การทำอะไรใหม่ๆ มักจะมีเรื่องติดขัดอยู่เสมอ แต่เมื่อเราทำสิ่งใหม่นั้นบ่อยๆ สิ่งใหม่ที่ว่านั้นจะกลายเป็นความเก่าและเก๋า และจะกลายมาอยู่ในจิตวิญญาณกลายเป็นความเคยชิน คนที่บ่นเก่งมักจะไม่รู้ตัวว่าตัวเองนั้นบ่นเก่ง คนที่นินทาเก่งยิ่งช่วงเข้าด้ายเข้าเข็มแล้วยิ่งไม่รู้ตัวว่าตัวนั้นกำลังนินทา คนที่ขยันช่วงที่เข้าด้ายเข้าเข็มก็ยิ่งขยันจนลืมกินข้าวกินปลา ดังนั้น พึงระวัง หากขยันจนลืมกินข้าว อาจเป็นบ่อเกิดของโรคกระเพาะ

                ครูชิน ช่วงยังเป็นครูใหม่ๆ ก็ให้ต้องเคยระมัดระวังเกรงว่าจะมีสิ่งใดๆ กระทบต่อสถานะของความเป็นครูไปได้ แต่เมื่อความเป็นครูอยู่ในจิตวิญญาณแล้ว ก็ไม่ต้องระมัดระวังอะไร ทำหน้าที่ของตนได้อัตโนมัติ เพราะมีจิตวิญญาณของความเป็นครู

                แต่ครูชินก็ต้องระวังว่า ครูชินเป็นครูเฉพาะในสถานศึกษาที่ตนอาศัยอยู่นั้น ครูชินไม่ได้เป็นครูเมื่อไปทำนา ครูชินไม่ได้เป็นครูเมื่อขึ้นรถโดยสาร ครูชินไม่ได้เป็นครูเมื่ออยู่ในร้านอาหาร แม้คนที่เรียกครูชินว่า “ครู” ก็ไม่ได้หมายความว่า เขาเป็นศิษย์ของครูชิน หรือคนที่เคยเรียนในห้องเรียนที่ครูชินสอน ดังนั้น ครูชินต้องระมัดระวังตัวอยู่เสมอ......