บันทึกนี้เกิดจาก การได้ร่วมทีมงานของ UKM มน. มาระยะหนึ่ง ทำให้แต่ละคนรู้สึกผูกพันกัน เอื้ออาทรต่อกัน เกิดการ ลปรร.กัน ในด้านความรู้สึก ที่ถ่ายทอดเป็นตัวอักษรผ่านบันทึกในบล็อกที่เป็นความหลากหลาย ของความรู้สึก

   เริ่มจากขณะเดินทางไปบริษัทโตโยต้า (10 มีนาคม 2549 เวลา 8.00-13.00 น.) ผมได้เปิดประเด็นคุยกับอ.หนึ่ง คุณบอยก็นั่งฟังอยู่ด้านหลังรถ ได้เขียนบรรยายความรู้สึกว่า

"ได้รับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่เป็นประโยชน์ จากอ.สมลักษณ์  Beeman และ อ.รุจโรจน์ ระหว่างเดินทางในรถตู้"

    ขากลับ (เวลา 20.00-01.00 น.) คุณบอยนั่งอยู่ด้านหลัง ฟังอ.มาลินีเล่าเรื่องเกี่ยวกับการไปฝึกวิปัสนากรรมฐานที่วัดจุฬามณี ก็เขียนความรู้สึกว่า

"ได้รับฟังธรรมะภาคปฏิบัติจาก รศ.มาลินี ธนารุณ ระหว่างเดินทางกลับในรถตู้ เป็นประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิตประจำวันอย่างมาก"

   ระหว่างเดินทางกลับ ผมได้กล่าวในรถว่า "กลับมาถึงมน.ตอนตีหนึ่ง จะมานั่งเขียนบันทึก" ซึ่งเมื่อผมมาทำเช่นนั้นจริง อ.หนึ่งเขียนข้อคิดเห็นว่า

"เชื่อแล้วครับว่า อ.สมลักษณ์ พูดจริงทำจริง"

   ส่วนคุณบอยก็เขียนข้อคิดเห็นว่า

"รวดเร็ว ๆ จริงเลย พักผ่อนบ้างนะครับ"

   ส่วนอ.วิบูลย์ ซึ่งอยู่แถวๆ มน. ไม่ได้ร่ามเดินทางไปด้วย ก็แสดงความเป็นห่วง "ลูกทีม" เขียนข้อคิดเห็น (ถึงทุกคน) ว่า

    "คงเหนื่อยกันน่าดู ขอขอบคุณทุกท่านที่กรุณาเดินทางไปทำหน้าที่ตัวแทน มน. เสื้อสามารถ NUKM ใส่ถ่ายรูปแล้วก็ดูสวยดี ของท่านอาจารย์เทียมจันทร์นึกว่าจะใหญ่จนดูไม่ดี แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้นครับ ดูดีออก รายละเอียดการดูงานค่อยมาคุยกันตามนัดในวันอังคารหน้าครับ ตัวผมเองก็มีอะไรเกี่ยวกับการบริหารงานวิจัยที่อยากจะเล่าสู่กันฟังเช่นกัน"

      คุณบอยเมื่อกลับมาถึง และได้เขียนบันทึกลงบล็อกแล้ว ก็ได้เขียนข้อคิดเห็นในเชิงขอบคุณหลายๆ คน ดังนี้   

     "ขอขอบคุณท่านอาจารยวิบูลย์,  สคส. บริษัทโตโยต้าฯ  และหลายท่าน ๆ ที่ทำให้ได้ผมได้รับความรู้ที่เป็นประโยชน์ รวมถึงคนขับรถที่ทำให้ผมกลับถึงบ้านโดยปลอดภัยและนอนหลับฝันดีครับ" 

     ท่านอาจารย์วิบูลย์ อ่านบันทึกของคุณบอยแล้วอดเขียนความรู้สึกไม่ได้ว่า

   "ขอบคุณครับคุณบอยที่ทำหน้าที่ตัวแทน มน. ที่ดี และขอบคุณอีกครั้งสำหรับ AAR นี้ด้วยครับ"

     ท่านอาจารย์ มาลินี ก็มาร่วมแจมในบันทึกของคุณบอยด้วย ในเชิงขอบคุณผู้ร่วมคณะทุกคน (แทนคนทุกคนที่ร่วมทีม เพราะท่านอาจารย์มาลินีเป็นหัวหน้าคณะ ในการเดินทางครั้งนี้)

     "จริงด้วยค่ะ คุณบอยได้ช่วยเตือนความจำ ในสิ่งที่ดิฉันลืมอีกแล้ว คือการขอบคุณสิ่งดีๆ ทั้งหลายที่ได้รับในวันดูงานบริษัทโตโยต้า ดิฉันขอกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์หมอวิจารณ์  ท่านอาจารย์พิชิต หัวหน้าทีมมหาวิทยาลัยเครือข่าย UKM และท่านอาจารย์วิบูลย์  ที่มอบโอกาสอันมีค่านี้แก่ดิฉัน ... ขอขอบคุณ คุณเมตตา เลขานุการผู้ประสานงานเครือข่าย คุณเจนจิต ผอ.หน่วยประกันฯ มน. ผู้เอื้ออำนวยความสะดวกแทบทุกอย่างทั้ง ก่อน ระหว่างและหลังการเดินทางขอขอบคุณ อ.เทียมจันทร์  อ.สมลักษณ์  อ.เอกรินทร์  อ.รุจโรจน์  คุณมาดา และคุณอนุวัทย์ เพื่อนร่วมเดินทางอันแสนดี กัลยาณมิตรที่ผูกพันด้วยใจที่เอื้ออาทรกันอย่างแท้จริง รวมถึงคุณวิทยา พขร.ของพวกเรา ที่ขับรถได้นิ่มมากและนำเราไปและกลับโดยสวัสดิภาพ"

