การให้คือการแบ่งปันและเป็นการเพิ่มส่วนที่ขาดในตัวบุคคล
ในชีวิตนี้บนโลกใบนี้ การได้เกิดเป็นมนุษย์เป็นสุดแสนประเสริฐ หากแต่บุญกรรมทำแต่งแต่ชาติปางก่อน เกิดมาเป็นคนได้ บางคนสมส่วนปรารถนา แม้นเลือกได้ แต่บางคนไม่สมส่วนปรารถนา แต่อย่าได้นำมาเปรียบในโลกใบนี้เลย ... โลกใบนี้แผ่นดินนี้บนพื้นฐานความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน มีชีวิตจิตใจ มีวิญญาณ มีความรู้สึกไม่ต่างกัน คือรัก โลภ โกรธ หลง เพื่อให้คนเราสร้างความดีรักษาความดี สังคมมนุษย์จึงได้มีพัฒนาการในด้านจิตวิญาณ ความเชื่อความศรัทธา สร้างสถาบันทางสังคมข้นมาเพื่อวัดระดับความเป็นมนุษย์ เพราะมีสิ่งที่มนุษย์มีได้ไม่เท่ากันคือความดีงามของจิตใจ ......ยังมีต่อ....
เห็นด้วยครับ...รับอย่างเดียวใครจะให้?