ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ "บ้า" ภาษาครับ
คือไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมาก แต่อยากรู้ & ชอบค้น
อันนี้เคยโพสต์ไว้แล้วในบล็อกอื่น แต่ย้ายมาตรงนี้เหมาะกว่า
ภาพนี้มีบทความประกอบ โปรดอ่านเรื่อง ถอดรหัส อักษรภาพไอยคุปต์ ได้ในบล็อกจุดประกาย
004 : ตัวอักษรอังกฤษมีที่มาอย่างไร? (animation)
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
กิตติพงศ์ พลเสน · 28 พ.ค. 2551
ยูมิ · 28 พ.ค. 2551
ซายหล่า · 28 พ.ค. 2551
mnop · 28 พ.ค. 2551
odd · 28 พ.ค. 2551
มาหาความรู้เพิ่มเติม ขอบคุณมากครับ
ด้วยความยินดีอย่างยิ่งคร้าบ ;-)
เคยดูแล้วที่พี่เคย post ไว้ค่ะ แต่ก็ยังชอบอยู่ค่ะ :)
ไฟล์ gif animation นี้ อาจารย์ช่วยดึงออกมาจาก e-mail ให้พี่ไง
ขอขอบคุณอีกครั้งครับ เพราะมีประโยชน์จริงๆ ^__^
ดูแอนิเมชันแล้ว ช่วยให้เข้าใจได้มากขึ้นเลยครับ ขอบคุณมากครับ
มายิ้มๆๆ ผมกำลังคิดว่า อยากทำเป็นภาษาไทยบ้าง ฮ่าๆๆๆ
สวัสดีครับ คุณ
mnop
ดีครับ ถ้ามีข้อมูลอื่นๆ ประกอบ ก็อย่าลืมแวะมาบอกกันบ้างนะครับ ^__^
อาจารย์แอ๊ด
เอาเลยๆ อยากดูอักษรไทยแปลงกายมาจากอักษรปัลลวะ (ใช่เปล่าหว่า?) อยู่พอดี ไชโยโห่ฮิ้ว
พี่ชิวทำขำๆๆแต่วัน น่าสนใจ เดี๋ยวหาอักษรเดิมก่อนครับ ขอบคุณครับ
เอาเลยครับ อ.แอ๊ด เข้าใจว่า มีหนังสือจากค่ายศิลปวัฒนธรรมบางเล่มพูดถึงเรื่องนี้
ชื่อหนังสือ อักษรไทย มาจากไหน ของคุณสุจิตต์ วงศ์เทษ นี่ไงครับ
http://www.matichonbook.com/index.php?mnuid=5&selmnu=480817164814
หากเอาชนชาติอารยันที่รุกพื้นที่ชมพูทวีปแล้วแบ่งสายไปด้านตะวันออกของโลกก็จะเป็นอินเดีย ปากีสถาน เนปาล ซึ่งใช้ภาษาสันสกฤตซึ่งเป็นรากเหง้าของภาษาหลายภาษา
ชนชาติอารยันอีกเช่นกัน ไปตามทิศตะวันตก คือการโยกย้ายถิ่นแบ่งกลุ่มกันไป ก็ใช้ภาษาตะวันตก
หากเอาภาษาสันสกฤตเป็นฐานพิจารณาจะพบว่ามีคำหลายคำในภาษาตะวันตกที่คล้ายคลึงกันอย่างน่าทึ่ง
ภาษาสันสกฤต เอราวัณ อังกฤษ Elephant
ภาษาสันสกฤต สัมมนา อังกฤษ seminar
ภาษาสันสกฤต เศษะนาค อังกฤษ Snake (ตัดเสียง SEออก)
ชนชาติอารยันกระจายอยู่ไปทั่วโลก ลองคิดดูง่ายๆว่า คนอินเดียที่หล่อ สวยก็หล่อสวยระดับขั้นเทพ ในประเทศเดียวกันที่หน้าตาดังอสูรก็น่ากลัวจนไม่อยากเข้าใกล้ ก็อาจเป็นที่มาของ รามายณะ ที่รบกันระหว่างเทพและอสุรนั่นเอง
ภาษาสันสกฤตเก่าแก่กว่าภาษาอื่นแต่ยังสันนิษฐานไม่ได้ว่าภาษาสันสกฤตเป็นรากเหง้าของภาษาอังกฤษหรือไม่
และเรื่องราวของชนชาติอารยันนี้เองที่มีการแย่งชิงสตรีระหว่างฝ่ายอารยันกับชนท้องถิ่นก็แบ่งเป้น 2 สาย
