โอ!นี่ฉันลืมวัยเด็กไปเกือบหมดแล้วหรือนี่ แปลกใจๆตัวเองมากๆๆๆ

17  พฤษภาคม   หลังเดินเข้าสวนป่ากับพ่อครูบากลับมากันแล้ว  ก็แยกย้ายกันไปจัดการตัวเอง  ทีมกระบี่รอกันอยู่แล้ว  ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็ชวนพวกเขาไปเก็บผักและหาอุปกรณ์สำหรับทำกับข้าวมื้อเย็น  เดินกันไปแถวคอกเจ้าหมูเหมยซาน เท้าฉันก็เหยียบพลาดเหยียบเอาก๊อกน้ำหลุดตรงรอยต่อพอดี พอรอยต่อมันหลุดออก น้ำพุ่งแรงจากท่อก็พุ่งออกมาจนตกใจ แรงน้ำนั้นดีมาก สูงเหนือพื้นกว่า 2 เมตร ตอนนั้นมัวตกใจ รู้สึกผิดว่า ซุ่มซ่าม ทำน้ำครูบาหาย เสียดายน้ำมากเลยค่ะ  เราพยายามช่วยกันจะปิดรอยต่อมัน แต่แรงน้ำมันมาก เลยไม่มีปัญญา  ทำต่อจะเปียกปอน  ฉันจึงบอกเขียวว่า เรียกให้ใครมาช่วยซะหน่อยซิ   เขียวเสียงดีร้องเรียก ลุงๆช่วยหน่อยค่ะ น้ำท่อมีปัญหาดูเหมือนท่อแตกค่ะ  เพิ่งมารู้ทีหลังนะค่ะว่าอารามบอยคือพระเอกที่ขี่ม้าขาวมาช่วยให้เรื่องนี้จบลงด้วยดี  

 ชาวเฮ

 

 

 

 

เดินเข้าไปในสวนป่า ได้มะนาวมามาก อีกทั้งพริกสดงามกลับมาหลายกำมือ  ได้แนะนำให้น้องๆรู้จักต้นส้มเปรี้ยวพอเพียงที่ครูบาแนะนำว่า ใช้ทำต้มส้มกินอร่อยดี  ชิมดูใบเปรี้ยวจี๊ด  ใจนึกซุกซนว่า ถ้าไม่มีมะนาว ใส่ใบนี้ตำน้ำพริกแทนท่าจะดี 

 

หลังจากอาหารเช้า ทุกๆคนได้เข้ากิจกรรมตามเล่าไปแล้วจนจบภาคเช้าไป กิจกรรมการอบรมมีเรื่องราวต่อดังนี้  หลังจากอาจารย์ให้นั่งสี่คนเล่าสู่กันฟัง  เล่ากันแล้วเสร็จ อาจารย์ก็ให้คละกลุ่มอีกที   คราวนี้บอกให้เดินไปๆอย่างเด็กๆเดิน   เดินตอนแรกๆก็มีคนเดินแบบเข้าสมาธิ  จนอาจารย์เตือน....นี่หรือเด็กเดินทำไมมันช้าจังจึงมีคนเปลี่ยนเดินเร็วแบบเด็กให้เพิ่มขึ้นมา แต่ก็ยังช้าแบบตริตรองกันอยู่เป็นส่วนใหญ่อยู่ดี    

 

ชาวเฮ

 

ชาวเฮ

 

อาจารย์ให้เดินแล้วก็บอกว่าให้จับกลุ่มราวสักแปดคน  แล้วบอกให้เลือกอยากเล่นอะไรแบบเด็กๆให้เล่นกันไป   กลุ่มที่ฉันอยู่จำได้ว่ามีน้องป้อม  ครูนรินทร์ และคนอื่นอีก   กลุ่มเราตกลงกันอยู่ตั้งนานว่าจะเล่นอะไรดี  ฉันเสนอว่าเล่นเป่ายิ้งฉุบกันดีกว่า  กว่าคนอื่นจะยอมเล่นลุ้นในใจอยู่ตั้งนาน   ต่อมานึกอีกว่าจะเล่นอะไร  เชื่อไหมว่าทุกคนนึกกันอยู่ตั้งนาน นึกไม่ออกเลยจะเล่นอะไรต่อ   ฉันอีกนั่นแหละที่เสนอไปว่าให้เล่นเกมแม่งูเอ๋ย   ทุกคนเออออมาเล่นกันต่อเกมแม่งูเอ๋ย  เจ้ากรรมพอเล่นกลับเล่นไม่ถูกน่าแปลกใจตัวเอง  ตอนนั้นแปลกใจว่าทำไมนึกไม่ออก   โอ!นี่ฉันลืมวัยเด็กไปเกือบหมดแล้วหรือนี่  แปลกใจๆตัวเองมากๆๆๆ  ในขณะเดียวกันฉันเหลือบไปเห็นกลุ่มน้องจิน้องอ้าย แวบๆอยู่ว่าบรรดาหนูๆดูสนุกนักหนาไม่รู้นะว่ากำลังเล่นอะไรกันมีเสียงเจี๊ยวจ๊าวเสียงใสประสานกันดูเล่นกันมันเขี้ยว   

