ไปทำงานมา 2 วัน ได้ประสบการณ์มาอีก 1 เรื่อง ครับ ขอตั้งชื่อเรื่องว่า “ปิ้งปลา ประชดแมว”
ในระดับโรงเรียน ผู้บริหารโรงเรียนที่ผมไปเยี่ยม เล่าให้ฟังว่าเสียดายที่ครูที่มีความสามารถสูงในการพัฒนานักเรียน แต่พอผิดหวังเรื่องความดีความชอบ ก็ประชดด้วยการหยุดการพัฒนานักเรียนตามความรู้ความสามารถของตนเอง เรื่องนี้กรรมก็ตกอยู่กับเด็กครับ เด็กเป็นเครื่องมือในการระบายความผิดหวัง
ในระดับสำนักงาน ก็มีคนที่ผิดหวังจากการเลื่อนตำแหน่ง ก็ประท้วงด้วยการไม่ทำงาน เรื่องนี้ “กรรม” ก็ตกอยู่กับตัวเองครับ
ผมว่าท่าทีที่ถูกต้อง ต้องแยกให้ออกระหว่างงานของเรา กับการตัดสินใจของผู้บังคับบัญชา อย่าให้มาปะปนกัน ผู้บังคับบัญชาจะตัดสินใจอย่างไรก็เป็นเรื่องของเขา เราก็ทำงานของเราไป เราทำงาน ก็ได้งาน ได้การยอมรับ
เราไม่ทำงาน ก็จะเสียทั้งงาน และเสียทั้งคน แล้วได้อะไรขึ้นมาบ้าง
ขอบคุณครับ
วันสิ่งแวดล้อมโลก : 5 มิถุนายน ของทุกปี
ขอแลกเลี่ยนนะคะ..เห็นด้วยคะ..ไม่ว่าจะองค์กรระดับไหน..ถ้าผู้ปฏิบัติมีความคิดและปฏิบัติเช่นนี้ ย่อมเกิดผลเสียอย่างแน่นอน..ยอมรับนะคะ ว่าก็เคยรู้สึกท้อแท้เหมือนกัน เมื่อผู้ปฏิบัติงาน ทำงาน ก็ย่อมหวังผลรับตอบแทนอยู่แล้ว มันเหมือนเป็นตัวกระตุ้นที่ช่วยขับเคลื่อนตัวเราให้คิดสร้างสรรผลงานต่อไป และยิ่งไปเปรียบเทียบกับผู้ร่วมงานอื่น ที่ได้รับการเลื่อนขั้น(และก็เป็นคนที่เราคิดว่าไม่สมควรจะได้)ก็เหมือนยิ่งตอกย้ำตัวเราไปอีก...........แต่สุดท้ายนะคะ เพียงแค่เราเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ ไม่ยึดติด สิ่งแรกที่ได้ คือเราไม่ทุกข์ใจ ปฏิบัติให้เป็นคนคุณภาพแบบนี้ต่อไป สักวันสิ่ง ดี ดี ก็จะกลับมาตอบแทนเราเอง แต่ถึงไม่ได้ อย่างน้อยสิ่งที่ได้ ก็คือ ความสุขใจที่ไม่ยึดติด ยิ่งถ้าเรามีสิ่งที่ยึดเหนี่ยวว่า เราควรจะทำงานดีๆ เพื่ออะไร เช่น เพื่อนักเรียนของเรา หรือ อย่างของดิฉัน ก็เพื่อคนไข้ เพื่อผู้มารับบริการให้ได้รับการบริการที่ดี ถึงใครไม่เห็นความดี แต่ตัวเราก็เห็น จริงไหมคะ......เสนอความเห็นยาวไปไหมคะ ขอบคุณคะ
แต่..มองอีกมุมมองนึง คิดว่า กำลังใจ ก็สิ่งสำคัญมากในการที่จะทำทุกๆสิ่ง
เพราะไม่รู้ว่าใครผิดรึถูกกันแน่...เพราะไม่ได้สัมผัส จริงๆ
แต่เคยเห็น ความท้อแท้อ่อนแอของคนทำงานจริง เสมอต้นเสมอปลายจริงๆ แต่ก็.............เพราะเหตุผล ที่.................