สายหนึ่งคือ รามายณะ
สายหนึ่งคือ ออดิสซี่
เป้นลักษณะร่วมทางวรรณคดีของมหากาพย์ 2 ซีกโลก น่าคิดว่าจุดกำเนิดเรื่องราวอาจเป็นเรื่องเดียวกันก้ได้
สวัสดีครับ เยียร์
ข้อคิดเห็นน่าสนใจมากครับ
ผมสนใจเรื่องแนว Indo-Europeans พอสมควร แต่มีเวลาไปเจาะในรายละเอียดแค่บางประเด็น ลองอ่านตรงนี้ดูก่อนครับ
เทพ คือ สัญลักษณ์แห่งชนชั้น? ตอนที่ 1 (มีอีกตอนต่อจากบันทึกนี้ครับ)
เพิ่มอีกนิดดดด
มีคำๆหนึ่งที่เราพบอยู่ทุกวันในสถานศึกษา น่าคิดว่าเหมือนคำในภาษาสันสกฤตจังเลย คือ อินทราเน็ต Intranet
ซึ่งเหมือนกับ อินทราเนตร (ตาของพระอินทร์ในศาสนาพราหมณ์ที่โดนฤาษีเคาตมะสาปให้มีโยนี 1000 ตาเนื่องจากมาลักลอบเป็นชู้กับอหิลยา ในรามายณะ)
ตาของพระอินทร์มีพันตามองเห็นไปทั่วว่าอสูรจะจ้องรุกรานยึดบัลลังก์เทวดาเมื่อไหร่??จะต้องรู้ (เป็นที่มีของชื่อสหัสนัยน์)หรือพระอินทร์ในศาสนาพุทธที่ถือแว่นแก้วส่องความเป็นไปในจักรวาล ช่างเหมือนกับเรามองดูข้อมูล window ในคอมจากอินเตอร์เน็ตจริงๆ เราทุกคนเป็นพระอินทร์พันตาป่าวนี่ 5555555
คุณเยียร์ครับ
อ้ะจ๊ากกกส์....ในหนังสือ เทวกำเนิด ของพระยาสัจจาภิรมย์ ตีความทำนองว่า "สหัสนัยน์" นี่จริงๆ แล้วคือ ดอกดวงจากกามโรคนั่นเองคร้าบ....อิอิ
ใชคร้าบบบบบบบบบบบบบ
คุณเยียร์ครับ
วันนี้ผมไปคว้าหนังสือจากร้านมาเล่มหนึ่ง ชื่อ เทวดานุกรม เขียนโดยคุณประจักษ์ ประภาพิทยากร ครับ ไม่รู้ว่าเคยอ่านหรือยังครับเนี่ย?
อ่านแล้วครับ อาจารย์ประจักษ์ท่านค้นเรื่องเทวดาแล้วรวบรวมเอาไว้มากในเทวดานุกรม อาจารย์ประจักษ์ท่านสอนที่ มศว.ครับแต่ท่านเกษียณไปแล้ว
ยังมีอีกเล่มหนึ่งของ ส. พลายน้อย คือ เทวนิยาย อมนุษยนิยาย ท่านอาจารย์บัญชาลองหาอ่านดู ในนี้จะมีรายละเอียด นิทานเกี่ยวกับเทวดาทั้งหมด อ่านสนุกครับ 2เล่มนี้
สวัสดีครับ เยียร์
งานมหกรรมหนังสือปีนี้ (ตุลา '52) ว่าจะไปกวาดหนังสือแนวนี้มาครับ รวมทั้ง classic อย่าง นารายน์สิบปาง ด้วย (นารายน์ สะกดด้วย น.หนู สำหรับชื่อเล่มนี้)
งั้นอาจารย์ก็ต้องเจอหนังสือของระดับจ้าวยุทธจักร และเป็นนักวิชาการ คือ อาจารย์มณีปิ่น
อาจารย์ท่านเขียน 2 เล่ม คือ มณีปิ่นนิพนธ์ และประวัติวรรณคดีสันสกฤต
อาจารย์บัญชาลองหาหนังสือ"คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปางกับคนไทย" เขียนโดยศาสตราจารย์ ดร.นิยะดา เหล่าสุนทรซึ่งศึกษาจากใบลานในหอสมุดแห่งชาติ ที่งานน่าจะมี ในซุ้มศูนย์หนังสือจุฬา
นารายณ์สิบปางมีหลายฉบับนะครับ และการเรียงลำดับปางไม่เหมือนกัน