  

  

ฉันว่าการเล่นนี้ช่วยนำพาผู้ใหญ่ทั้งหลายสะท้อนใจตน อารมณ์สนุกที่ให้ความสุขเริ่มได้คืนมา  และอีกหลายคนฉันว่าแปลกกับตัวเองเหมือนที่ตัวฉันเป็น ใครมีความแปลกอะไรเกิดบ้างมาแลกเปลี่ยนกันเร็วๆค่ะเพื่อแบ่งปันการเรียนรู้

 

หลังจากนั้นเปลี่ยนกิจกรรมให้เป็นนั่งบนเท้า  ยกแขนขึ้นสูง  แล้วอาจารย์ให้สะท้อนอารมณ์ว่ารู้สึกอย่างไร    ตอนนี้บางคนเริ่มทำมาหากินรับไมค์ไปพูด   เนื้อความที่พูดของแต่ละคนแตกต่างหลากหลาย   สำหรับฉันนั้นฉันบอกออกมาว่า ฉันรู้สึกเฉยๆ  ไม่ใคร่สนใจกับความเจ็บกายที่เกิดจากเมื่อย   ในตอนที่พูดอาจารย์เผลอหลุดปากออกมาเบาๆ “ทฤษฎี”   เมื่อได้ยินคำนี้ใจฉันกังขา อาจารย์หมายความว่าอะไร   มีเสียงจากลุงซิ่งของหนูจิบอกเล่าว่า สำหรับตัวเขา มีประสบการณ์ว่า เขาแยกความคิดกับความรู้สึกออกจากกันได้   จบตอนๆนี้ อาจารย์ก็ให้พักกินข้าวกัน   มาต่อกันใหม่หลังหนังท้องตึงตอนบ่ายอีกที 

 

กิจกรรมตอนบ่ายอาจารย์นำให้รู้จักสัตว์สี่ทิศ   ทิศทั้งสี่นั้นเป็นพลังธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ   ชื่อสัตว์ทั้งสี่ คือหมี อินทรีย์ หนู และ กระทิง   มีกระดาษให้อ่าน ข้อความอย่างไรตามอ่านบันทึกหมอเบิร์ดและน้องขจิตนะค่ะ   อ่านจบแล้วอาจารย์บอกให้จับกลุ่มกันกลุ่มละสี่คน  กลุ่มหมี กลุ่มอินทรีย์ กลุ่มหนู และกลุ่มกระทิง  แล้วให้แต่ละคนเล่าให้คนอื่นในกลุ่มฟังว่าทำไมคิดว่าตัวของตนเป็นสัตว์นั้นๆ     เล่าจบกันแล้วอาจารย์ก็จับคละใหม่ให้เป็นกลุ่มสัตว์ครบสี่ชนิด  แล้วให้แต่ละคนเล่าให้คนอื่นในกลุ่มฟังว่าทำไมคิดว่าตัวของตนเป็นสัตว์นั้นๆ   แล้วก็เลิกให้ไปทำกับข้าวมื้อเย็นกัน   

มะรุม

 

ตอนเย็นฉันระดมพล ไปช่วยกันหาผัก เพื่อนำมาเป็นผักเหนาะกินกับน้ำพริกตำ น้ำพริกที่จะตำใช้กุ้งแห้งผสมค่ะ ทำง่ายๆและอร่อย อาหารโปรดเลยค่ะ  อีกเมนูที่ทำ ยำไข่ดาวไก่ต๊อกอร่อยดีจังค่ะ   มีคนถามน้ำพริกทำไมไม่รู้สึกเผ็ด ฉันตอบว่าใส่เม็ดพริกเพียงแค่เล็กน้อยเอง  ที่ใส่ไปน้อยๆเพราะใจนึกถึงเด็กๆ ถ้าจะกินมันด้วยจะได้ไม่เผ็ดไง