธิและปัญญา            

                                           จึงจะพาให้พ้นทุกข์สุขนิรันดร์      

                                   ..........................................................