ถ้าของอินเดีย
ปางที่1 มัตสยาวตาร อวตารเป็นปลาปราบอสูรหัยครีพและช่วยลากเรือพระมนูที่นำสิ่งที่ชีวิตไว้บนเรือเพราะน้ำท่วมโลก(ตำนานนี้คล้ายเริ่อง เรือโนอาห์ของศาสนาคริสต์)
ปางที่2 กูรมาวตาร อวตารเป้นเต่ารองรับเขามันทร คราวเทพยดาและอสูรร่วมกันกวนเกษียรสมุทร เกิดของวิเศษมากมาย(น่าคิดว่า
การเกิดของจากช่องใต้ทะเลนี้ทำไมเหมือนทฤษฎีบิ๊กแบงจัง ของออกมาจากหลุมดำหรือเปล่า 555555)
ปางที่3 วราหาวตาร อวตารเป็นหมูปราบอสูร หิรัณยากษะ (เป้นพี่ชายของหิรัณยกศิปุ)
ปางที่4 นรสิงหาวตาร อวตารเป็น คนครึ่งสิงห์ ปราบหิรัณยกศิปุ
ปางที่5 วามนาวตาร อวตารเป็นพราหมณ์เตี้ย ขอดินสามก้าวกับท้าวพลี (เป็นที่มาของสำนวนย่างสามขุม)
ปางที่6 ปรศุรามาวตาร อวตารเป็นพราหมร์ปรศุราม ปราบอหังการกษัตริย์ทั้ง 21
ปางที่7 รามจันทราวตาร อวตารเป็นพระราม ปราบอสูรราวัณทศกัณฐ์
ปางที่ 8 กฤษณาวตาร อวตารเป้นพระกฤษณะ (ในปางที่นี้มีคำถามว่า ขลุ่ยพระกฤษณะกับปี่พระอภัยใครจะมีฤทธิ์เดชกว่ากัน 55555)
ปางที่9 พุทธาวตาร อวตารเป็นพระพุทธเจ้า
ปางที่10 กัลกิยาวตาร อวตารเป็นบุรุษขี่ม้าขาวมาปราบสิ่งชั่วร้าย
เรื่องนารายณ์สิบปางนี้จะเห็นถึงพัฒนาการของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์(อาจารย์เป็นนักวิทยาศาสตร์ลองคิดตามนะครับ เริ่มจากในน้ำก่อนคือปลา ซึ่งเป้นสิ่งที่ชีวิตในน้ำ จากปลามาเป้นเต่า เริ่มครึ่งบกครึ่งน้ำแล้ว แล้วมาเป้นหมู แล้วกลายเป็นคนครึ่งสิงห์ ต่อมากลายเป้นคนแคระ ต่อมากลายเป็นคนเถื่อนในป่าที่มารุกรานชาวอารยะ (คนป่าที่ฆ่าพระราชา) คราวนี้เริ่มมีอารยธรรมเป็นชาวอารยะแล้วคือพระราม แต่พระรามก็ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนป่า ต่อมาเป็นพระกฤษณะที่มีเมียมาก มีอารยธรรมมากก็เบื่อหน่าย ต่อมาก็กลายเป็นนักบวชออกโปรดสัตว์โลก จนสุดท้ายคนที่จะช่วยเหลือโลกได้ก็ไม่มีใคร ในยามวิกฤตย่อมเกิดผู้นำ บุรุษขี่ม้าขาวมาช่วยก็ไม่รู้จะมาเมื่อไหร่ ก็ตอนนั้นแหล่ะ
ในนารายณ์สิบปางให้มองในแง่วรรณกรรมจะเห็นอะไรที่คนอินเดียต้องการบอก อย่ามองในแง่การกลืนศาสนาอย่างเดียว ซึ่งไม่เป็นธรรม และวรรณกรรมเรื่องนี้เกิดในยุคมหากาพย์ ซึ่งตอนนั้น ทศชาติของศาสนาพุทธเริ่มเผยแผ่ไปแล้ว
พระเจ้าสิบชาติ กับ นารายณ์สิบปาง ทำไมต้องเลข 10 น้า คิกๆๆๆๆๆๆ?????
คุณเยียร์ สวัสดีครับ
ขออภัยที่ตอบช้ามากๆ หลุดบันทึกนี้ไปเลย มัวไปยุ่งกับพายุกฤษณาบุกอีสานครับ ;-)
เรื่องการตีความตามแนวนี้ เคยเห็นจากหนังสือของฝรั่งที่ไปอยู่อินเดียนานหลายสิบปีเช่นกันครับ น่าสนใจมากๆ ทีเดียว