ความสำของนักกีฬา ท.4

          สวัสดีครับผมเด็กชายสดายุ  มาพูนธนะผมเรียน                              โรงเรียนเทศบาล 4 (เพาะชำ)มาตั้งแต่ผมอยู่ชั้นอนูบาลศึกษา

จนปัจจุบันผมเรียนชั้นธยมศึกษาปีที่ 3 ผมอยากเล่าเรื่องความสำเร็จของผมบ้างผมแอบเห็นคุณยาย(ผมรียกแม่)

นั่งพิมท์เรื่องเล่าบนบล๊อกที่โรงเรียนผมถามว่า  พิมท์ทำไมครับ

แม่บอกว่าแม่อยากให้เขารู้ว่าแม่ประสบผลสำเร็จอะไรบ้างและบอกว่าผมมีเรื่องอะไรจะเล่าใช่ไหมละ  ผมมานั่งคิดที่ผมประสบ

ผลสำเร็จหลายด้านจนถึงทุกวันนี้ ผมมีแม่(ยาย)เป็นคุณเอื้อและ

มีคุณครูเป็นคูณอำนวย และมีเพื่อนที่ดีหลายท่านด้วยกัน ท่าน

ทราบไหมครับผมเป็นเด็กกำพร้าที่สมบูรณ์ผมอยู่ในการดูแลของคุณตาคุณยายตั้งแต่สองขวบผมไม่เคยคิดว่าผมมีปมด้อยอะไรเลยเพราะผมได้รับความสุขทุกอย่างตลอดเวลาที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียนเทศบาล 4 (เพาะชำ)ผมได้ทำชื่อเสียงให้แก่โรงเรียนและเทศบาลนครนครราชสีมาทั้งด้านวิชาการและด้านกีฬา

-         ผมได้รับเลือกเป็นตัวแทนประกวดมารยาทไทยระดับภาค

-         ชนะเลิศการประกวดเรียงความ

-         ชนะเลิศวาดภาพ

-         ได้รับรางวัลเป็นเด็กดีมีคุณธรรมจริยธรรมในวันเด็กแห่งชาติ

    ผมป่วยแม่(ยาย)ให้ผมเรียนกีฬาเทเบิลเทนนิสจนประสบผลสำเร็จ

แข่งขันชนะเลิศทุกตรั้ง  ซึ่งใช้เวลา 3ปีผมได้รับรางวัลในการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ

    ผมจะชวนน้องๆเพื่อนๆที่สนใจมาฝึกซ้อมและคอยให้ความช่วยเหลือโค้ชผุ้ปกครองสนใจพาน้องๆมาเรียนรู้เพิ่มมากมาย

     โรงเรียนเทศบาล 4 (เพาะชำ)โดยการนำของผู้อำนวยการ ศักดิ์เดช

กองสูงเนินนอกจากจะเป็นเลิศทางวิชาการแล้วการกีฬาก็ไม่เป็นลองใครต่อไปโรงเรียนอาจมีนักกีฬาทีมชาติก็ได้ครับกีฬาที่อยู่ในสาระสุขศึกษาและพละศึกษาเมื่อเราเป็นนักกีฬาได้ออกกำลังกายทำให้สุขภาพแข็งแรงหายป่วย ผมเป็นโรคภูมิแพ้ระบบหายใจ ผมไม่เคยต้องนอนโรงพยาบาลอีกเลย หลังจากเล่นกีฬาผู้ปกครองก็ชื่นชมพาลูกมาออกกำลังกายก็เป็นผลจริงๆผมรักเทศบาล4มากครับ ผมจะสอนเทคนิคการตีให้น้องๆในขณะเดียวกันผมก็จะแข่งผมไม่เคยเอาเวลาเรียนปนกับเวลาฝึกซ้อม พวกเราจะมีระเบียบวินัยเคารพเชื่อฟังครูโค้ชและผู้ปกครองนี้สำคัญปัญหาการติดเกมส์จะไม่มีเลยครับ ผมและน้องราวมเกือบ30คนจะเล่นกีฬาเพื่อสุขภาพและอนาคตทางการศึกษา