ในมุมมอง....ขอชื่มชม และเห็นใจคนจริงใจ ทำเพื่อส่วนรวมจริงๆ นั่นคือความเสมอต้นเสมอปลายต่อผู้บริหาร เพื่อนร่วมงาน ส่วนรวม จริงๆ
ไม่จำเป็นต่องเก่งมากมาย แค่จริงใจต่อทุกๆคน ทุกๆสิ่ง และทำหน้าที่ตนเองให้ดีที่สุด ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ก็ยอมรับได้ค่ะ
คิดเช่นนี้ค่ะ ^-^
เรียนท่านรองฯ
สวัสดีค่ะ ท่าน Small man
เหตุการณ์แบบนี้เป็นเหตุการณ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปในองค์กรการทำงานโดยเฉพาะของรัฐบาล...งานนี้ไม่โทษใครดีกว่า....เพราะทุกฝ่ายควรปรับปรุงด้วยกันทั้งสิ้น
วิกฤติโลกร้อน
ตอนนี้ผมเปิดแอร์น้อยลงกว่าเดิมครับ
เป็นความคิดเห็นที่ดีมากครับ
ผมเองประสบความผิดหวังมาแล้วจึงนำมาเขียนได้
เมื่อผมผิดหวัง ผมจะระบายความผิดหวังกับเพื่อนที่อยู่นอกวงการ เพื่อนก็ปลอบใจ ผมจะใช้เวลาระบายความผิดหวัง ใช้เวลาประมาณไม่เกิน 2 วัน หลังจากนั้นก็ทำใจได้ กลับมาทำงานตามปกติ
เมื่อเราไม่แสดง "อาการ" ให้นายเห็น ครั้งต่อไป นายก็เห็นความดีของเราครับ
ขอบคุณครับ
คนทำงานด้วยความจริงใจ ก็ต้องการกำลังใจครับ
แต่บางครั้ง ทำงานดีแต่ไม่มีกำลังใจ ก็เสียความรู้สึกอยู่เหมือนกัน
ต้องกินยา ทัมใจ ครับ
จะป้องกันหรือแก้ไข ก็อยู่ที่ผู้บริหารครับ
ขณะเดียวกัน ลูกน้อง ต้องทำใจ ครับ
ขอบคุณครับ
ไม่ได้นายที่เราชอบ ก็ต้องชอบนายที่เราได้
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ เจ้านายหนูบอกว่าให้ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ค่ะ แม้จะไม่ได้รางวัลเป็นเงินทอง แต่เป็นรางวัลชีวิตค่ะ เพราะความดีเป็นรางวัลชีวิตที่ไม่มีสูญหายถึงตายก็ยังมีคนสรรเสริญค่ะ
ความดีเป็นรางวัลชีวิตที่ไม่มีสูญหายถึงตายก็ยังมีคนสรรเสริญ
สุดยอดครับ
ปิ้งปลาประชดแมว เฮ้อ... ต่างคนต่างความคิด และที่มา ผมเขาก็ไม่ผิดหรอกครับ แต่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครผิด แต่หากผู้บริหารใดเจอปัญหานี้ ควรได้พิจารณาหาทางออกด้วย เพราะเป็นหน้าที่ของท่านน่ะครับ ที่ต้องสื่อสารความเข้าใจกันว่า งานยังบกพร่อง ในจุดใด เมื่อรู้สาเหตุก็น่าจะเข้าใจกันได้ ที่สำคัญผู้บริหารต้องมีความยุติธรรม ครูจำนวนมากที่ไม่ได้มองเรื่องค่าตอบแทน และความดีความชอบเป็นเรื่องหลัก แต่ ที่สอนอยู่ก็เพราะรักอาชีพครู รักเด็ก
ขอขอบคุณครับสำหรับความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์
สำหรับผมเอง เรื่องความดีความชอบ หรือ เรื่องตำแหน่ง ผม "ปลง" แล้วครับ และผมคิดว่า
ความยุติธรรม "ยุติ" ได้ด้วย "ธรรม"
ดีจริงๆๆ
บันทึกนี้นานแล้วนะครับคุณเด็กดอย แต่ก็ขอบคุณครับที่เข้ามาชม