    ส่วนท่านอาจารย์วิบูลย์ก็ไม่น้อยหน้า เขียนข้อคิดเห็นขอบคุณท่านอาจารย์มาลินีว่า

   "เรียนท่านอาจารย์มาลินี ขอบคุณมากครับที่กรุณานำทีมไปและกลับมาทำ AAR เล่าสู่กันฟัง ตัวผมเองที่ต้องไป ลปรร. เกี่ยวกับการพัฒนาชุดโครงการสู่ความเป็นเลิศ ก็ประสบความสำเร็จดีมากครับ มีการทำ AAR ทั้งแบบการเขียนและแบบ Dialogue + Deep listening ตอนช่วงสุดท้ายกันด้วย ได้ผลดีเกินคาด แล้วจะเล่ารายละเอียดให้ฟังในการประชุมวันอังคารหน้าครับ"

    ต่อมาท่านอาจารย์ มาลินี ธนารุณ ก็เขียนข้อคิดเห็นถึงอาจารย์วิบูลย์ว่า

"ต้องยกนิ้วให้กับคณาจารย์และบุคลากรทุกท่านที่ร่วมเดินทางค่ะ นอกจากที่ อ.สมลักษณ์ ของพวกเราจะกลับมาถ่ายทอดได้อย่างละเอียดละออแล้ว ท่านอื่นๆ อีกหลายท่าน ยังได้มีการยกมือถามไถ่วิทยากรด้วย ส่วนตอน AAR ทุกท่านก็แสดงความคิดเห็นกันอย่างเต็มที่ ภาพลักษณ์ของความเชื่อมั่นในตนเอง และความกระตือรือร้นในการดูดซับความรู้ของชาว มน. เป็นสิ่งที่ดิฉันประทับใจมากที่สุดค่ะ"

   ส่วนท่านอ.วิบูลย์ ก็อดชมพวกเดียวกันไม่ได้ว่า

"คนที่ไป ระดับเสื้อสามารถ สคส. และ/หรือ เสื้อสามารถ NUKM ด้วยกันทุกคนครับ (จึงทำได้ดีขนาดนี้)"

    เมื่ออาจารย์มาลินี เห็นบันทึกของ beeman (หลายบันทึก) เกี่ยวกับการไปดูงานแล้ว ก็อดชมไม่ได้ว่า

 "ดิฉันขอยกนิ้วให้อาจารย์สมลักษณ์สุดยอดคุณลิขิตจริงๆ ค่ะ ท่านที่ไม่มีโอกาสได้ไปดูงานกับพวกเรา  เหมือนจะได้ไปด้วย จริงไหมค่ะ  เพราะ อาจารย์เก็บรายละเอียดกลับมาเล่าให้พวกเราได้รับรู้อย่างครบถ้วน รายละเอียดบางอย่าง มาจากการค้นคว้าเพิ่มเติมของอาจารย์เองด้วย ซึ่งมากเกินกว่าที่วิทยากรเขาให้ในวันนั้นจริงๆ เสียอีก ทั้งนี้ในเวลาอันรวดเร็วอีกต่างหาก โอ้!  สุดยอด สุดยอด จริงๆ"

   ต่อมาเมื่อคุณตูนเขียน AAR ท่านอาจารย์วิบูลย์ ก็อดไม่ได้ที่จะไปหยอดคำชม

"ยอดเยี่ยมเลยตูน สำหรับบันทึกนี้ กระทัดรัด ชัดเจน ได้ประเด็นสำคัญ อยากให้มีการบันทึกทำนองนี้ต่อไปเรื่อย ๆ"

   สุดท้ายพอ beeman ลงภาพเกี่ยวกับวงจร PDCA หรือ Demming Cycle ทำให้ถูกใจท่านอาจารย์วิบูลย์เป็นอย่างมาก ถึงกับเขียนข้อคิดเห็นในเชิงขอบคุณและปรึกษาว่า

 "Beeman ครับ ขอบคุณมากที่เอารูปนี้มาลง ผมอยากจะชี้ให้เห็นจากรูปนี้กันชัด ๆ อีกครั้งครับ ว่าจุดที่เราต่างจาก Toyota ก็คือ Toyota ใช้เวลาในการคิดวางแผนนานแล้วลงมือทำเร็ว ส่วนของเราทำเร็วแต่อาจจะคิดก่อนทำกันน้อยกว่าเขา ผมไม่แน่ใจว่า ในช่วงเริ่มต้นก่อตั้ง Toyota เป็นอย่างไร อาจจะใช้กลยุทธ์อย่างที่เรากำลังทำกันอยู่นี่ก็เป็นได้ หรือเขาอาจจะเป็นอย่างนี้ (คิดนาน ทำเร็ว) กันมาแต่เกิดเลยก็เป็นได้เช่นกัน"

*********************************************