โปรดอย่าให้จิตวิญญาณของผู้รักชาติต้องตื่นขึ้นมาร้องให้อีกเถิดนะ...

ตื่นนอนวันนี้สิ่งได้ยินกับเป็นเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วเสียงใสใส  นกอะไรร้องเสียงยาวทำนองว่า...ติว  ติ่ว  ติ้ว  ติ๊ว ติ่ว  ติ๋ว  ติ๊ว ติ่ว  ติ๋ว...

พอออกมามองไกลไปท้องถนน  โอ้  โฮ  เห็นคนวิ่งออกกำลังกาย  และสักพักมีคนถีบจักรยานสวนทางมา...แหมชื่นชมพวกเขารักดีรักตนเองจัง  หันมามองนาฬิกาก็ตี 4 ครึ่งนะ  เออ...เหนือฟ้ายังมีฟ้า...เหนือตายังมีคิ้ว...ฮิ ฮิ ฮิ...

ตื่นเถิดชาวไทยอย่าหลับใหลลุ่มหลงชาติเจริญมั่นคงก็เพราะเราทั้งหลาย...ไม่รู้เป็นยังไงหมู่นี้ให้นึกถึงเพลงอย่างทำนองนี้นะ 

 อาจเป็นเพราะเมื่อวานตอนหัวค่ำแวบดูข่าวแล้วเห็นตรงนั้นก็มีคนรวมกลุ่มกันชุมนุมประท้วงตรงจังหวัดโน้นก็มีตรงแถวสะพานเปรมก็มีผ่านไปแล้วนะ 

 เออ..ถ้าเราไม่รักกันเองแล้วใครจะมารักเรานี่...น้ำเสียงของพระแม่เจ้าของปวงชนชาวไทยที่ได้ยินทำนองว่า...ประเทศชาติเหมือนเรือถ้าเราไม่ช่วยกันพายแล้วชาติอื่นเขาพร้อมเพรียงกันพายใครกันละจะถึงฝั่งฟากก่อน...

ผมว่าถ้าคนในเรือไม่รู้หน้าที่ตนเองด้วยแล้วคือมือไม่พายแถมยังเอาตีนจุ่มน้ำขวางเกะกะไม้พายด้วยทำมาทำไปยกไม้พายตีหัวกันอีก 

 ขณะเรือชาติอื่นร่วมกันพายวิ่งฉิวพร้อมมีเสียงหัวเราะแล้วหันมามองด้วยนะนี่แล้วเราจะร้องเพลงให้ใครฟัง...โปรดอย่าให้จิตวิญญาณของผู้รักชาติต้องตื่นขึ้นมาร้องให้อีกเถิดนะ...สามัคคีกันไว้เถิดคุณที่รัก...