คืนวันหนึ่ง พี่เม่ยนอนหลับแล้วฝันไปว่า ตัวเองอายุเกือบแปดสิบปีแล้ว ก็อยู่ตามประสาคนแก่ล่ะค่ะ คือนอนๆนั่งๆ รอให้ลูกหลานมาเยี่ยมเยือน 
   วันหนึ่ง ลูกสาวคนสวย (ซึ่งในความฝันดูไม่ออกเลยค่ะว่าเป็นน้องยิ้มหรือน้องจิ้น) ก็พาหลานยายที่แสนจะน่ารักมาเยี่ยม แม่หนูน้อยน่ารักวิ่งมา กอดคอหอมแก้ม คุณยายเม่ย แล้วทักว่า “Hi! Grandmom.. how are you..” 
   ในความฝันนั้น..พี่เม่ยรู้สึกโกรธมาก จึงดุลูกสาวไปว่าทำไมไม่สอนให้ลูกพนมมือไหว้ผู้ใหญ่ แล้วพูดว่าสวัสดีค่ะ เพื่อรักษาความเป็นไทยไว้นะ ปล่อยให้ทำตัวเป็นฝรั่งมังค่าอย่างนี้ได้อย่างไร?..
   ลูกสาวคนดีอมยิ้มนิดๆ ควักแบงค์ดอลล่าห์ออกมานับๆ ส่งให้พี่เม่ยไว้เป็นค่าใช้จ่ายประจำเดือน พร้อมกับตอบว่า "ก็เมื่อสามสิบกว่าปีที่แล้ว ทำไมแม่ไม่ช่วยรักษาประเทศไทยไว้ล่ะคะ?"
   พี่เม่ยรู้สึกอึดอัด...สะดุ้งตื่น...เฮ้อ! โชคดีที่เป็นเพียงความฝัน  แต่ในความเป็นจริง...ถ้าเราไม่รักษาประเทศไทยไว้ตอนนี้ ปล่อยให้คนที่มีอำนาจมุ่งทำลายประเทศ  อนาคตของลูกหลานเราจะเป็นอย่างความฝันหรือเปล่าหนอ?