ตลอดชีวิตไม่เคยคิดอยากเป็นครู เพราะรู้สึกได้ตลอดชีวิตของการเป็นนักเรียนว่า การเป็นครูที่ดีนั้นยากหนักหนา และคิดเสมอว่าคนเป็นครูนั้นไม่ใช่แค่การสอนได้ สอนเป็นเท่านั้น คนเป็นครูต้องเป็นแม่แบบที่ดีอีกด้วย ครูที่ดีจะสร้างคนได้มากกว่าเพียงการให้ความรู้ ครูที่ดีจะเป็นแรงบันดาลใจ เป็นความประทับใจ เป็นตัวอย่างที่ทำให้เราไม่เพียงเคารพแต่ยังต้องสร้างศรัทธา และแบบอย่างที่ศิษย์อยากจะดำเนินรอยตาม จำได้ว่าเราจะเรียนรู้คุณครูไปพร้อมๆกับการเรียนรู้สรรพวิชา มีครูที่ประทับอยู่ในใจด้วยความรัก ศรัทธานับท่านได้ ทำให้รู้สึกว่าการเป็นครูที่ดีนั้นเป็นได้ยาก

ตอนที่เป็นนักเรียน เป็นลูกศิษย์ในบ้านเรานั้น ไม่เคยได้เรียนที่ไหนนานๆเลยสักที่ ซึ่งน่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ไม่มีโอกาสได้ประทับใจครูท่านใดมากมายเป็นพิเศษ แต่ก็มีนะคะ มีคุณครูหลายๆท่านที่รักและคิดถึงท่านเพราะความเป็นครูที่ท่านฝากไว้ในใจเรา จำได้ว่าไม่ใช่คุณวุฒิ ไม่ใช่วัยวุฒิ แต่เป็นวิถีปฏิบัติของท่านที่ประทับอยู่ในใจเรา

กลับกลายเป็นว่าช่วงชีวิตที่ได้เป็นลูกศิษย์ยาวนานที่สุดสำหรับสถาบันการศึกษาและกับครูนั้น เป็นเวลาที่อยู่ต่างบ้านต่างเมืองและกับครูผู้ดูแลจริงๆเพียง 3-4 ท่านเท่านั้น แต่เป็นช่วงที่ได้รับรู้และประทับใจกับ"ความเป็นครู"มากที่สุดในชีวิตเลยทีเดียว

เป็นโชคดีที่มี อาจารย์ที่ปรึกษาหลักๆ 2 ท่านที่มีลักษณะค่อนข้างตรงกันข้าม ทำให้ได้เรียนรู้ "คน" ไปพร้อมๆกับการเรียนวิชาความรู้ การศึกษาในระดับต่อจากปริญญาตรี ยิ่งเป็นการเรียนรู้แบบที่"ลึก"กว่าการเรียนวิชาการ เราต้องเรียนรู้"คนเป็นครู"ของเราไปด้วย การศึกษาระดับนี้ผลประโยชน์จากการเรียนจะเป็นผลที่ถือว่าเป็นชิ้นเป็นอันสำหรับทั้ง 2 ฝ่ายกว่า ดังนั้นเราจะได้เรียนรู้ถึงความใจกว้าง ความจริงใจ ความตรงไปตรงมา คุณธรรมของครูได้มาก โดยเฉพาะเมื่อเราได้ใช้ชีวิตร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานานกว่า 5 ปีเช่นที่ตัวเองได้มีโอกาสเรียนรู้ ครูเองก็เรียนรู้ความเป็นเราไปด้วยเช่นกัน ตั้งใจไว้เลยว่าหากต้องเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาให้นักศึกษาปริญญาโท ปริญญาเอกคนไหน อะไรคือสิ่งที่จะทำ อะไรคือสิ่งที่จะไม่มีวันทำเด็ดขาด รู้ซึ้งมาแล้วด้วยตัวเอง 

บอกได้ว่าตัวเองเป็นลูกศิษย์ที่ครูอาจจะไม่ถูกใจนัก เพราะเป็นคนดื้อ เชื่อมั่นในหลักการของตัวเอง ไม่ยอมรับผลประโยชน์ร่วมที่ไม่เป็นธรรม และสิ่งที่เป็นปัญหาเสมอก็คือ การเขียนภาษาอังกฤษเพื่อสื่อสารสิ่งที่เราคิด ครูที่มี 2 ท่านแสดงให้เราได้เห็นเปรียบเทียบว่าการให้เกียรติและเคารพผู้อื่นนั้นสำคัญอย่างไร ท่านหนึ่งที่ได้ทะเลาะกันเสมอ เพราะท่านเปลี่ยนสิ่งที่เราเขียนไปตามที่ท่านคิด เราก็จะไม่ยอมและแสดงให้ท่านทราบว่า เราหมายความอย่างที่เราต้องการจริงๆและยินดีรับผิดชอบสิ่งที่เราเขียน ไม่ขอเปลี่ยน ในขณะที่อีกท่านที่เราประทับใจนั้น ท่านสูงกว่าเราทุกอย่าง แต่ท่านไม่เคยเปลี่ยนสิ่งที่เราเขียนโดยไม่ได้คุยกันก่อนเลยสักครั้ง ท่านอ่อนน้อมถ่อมตน เมื่อต้องการดุว่าสั่งสอน ท่านจะทำอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีเกรงใจกันเลย เสียงดังฟังชัด เมื่อไหร่ที่ท่านชมก็เชื่อได้เลยว่าท่านหมายความอย่างนั้นจริงๆ จบกลับบ้านเมืองเรามาได้ก็เพราะท่านนี่แหละค่ะ

เดือนนี้เป็นเดือนเกิดของคุณครูท่านนี้และภรรยา ท่านทั้ง 2 อยู่ในวัยใกล้ 70 แต่ยังคงเดินทางท่องเที่ยวกัน 2 คนตายายอยู่เสมอ วันนี้เพิ่งได้ข่าวคราวจากท่านอีกครั้ง กำลังจะไปท่องยุโรปหลังจากการทำงานของเราที่ท่านยังคงไม่ทอดทิ้ง เขียนบันทึกนี้ด้วยความรักเคารพและคิดถึงคุณครูท่านนี้ค่ะ

Emeritus Professor Roger Taylor